[{"content":"Die afgelope twee weke was daar groot rede vir feesvier in ons gesin, aangesien beide my man en my jongste verjaar het. En dan was daar landloop\u0026hellip; wat, ten spyte van al die vieringe, die meeste uitgestaan het.\nElke jaar herinner landloop my daaraan dat ek nou maar eerder \u0026rsquo;n padhardloper is. My afrigter dring daarop aan dat dit my goed doen. Daarom steek ek maar my nommer vas en oortuig ek myself dat dit dalk vanjaar nie so erg gaan wees nie.\nDit is.\nHierdie laaste landloopbaan was besonder brutaal. Ons moes oor \u0026rsquo;n boomstomp spring, eindeloos op en af teen die walle hardloop, en daar was selfs \u0026rsquo;n stuk waar ons skuins teen \u0026rsquo;n steil wal moes hardloop – amper asof dit ontwerp is om almal aan hul lewenskeuses te laat twyfel.\nMeer as een keer wou ek die handdoek ingooi.\nNie stadiger hardloop nie.\nNie loop nie.\nOphou.\nAgterna het ek vir my afrigter gesê dat daar net een rede was waarom ek nie van die baan afgeloop het nie. My jongste seun het reeds sy wedloop voltooi en was besig om ons s\u0026rsquo;n dop te hou. Die wete dat hy êrens langs die baan gestaan en kyk het, was genoeg om my aan die hardloop te hou.\nEk het later gegrap en gesê ek het besef ek moet darem \u0026rsquo;n goeie voorbeeld stel. Maar hoe meer ek daaroor nadink, hoe meer besef ek dat dit net die helfte van die waarheid is.\nDie waarheid is dat ek hom nodig gehad het.\nSy teenwoordigheid het my iets gegee om aan vas te hou toe my eie deursettingsvermoë begin kwyn het.\nOns vier gereeld selfgemotiveerde mense. Ons bewonder mense met ongelooflike dissipline en wilskrag. Maar ek wonder of ons nie die krag onderskat van iemand wat eenvoudig bankvas agter ons staan nie.\nIemand wat sê: \u0026ldquo;Gaan daarvoor.\u0026rdquo;\nIemand wat sê: \u0026ldquo;Ek glo in jou.\u0026rdquo;\nIemand wat vir ons by die eindstreep wag.\nIemand wat só sterk in ons glo dat dit ons eie geloof dra wanneer dit begin wankel.\nEk voel altyd hartseer vir mense wie se drome tuis met onverskilligheid of kritiek begroet word. Hoeveel doelwitte sterf stilweg omdat niemand ooit gesê het: \u0026ldquo;Ek sal daar wees\u0026rdquo; nie?\nSoms word die mense wat in ons glo, die rede waarom ons nie opgee nie. Nie omdat ons hulle nie wil teleurstel nie, maar omdat hulle geloof ons herinner aan wie ons is wanneer ons dit self vir \u0026rsquo;n oomblik vergeet.\nEk het daardie landloopresies beslis nie klaargemaak omdat ek skielik sterker geword het nie.\nEk het dit klaargemaak omdat iemand belangrik my dopgehou het.\nEn soms is dit al wat nodig is.\n","permalink":"/af/blog/iemand-het-gekyk/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie afgelope twee weke was daar groot rede vir feesvier in ons gesin, aangesien beide my man en my jongste verjaar het. En dan was daar landloop\u0026hellip; wat, ten spyte van al die vieringe, die meeste uitgestaan het.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eElke jaar herinner landloop my daaraan dat ek nou maar eerder \u0026rsquo;n padhardloper is. My afrigter dring daarop aan dat dit my goed doen. Daarom steek ek maar my nommer vas en oortuig ek myself dat dit dalk vanjaar nie so erg gaan wees nie.\u003c/p\u003e","title":"Iemand Het Gekyk"},{"content":"Verlede week het \u0026rsquo;n Instagram-blad wat ek volg, my laat dink oor hoekom ons die dinge doen wat ons doen.\nHoekom hardloop ek, byvoorbeeld?\nEk hou daarvan om so dan en wan weer hieroor te dink, want motivering is wispelturig. \u0026rsquo;n Vriend het onlangs op \u0026rsquo;n ander vriend se Strava geskryf dat motivering geen lojaliteit het nie. Die een dag is dit daar. Die volgende dag is dit weg.\nEn dit geld vir ons almal. Myself inkluis.\nNie lank daarna nie het \u0026rsquo;n ander Instagram-plasing my in trane gehad. \u0026rsquo;n Vrou het gewonder of die gesondheidsreis waarop sy al jare is, enigsins die moeite werd was. Sy het dit oorweeg om \u0026rsquo;n mou-reseksie te laat doen en het vir die mense wat haar al van die begin af volg gevra of hulle regtig \u0026rsquo;n verskil kan sien tussen toe en nou.\nEk het gehuil omdat ek presies verstaan het wat sy bedoel.\nBegin volgende jaar is dit tien jaar sedert ek weer by Weigh-Less aangesluit het.\nIn daardie tien jaar het ek 80 kilogram verloor, deur emosionele eet gewerk met behulp van berading, begin hardloop, twee boeke geskryf, vyf maratonne voltooi en opgehou om myself te weeg.\nEn tog vind ek dit baie dae nog steeds moeilik.\nIn my eerste boek het ek geskryf oor \u0026rsquo;n sêding wat gereeld in gewigsverlieskringe gehoor word:\n\u0026ldquo;Om oorgewig te wees is moeilik. Om gewig te verloor is moeilik. Kies jou moeilik.\u0026rdquo;\nEn partykeer voel dit vir my asof ek met albei daardie moeilike werklikhede saamleef.\nEk is nog steeds nie die \u0026ldquo;perfekte\u0026rdquo; gewig nie, en ek sal waarskynlik nooit wees nie. Ek leef steeds met baie dissipline. Dis waar: ek weeg nie meer myself of my kos nie, maar ek let steeds op wat ek eet. Ek oefen hard. Ek hardloop gemiddeld sowat 50 kilometer per week.\nDit is steeds moeilik.\nDaar was al baie oomblikke — en daar ís nog steeds oomblikke — wat ek wonder of ek nie ook maar vir \u0026rsquo;n maagomleiding moet gaan nie. Miskien sal onderhoud dan makliker wees. Miskien sal die aanhoudende inspanning net \u0026rsquo;n bietjie minder word.\nMaar dan dink ek aan wat ek in die proses kan verloor. Ek het tans \u0026rsquo;n gesonde spysverteringstelsel en ek sukkel al jare nie meer met breuke nie. Elke operasie hou risiko\u0026rsquo;s in. Wil ek regtig daardie kans waag?\nEn medikasie soos Ozempic en ander GLP-1-behandelings is eenvoudig buite my finansiële bereik op die oomblik, veral terwyl my kinders nog by die huis is.\nSo waarmee los dit my?\nDit los my met die ander redes.\nAs ek hardloop omdat ek daarvan hou, omdat ek die stilte en die alleentyd met my gedagtes geniet, omdat ek daarvan hou om myself uit te daag, omdat ek dit geniet om fiks te wees en omdat ek nou dinge kan doen wat ek vroeër nooit gedink het moontlik sou wees nie — maak dit dan regtig saak as ek nie hardloop om gewig te verloor nie?\nAs ek meestal van vooraf af kos maak omdat dit my beter laat voel, omdat hoogs verwerkte kos my opgeblaas en pap laat voel, omdat ek vir my kinders wil wys hoe gebalanseerde eet lyk, en omdat dit eerlikwaar ook goedkoper is — watter ander rede het ek dan nóg nodig?\nWanneer die oorspronklike redes hulle houvas begin verloor, vind ander.\nVind die redes wat bly wanneer motivering verdwyn.\nVind die redes wat die moeite die moeite werd bly maak.\nWant as jy jouself een of ander tyd hoor uitroep: \u0026quot; Wat is dan nou eintlik die punt van dit alles?\u0026quot; is die antwoord dalk nie om die speletjie te los nie, maar om nog \u0026rsquo;n rede te vind om aan te hou speel.\nMaar daar is ook \u0026rsquo;n ander kant.\nDie ander redes help ons dalk om aan te hou speel, maar hulle los nie noodwendig die probleem op wat ons in die eerste plek laat begin speel het nie.\nEn miskien is dit die deel waarmee ek steeds worstel.\nWant al is ek opreg lief vir hardloop, en skryf, en sterk voel, en gesonder leef as wat ek vroeër gedoen het, is daar steeds \u0026rsquo;n deel van my wat hoop dat die volgende dekade net \u0026rsquo;n bietjie makliker sal wees as die een wat was.\n","permalink":"/af/blog/steeds-hier/index.html","summary":"\u003cp\u003eVerlede week het \u0026rsquo;n \u003ca href="/%22https://www.instagram.com/wethinkdeeply/%22/u003eInstagram-blad/u003c/a/u003e/index.html" wat ek volg, my laat dink oor hoekom ons die dinge doen wat ons doen.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eHoekom hardloop ek, byvoorbeeld?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk hou daarvan om so dan en wan weer hieroor te dink, want motivering is wispelturig. \u0026rsquo;n Vriend het onlangs op \u0026rsquo;n ander vriend se Strava geskryf dat motivering geen lojaliteit het nie. Die een dag is dit daar. Die volgende dag is dit weg.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEn dit geld vir ons almal. Myself inkluis.\u003c/p\u003e","title":"Steeds Hier"},{"content":"Verlede week het my dogter \u0026rsquo;n haarrekkie in haar hare laat koek.\nMaar nie net effens gekoek nie — behoorlik kraaines gekoek.\nEk het liggies probeer trek. Ek het dit met my vingers probeer uitpluis. Ek het die koek van verskillende hoeke af benader. Maar niks wou werk nie.\nGefrustreerd het sy voorgestel dat ons dit eerder uitsny.\nJy kon my met \u0026rsquo;n veer omtik. Sy is uiters trots op haar lang blonde hare, ek sal selfs sê beskermend daaroor. Die laaste persoon wat ek verwag het sou voorstel dat ons iets daaruit sny, was sy.\nMaar aangesien ek ook nie juis aan \u0026rsquo;n ander oplossing kon dink nie, het ek versigtig die stukkie hare wat om die rekkie vasgedraai was, geïsoleer en begin sny — toe sy skielik uitroep:\n“Nie my hare nie, Ma! Knip die rekkie!”\nEk het gevries.\nNatuurlik. Hoe onnosel was ek nou nie. Waarom was ek besig om die hare te sny?\nDie hare was kosbaar. Die haarrekkie was die probleem. Goedkoop, vervangbaar, weggooibaar.\nEen dramatiese knip later, en die rekkie het losgekom. Sy het \u0026rsquo;n kam en sproeibottel gegryp, deur die koek begin werk, en binne minute was haar hare weer glad. Vir haar was dit verby. Vir my was dit \u0026rsquo;n les waaraan ek nie kon ophou dink nie.\nHoe gereeld aanvaar ek dat ek iets waardevols sal moet opoffer om \u0026rsquo;n probleem te ontknoop? Hoe gereeld sny ek iets waarvoor ek omgee weg, eerder as om die struikelblok te verwyder waarom dit vasgehaak het?\nDie verwagting. Die verpligting. Die vrees. Die geloof dat dinge op \u0026rsquo;n sekere manier gedoen moet word. Die doelwit? Die weggooibare haarrekkie wat hom voordoen as iets kosbaars.\nWat my die meeste geraak het, was hoe vanselfsprekend die oplossing vir my dogter was. Sy het nooit haar hare gesien as die ding wat opgeoffer moes word nie. Sy het die haarrekkie gesien vir wat dit was: die probleem.\nEn tog, toe die haarrekkie eers uit was, het die probleem nie sommer net verdwyn nie. Sy moes steeds gaan sit, die gemors uitkam en geduldig deur die koek werk.\nDis nóg \u0026rsquo;n les. Om die struikelblok te verwyder ontknoop nie onmiddellik die probleem nie. Die genesing moet nog plaasvind. Die gesprekke moet nog gevoer word. Gewoontes moet nog verander. Hartseer moet nog verwerk word. Die werk moet nog gedoen word.\nMaar sodra die struikelblok uit die pad is, word vordering moontlik. Daar ontstaan ruimte. Om asem te haal. Om te genees. Om onsself te ontknoop sonder om dit wat kosbaar is op te offer.\nDie koek is dalk nog daar — maar ten minste trek ons dit nie meer stywer nie.\nSo miskien is die vraag wat ons onsself moet afvra:\nSny ek hare, of sny ek haarrekkies?\n","permalink":"/af/blog/die-haarrekkie/index.html","summary":"\u003cp\u003eVerlede week het my dogter \u0026rsquo;n haarrekkie in haar hare laat koek.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMaar nie net effens gekoek nie — behoorlik kraaines gekoek.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk het liggies probeer trek. Ek het dit met my vingers probeer uitpluis. Ek het die koek van verskillende hoeke af benader. Maar niks wou werk nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eGefrustreerd het sy voorgestel dat ons dit eerder uitsny.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eJy kon my met \u0026rsquo;n veer omtik. Sy is uiters trots op haar lang blonde hare, ek sal selfs sê beskermend daaroor. Die laaste persoon wat ek verwag het sou voorstel dat ons iets daaruit sny, was sy.\u003c/p\u003e","title":"Die Haarrekkie"},{"content":"Hoekom voel dit deesdae, wanneer ek gaan sit om hierdie nuusbrief te skryf, asof ek niks het om te sê nie?\nWat eintlik absurd is, want iets ongelooflik het die afgelope twee weke gebeur: ek het my vyfde maraton voltooi, gemaklik binne die afsnytyd.\nEk behoort trots te wees en fees te vier.\nMaar in plaas daarvan het ek teleurgesteld huis toe gekom.\nNie omdat iets verkeerd geloop het nie. Maar omdat ek vir meer gehoop het. Ek is ’n aanhanger daarvan om doelwitte te stel, maar dit dra altyd die risiko dat jy dit nie bereik nie en jouself dan teleurstel. Ek wou beter hardloop. Vinniger. Sterker. Ek wou graag gesien het dat al die oefeninge die afgelope jaar en die beter slaap besig was om verbetering tot gevolg te bring.\nHierdie keer het ek selfs iets anders probeer. Ek het doelbewus baie stadiger as gewoonlik begin, in die hoop dat dit my later in die wedloop meer energie sou gee. Ek het myself voorgestel hoe ek sterker eindig, eerder as om net die laaste kilometers te oorleef.\nMaar dit het nie so uitgewerk nie.\nTeen die einde het ek net so uitgeput gevoel soos altyd — net so leeg, net so klaar. Daarna het ek myself begin afvra of die maratonafstand my maar altyd só gaan afbreek, maak nie saak hoe versigtig ek my pas probeer bestuur nie.\nMy afrigter het my die hele week ná die maraton af gegee. Geen hardloop nie. Geen kragoefening nie. Geen stap nie. Net rus.\nEk kan nie eers onthou wanneer laas ek heeltemal stilgestaan het nie.\nEn fisies het die rus gehelp. Ek het laat geslaap. Ek het herstel. Teen die tyd wat ek vanoggend weer op die baan was, het my liggaam reg gevoel om weer te beweeg.\nMaar geestelik is ek nie seker of ek enigsins herstel het nie.\n’n Vriendin het Vrydag ingeloer en gevra of beide my liggaam én my ingesteldheid besig was om te herstel. Ek het geantwoord dat my liggaam beslis besig was om te herstel, maar dat ek nog nie so seker was oor my kop nie.\nOnder alles sit daar ’n vrees wat ek nie eintlik wil verwoord nie: wat as ek nooit weer verbeter nie? Wat as hierdie die punt is waar dinge stadig begin agteruitgaan eerder as vorentoe? Wat as geen hoeveelheid oefening of harde werk ooit weer gaan help nie? Hoe hou ek dan aan?\nEk weet nog nie wat die antwoord daarop is nie.\nMiskien is maratonhardloop eenvoudig bedoel om jou nederig te hou. Ek weet verbetering is nie lineêr nie. Miskien gaan uithouvermoë nie net daaroor om aan te hou beweeg deur fisiese uitputting nie, maar ook om aan te hou ten spyte van teleurstelling.\nEn dalk is dit ook deel van die maraton.\n","permalink":"/af/blog/die-geestelike-maraton/index.html","summary":"\u003cp\u003eHoekom voel dit deesdae, wanneer ek gaan sit om hierdie nuusbrief te skryf, asof ek niks het om te sê nie?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWat eintlik absurd is, want iets ongelooflik het die afgelope twee weke gebeur: ek het my vyfde maraton voltooi, gemaklik binne die afsnytyd.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk behoort trots te wees en fees te vier.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMaar in plaas daarvan het ek teleurgesteld huis toe gekom.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eNie omdat iets verkeerd geloop het nie. Maar omdat ek vir meer gehoop het. Ek is ’n aanhanger daarvan om doelwitte te stel, maar dit dra altyd die risiko dat jy dit nie bereik nie en jouself dan teleurstel. Ek wou beter hardloop. Vinniger. Sterker. Ek wou graag gesien het dat al die oefeninge die afgelope jaar en die beter slaap besig was om verbetering tot gevolg te bring.\u003c/p\u003e","title":"Die Geestelike Maraton"},{"content":"Daar was die afgelope tyd soveel tekens dat ek baie vinniger ouer word as wat ek graag sou wou. En ek voel reeds ’n bietjie selfbewus daaroor, want ek probeer my grys hare uitgroei\u0026hellip; ja, alweer. Dit is tans in daardie aaklige stadium waar dit so aanloklik is om dit net weer te gaan kleur.\nOns het hierdie afgelope naweek my 45ste verjaardag gevier, wat later die week is, aangesien ek vir die grootste deel van hierdie komende week in Kaapstad gaan wees. Ek het besluit om tydens die vierringe ’n glas wyn te drink. En dít het glad nie goed gegaan nie. Ek het amptelik die ouderdom bereik waar enige alkohol chaos veroorsaak met my slaap en HRV.\nEk het ook hierdie naweek landloop gehardloop. My jongste seun het saam met my deelgeneem. Daarna was hy op Peak Timing ons tye gaan soek, maar hy kon nie my uitslae op die stelsel kry nie. Dit blyk toe hy het in die verkeerde ouderdomsgroep gekyk. Ek het natuurlik nou aanbeweeg na die 45–50 ouderdomsgroep. Hoe is dit moontlik?\nDie teken wat my die hardste getref het was egter dié:\nMy oudste seun het na Nigerië gereis om aan die Afrika Kontinentale Baanfietsrykampioenskappe deel te neem. Ek weet een van die grootste doelwitte van ouerskap is om onafhanklike kinders groot te maak. Maar besef jy hoe hard dit jou tref wanneer jy agterkom jou kind kan eintlik op ’n vliegtuig klim en internasionaal reis sonder dat jy enigiets hoef te teken? Hy het nie eens meer sy geboortesertifikaat nodig om te reis nie.\nEn hy is maar net die eerste van my kinders wat nou daardie punt bereik het.\nEen vir een gaan hulle vlieg — sommige letterlik — en hulle vlerke sprei totdat hulle almal uiteindelik hul eie koers inslaan. En al maak dit my ongelooflik trots, maak dit my ook bang.\nOm oud te word is ’n voorreg wat baie mense nooit gegun word nie. Dit is die besef en die raaksien daarvan wat nie altyd soos die grootste voorreg voel nie.\nIntussen moet ek ook aanhou leef vir myself en my eie drome en doelwitte bly najaag. Hierdie naweek is dit die Kaapstad maraton! Ek gaan dus hierdie komende Sondag my vyfde maraton hardloop. Ek hoop dinge verloop sommer baie goed — hou asseblief duimvas vir my.\n","permalink":"/af/blog/een-vir-een-vlieg-hulle/index.html","summary":"\u003cp\u003eDaar was die afgelope tyd soveel tekens dat ek baie vinniger ouer word as wat ek graag sou wou. En ek voel reeds ’n bietjie selfbewus daaroor, want ek probeer my grys hare uitgroei\u0026hellip; ja, alweer. Dit is tans in daardie aaklige stadium waar dit so aanloklik is om dit net weer te gaan kleur.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOns het hierdie afgelope naweek my 45ste verjaardag gevier, wat later die week is, aangesien ek vir die grootste deel van hierdie komende week in Kaapstad gaan wees. Ek het besluit om tydens die vierringe ’n glas wyn te drink. En dít het glad nie goed gegaan nie. Ek het amptelik die ouderdom bereik waar enige alkohol chaos veroorsaak met my slaap en HRV.\u003c/p\u003e","title":"Een vir Een, Vlieg Hulle"},{"content":"Twee weke gelede was ek in ’n vergadering om ’n matriekafskeid se spyskaart te beplan.\nOp ’n stadium het ek ’n grappie gemaak en gesê dat die aand darem nie daaroor gaan om groente op tieners se borde af te dwing nie… maar ons moet seker darem ’n paar ander opsies as net ’n slaai hê.\nEk vra toe wat anders ons dalk kan insluit.\nDie voorstelle was: aartappels. Mielies.\nEn toe… niks.\nDit was nie verkeerd nie. Dit het net ’n bietjie beperk gevoel.\nIewers langs die pad het my idee van wat “normaal” is verander.\nDeesdae kook ek broccoli, groenboontjies, murgpampoentjies, eiervrug, aspersies, botterskorsie, preie, lemoenpampoentjies, wortels en Brusselse spruite (om net ’n paar te noem) — alles goed wat eens vir my vreemd gevoel het. Nou is dit net deel van my lewe.\nMaar in daardie vergadering het ek gehuiwer om dit voor te stel. Nie omdat die groente self vreemd is nie. Maar omdat ek nie vreemd wou wees nie.\nDie waarheid is dat ek ’n bietjie van ’n eienaardige wêreldjie vir myself geskep het.\nEk staan 4:00 op.\nEk oefen vir marathons.\nEk hardloop meeste dae.\nEk drink nie alkohol nie.\nEk probeer gesond eet.\nEk gaan slaap teen 20:00.\nVir my is dit normaal. Vir baie ander mense waarskynlik nie.\nEn ek voel dit soms — in gesprekke, in die manier waarop mense reageer, en in die dinge wat ongesê bly maar tog in die lug hang.\nDaar is steeds ’n deel van my wat wil inpas. Wat nie wil uitstaan nie. Wat nie altyd wil verduidelik hoekom hierdie lewe vir my sin maak nie.\nMaar dan wonder ek…\nHoe gereeld is die mense by wie ons so graag wil inpas, ook die mense wat ons — sonder bedoeling — hou waar ons was?\nNie met opset nie. Net deur wat bekend voel.\nEn hoe maklik verklein ons onsself om daarby te pas?\nSo dalk maak dit saak dat elkeen van ons ’n ruimte iewers het — al is dit klein — waar ons dit nie hoef te doen nie.\nWaar om 4:00 op te staan nie vreemd is nie.\nWaar 50+ kilometer per week se hardloop nie verduidelik hoef te word nie.\nWaar om groente te eet nie iets is wat jou definieer nie.\nWaar jou normaal net normaal kan wees.\nVir my is hierdie nuusbrief een van daardie ruimtes. En ek hoop jy het ook so een.\n","permalink":"/af/blog/my-eienaardige-wereldjie/index.html","summary":"\u003cp\u003eTwee weke gelede was ek in ’n vergadering om ’n matriekafskeid se spyskaart te beplan.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOp ’n stadium het ek ’n grappie gemaak en gesê dat die aand darem nie daaroor gaan om groente op tieners se borde af te dwing nie… maar ons moet seker darem ’n paar ander opsies as net ’n slaai hê.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk vra toe wat anders ons dalk kan insluit.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie voorstelle was: aartappels. Mielies.\u003cbr\u003e\nEn toe… niks.\u003c/p\u003e","title":"My Eienaardige Wêreldjie"},{"content":"Ek is tans in die moeilikste deel van my maratonoefening, en dit is moeilik. Die afgelope naweek het ek my voet seergemaak — hopelik niks ernstig nie. Maar enige besering is frustrerend, nie net omdat dit ’n onderbreking is nie, maar ook omdat my gedagtes so vinnig gaan na: “Jy het alweer aangejaag.”\nAsof een klein dingetjie weke se konsekwente oefening ongedaan kan maak.\nDit het my weer laat besef hoe maklik ek dink: “Ek is sleg hiermee.”\nDaar was byvoorbeeld ’n tyd wat ek oortuig was dat ek sleg is met my resiesvoeding. Ek sou vergeet om te eet, te veel pak, te min pak of verkeerd pak, op gevoel gaan, of nie iets wil vat wanneer dit tyd is nie, bloot omdat ek nie lus is daarvoor nie. Dit het deurmekaar en buite beheer gevoel.\nToe het my afrigter eendag iets eenvoudig gesê: benader jou voeding met dieselfde dissipline as waarmee jy oefen. Met ander woorde: kry ’n plan, en hou daarby — ongeag hoe jy op die oomblik voel.\nDie plan was nie perfek nie; dit is steeds nie. Ek het dit gereeld aangepas soos ek uitgewerk het wat vir my werk en wat nie. Ek eksperimenteer steeds. Maar dit is nie eintlik die punt nie. Die skuif het gekom toe ek ophou staatgemaak het op hoe ek voel, en begin het om ’n resies met ’n plan aan te pak. Skielik was ek nie meer “sleg daarmee” nie.\nAs ek daaroor dink, doen ek dit ook in ander areas van my lewe. Hierdie nuusbriewe, byvoorbeeld. Ek het ’n herinnering op my foon vir elke tweede Vrydag om te begin skryf. Die plan is eenvoudig: reflekteer oor die afgelope twee weke, kies iets wat uitgestaan het, en begin. Ek wag nie vir inspirasie nie.\nMy oefening werk op dieselfde manier. Ek onderhandel nie daagliks daarmee nie. Ek volg die plan, waarvoor ek my afrigter moet bedank, en ek daag op.\nSo miskien is dissipline nie iets wat jy óf het óf nie het nie. Miskien is dit iets baie meer prakties.\nMiskien is dit die skuif van:\n“Ek is sleg hiermee”\nna\n“Solank ek dit kan beplan, kan ek dit doen.”\nEn dit voel soos ’n baie beter plek om te begin.\n","permalink":"/af/blog/solank-ek-dit-kan-beplan/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk is tans in die moeilikste deel van my maratonoefening, en dit is moeilik. Die afgelope naweek het ek my voet seergemaak — hopelik niks ernstig nie. Maar enige besering is frustrerend, nie net omdat dit ’n onderbreking is nie, maar ook omdat my gedagtes so vinnig gaan na: \u003cem\u003e“Jy het alweer aangejaag.”\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eAsof een klein dingetjie weke se konsekwente oefening ongedaan kan maak.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDit het my weer laat besef hoe maklik ek dink: \u003cem\u003e“Ek is sleg hiermee.”\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e","title":"Solank Ek Dit Kan Beplan"},{"content":"Ek het onlangs die gewigte wat ek vir my kragoefeninge gebruik, swaarder gemaak.\nHulle is nie die maklikste om te verstel nie — dit is nogal \u0026rsquo;n bietjie moeite om dit te doen. En alhoewel dit goed voel om te weet ek het sover gevorder dat my vorige gewigte te maklik geraak het… is die nuwe gewigte moeilik om te hanteer.\nRegtig baie moeilik.\nMoeilik genoeg dat ek iets agtergekom het waaroor ek nie juis gaande is nie: Ek het begin om my kragoefeninge oor te slaan.\nWat eintlik \u0026rsquo;n bietjie vreemd is, want dit is mos presies wat ek wou hê — om sterker te word, nie waar nie?\nMy man sê ek het die regte ding gedoen — minder stelle met swaarder gewigte is beter as meer stelle met ligter gewigte. En ja… dit maak seker sin.\nMaar terselfdertyd kan ek nie help om te wonder nie:\nSekerlik is om iets te doen beter as om niks te doen nie? Wat is die punt van die “beter” opsie as dit maak dat jy glad nie wil opdaag nie?\nEk het nog nie regtig \u0026rsquo;n antwoord daarop nie.\nWat ek wel weet, is dat hierdie my (weer) laat dink oor motivering en dissipline. Al daardie dinge wat ons glo ons deur die moeilike tye sal dra.\nWant as ek eerlik is, sien ek myself nie as \u0026rsquo;n baie gemotiveerde persoon nie. En ek glo ook nie dat enigiemand heeltyd gemotiveerd is nie.\nMaar ek glo wel dat ek gedissiplineerd is. En dat ek baie omgee oor watter tipe mens ek wil wees.\nEn as daardie mens iemand is wat opdaag, selfs wanneer dinge ongemaklik raak… en toevallig sterk, gedefinieerde arms het, dan raai ek dit is maar deel daarvan.\nSelfs al beteken dit om die swaarder gewigte op te tel.\nWag jy gewoonlik todat jy lus voel om iets te doen alvorens jy begin? Indien wel, wat reken jy het al daardie gewag vir motivering jou al gekos?\n","permalink":"/af/blog/wanneer-beter-moeiliker-word/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het onlangs die gewigte wat ek vir my kragoefeninge gebruik, swaarder gemaak.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eHulle is nie die maklikste om te verstel nie — dit is nogal \u0026rsquo;n bietjie moeite om dit te doen. En alhoewel dit goed voel om te weet ek het sover gevorder dat my vorige gewigte te maklik geraak het… is die nuwe gewigte moeilik om te hanteer.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eRegtig baie moeilik.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMoeilik genoeg dat ek iets agtergekom het waaroor ek nie juis gaande is nie: Ek het begin om my kragoefeninge oor te slaan.\u003c/p\u003e","title":"Wanneer Beter Moeiliker Word"},{"content":"Vir iemand wat hou van planne, duidelikheid en rigting, het die afgelope paar weke baie ongemaklik gevoel.\nMy dogter is nie gesond nie, en ons het nie duidelike antwoorde op hierdie stadium nie. Dalk is dit niks. Eintlik, dis baie onwaarskynlik dat dit niks is nie; ons weet eenvoudig nog net nie hoe ernstig dit is nie — en daardie onsekerheid het ’n manier om op die oomblik in die agtergrond van alles te bly hang.\nEk het weereens besef hoe baie ek daarvan hou dat dinge meetbaar, gedefinieer en voorspelbaar is. Ek hou daarvan om te weet waarmee ek te doen het, en wat volgende gaan gebeur. Om nie te weet nie voel soos om sonder ’n kaart gestrand te wees.\nEn miskien is dit ook hoekom ek die laaste tyd nie juis reflektief gevoel het nie. Die enigste ding wat wel so ’n paar gedagtes geroer het was iets wat ons afrigter onlangs gedeel het:\nFiksheid is nie gelyk aan spoed nie.\nEk begryp dit, werklik ek doen.\nMaar terselfdertyd kan ek nie help om op te merk hoe spoed gebruik word om fiksheid te meet nie. Nommers soos VO₂ max en VDOT — wat baie van ons noukeurig dophou — is gebaseer op hoe vinnig ons kan hardloop. En selfs al word ander faktore in ag geneem, staan spoed nog steeds reg in die middel van hoe fiksheid gemeet word.\nEn dit is baie frustrerend.\nWant, ten spyte van konsekwente oefening oor jare — kragoefeninge, baansessies, kort versnelling sessies, en al die dinge wat ons “veronderstel” is om te doen — het my spoed nie werklik verbeter nie. My horlosie gee my nog dieselfde VO₂ max as jare gelede. My VDOT staan ook basies stil.\nDis moeilik om nie te voel ek staan self ook stil nie.\nEn dis hoekom ek vashou aan ’n herinnering van ongeveer vyftien maande gelede.\nEk was in die hospitaal opgeneem vir ’n spinnekopbyt wat oopgemaak en gedreineer moes word. Voor die prosedure, as deel van die standaard vraelys, was ek gevra of ek oefen. Ek het gesê dat ek hardloop.\nAgterna het die chirurg vir my ’n storie vertel wat ek sedertdien nie vergeet het nie.\nKlaarblyklik, terwyl ek onder narkose was, was die teaterpersoneel besorg gewees oor ’n baie lae rustende hartklop (soos in die dertigs laag). Hulle was oortuig dat daar iets verkeerd was. Die dokter en narkotiseur het hulle egter gerus gestel dat daar nie fout was nie — my hartklop was so laag as gevolg van my fiksheid.\nSy het my later gesê dat sy nie kan onthou dat sy al ooit ’n pasiënt gehad het wat so fiks soos ek was nie. Vir my was dit een van die mooiste goed wat iemand al ooit vir my gesê het. Die storie moes ’n impak op haar gemaak het, want sy het my dit weer vertel by my opvolg afspraak.\nIn ’n wêreld waar my fiksheid gedefinieer — en beperk — word deur nommers op ’n horlosie, staan hierdie herinnering vir my uit.\nWant daar was geen nommers in daardie teater nie. Geen pas, geen VO₂ max, geen VDOT. En ek was nie eers self wakker om te getuig van wat ek kan doen nie.\nEn tog was my fiksheid onbetwyfelbaar.\nEn dit laat my wonder hoe baie ons op nommers staatmaak wat maar net ’n deel van die waarheid vertel.\nOns soek nommers, want hulle bring sekerheid. Dit laat dinge onder beheer en verstaanbaar voel. Maar nie alles kan gemeet of gekwantifiseer word nie.\nOp die oomblik, wat my dogter aanbetref, het ons nie duidelike antwoorde nie. Daar is nie nommers om aan vas te hou nie. En dis moeilik vir iemand soos ek.\nMaar miskien is dit dieselfde les, net in ’n ander konteks.\nNie alles werklik is meetbaar nie. En nommers reflekteer nie altyd die werklikheid nie.\nEk kyk nog steeds wat my horlosie sê. En ek wens nog steeds dat ek vinniger was. En ek sukkel nog steeds met onsekerheid. Maar ek dink ek het nou iets anders ook besef, dat die waarheid daar is — selfs wanneer die nommers dit nie wys nie.\nWat in jou lewe is waar\u0026hellip; selfs al meet dit nie so nie?\n","permalink":"/af/blog/wat-is-werklik-waar/index.html","summary":"\u003cp\u003eVir iemand wat hou van planne, duidelikheid en rigting, het die afgelope paar weke baie ongemaklik gevoel.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMy dogter is nie gesond nie, en ons het nie duidelike antwoorde op hierdie stadium nie. Dalk is dit niks. Eintlik, dis baie onwaarskynlik dat dit niks is nie; ons weet eenvoudig nog net nie hoe ernstig dit is nie — en daardie onsekerheid het ’n manier om op die oomblik in die agtergrond van alles te bly hang.\u003c/p\u003e","title":"Wat Is Werklik Waar?"},{"content":"Nadat ek my vierde maraton net meer as ’n week gelede voltooi het, het ek verwag om so baie te hê om te sê.\nMaar eintlik is daar net hierdie vreemde stilte.\nWaar is die mooi storie oor uithouvermoë en hoe wonderlik resiesdag was?\nEk het dit nie.\nEintlik wonder ek of dit so ’n goeie idee was om vir twee maratonne so naby aan mekaar in te skryf. Dit was seker nie. Destyds het dit opwindend gevoel. Ambisieus. Soos iets waarvoor my toekomstige self dankbaar sou wees.\nMaar op die oomblik is ek nie so seker of ek baie dankbaar is nie.\nMaar nou is ek daarin. Daar is nie omdraaikans nie. My volgende maraton is minder as elf weke weg.\nWat dinge bemoeilik, is die vreemde gevoel dat almal anders wat ’n maraton dieselfde naweek as ek gehardloop het, reeds weer terug is op die pad. My Strava-voer is vol mense wat hardloop asof hulle nie onlangs ’n maraton gehardloop het nie.\nIntussen, alhoewel dit darem beter gaan as die eerste paar dae, onderhandel my bene nog met swaartekrag, en my motivering voel effens… stom.\nHoekom is herstel vir my so moeilik? Of dalk die meer pertinente vraag: hoekom het ek nie meer om te sê nie?\nOm ’n maraton te hardloop is mos geen klein dingetjie nie. Dis maande van oefen, vroeë oggende, ver hardloop, twyfel en klein oorwinnings langs die pad. Om die eindstreep te kan oorsteek is iets om te vier.\nMaar ek voel nie soos om iets te vier nie. En ek is nie seker hoekom nie.\nDalk is dit die moegheid wat nog rondhang. Of dalk omdat my volgende maraton al om die draai is en hierdie een nie die spasie kry wat dit verdien nie. Of dalk neem die emosionele herstel soms langer as die fisiese herstel.\nEn miskien is die gevoel die moeite werd om dieper in te delf. Miskien nie. My verwagtinge is waarskynlik weer verkeerd. Dit is gewoonlik.\nDie eerlike ding om te doen is waarskynlik om net die vreemde stilte te erken. Dalk kom die woorde later.\nVir nou is die enigste duidelike ding dit: herstel eers, wonder later, en dan — stadig maar seker — begin bou na die volgende maraton.\nHoe hanteer jy ’n anti-klimaks?\n","permalink":"/af/blog/n-vreemde-stilte/index.html","summary":"\u003cp\u003eNadat ek my vierde maraton net meer as ’n week gelede voltooi het, het ek verwag om so baie te hê om te sê.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMaar eintlik is daar net hierdie vreemde stilte.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWaar is die mooi storie oor uithouvermoë en hoe wonderlik resiesdag was?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk het dit nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEintlik wonder ek of dit so ’n goeie idee was om vir twee maratonne so naby aan mekaar in te skryf. Dit was seker nie. Destyds het dit opwindend gevoel. Ambisieus. Soos iets waarvoor my toekomstige self dankbaar sou wees.\u003c/p\u003e","title":"’n Vreemde Stilte"},{"content":"Dis resies week! Saterdag hardloop ek my volgende maraton.\nDie ander dag het ek ’n Instagram-video gesien wat sê:\nDis altyd: “Hoekom hardloop jy so baie?”\nen nooit: “By watter kilometer kan ek jou kry met snacks?” nie.\nEk moes lag. Want — hoe waar nie?\nAan die begin van hierdie jaar, toe ons verlof beplan het, het ek genoem dat ek aan die einde van Februarie ’n maraton wil hardloop. ’n Kollega het my aangekyk en heel opreg gevra:\n“Hoekom? Net… hoekom?”\nDis ’n regverdige vraag.\nAs jy nie self hardloop nie, kan dit moeilik wees om te verstaan. Dit lyk pynlik. Tydrowend. Onnodig. My lewe is reeds vol. Ek is ’n getroude vrou en ’n ma van vier. By die huis probeer ek om die beste vrou en ma te wees wat ek kan wees. Daar is verantwoordelikhede. Dinge om te beplan. Dinge om oor te bekommer.\nBy die werk is ek ’n sagteware-ontwikkelaar. Daar, alhoewel ek bitter baie lief is vir my werk, probeer ek ook om my werk so goed as moontlik te doen. Ook daar is daar verantwoordelikhede. Probleme wat opgelos moet word. Dinge om oor te bekommer.\nMy dae is vol van die rolle wat ek speel.\nMaar wanneer ek gaan hardloop — vir daardie uur, soms drie — is ek nie ’n ma nie.\nEk is nie ’n eggenote nie.\nEk skryf nie sagteware nie.\nEk is net ek.\nNiemand het iets van my nodig daar buite nie. Geen kos om te maak nie. Geen spertye nie. Geen besluite, behalwe pas en rigting. Net asem, gemaklike postuur, en die ritmiese geluid van my voete op die pad.\nMaar as ek eerlik moet wees, sou dit alleen nie genoeg wees nie.\nWant as ek hierdie klein, kosbare stukkie tyd kry om net ek te wees, voel ek amper verplig om dit goed te gebruik. Om te groei. Om my grense te verskuif. Om sterker te word — nie net fisies nie, maar ook geestelik.\nSo stel ek vir myself doelwitte.\nEk skryf in vir resiesse.\nEk werk doelbewus na dinge toe wat my effens bang maak.\nNie omdat my lewe nie reeds vol genoeg is nie.\nMaar omdat groei keer dat ek stagneer. Omdat vordering — hoe klein ook al — dinge interessant hou. Omdat om te ontdek waartoe ek in staat is, my telkens herinner dat ek meer is as net die rolle wat ek speel.\nEn dit is hoekom ek hardloop.\nMiskien is “Hoekom?” dalk nie die regte vraag om te vra nie.\nMaar die enigste regte vraag dalk eerder:\nHoekom nie?\n","permalink":"/af/blog/net-ek/index.html","summary":"\u003cp\u003eDis resies week! Saterdag hardloop ek my volgende maraton.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie ander dag het ek ’n \u003ca href="/%22https://www.instagram.com/reels/DU5fCNjjNNm//%22/u003eInstagram-video/u003c/a/u003e/index.html" gesien wat sê:\u003c/p\u003e\n\u003cblockquote\u003e\n\u003cp\u003eDis altyd: “Hoekom hardloop jy so baie?”\u003cbr\u003e\nen nooit: “By watter kilometer kan ek jou kry met \u003cem\u003esnacks\u003c/em\u003e?” nie.\u003c/p\u003e\n\u003c/blockquote\u003e\n\u003cp\u003eEk moes lag. Want —  hoe waar nie?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eAan die begin van hierdie jaar, toe ons verlof beplan het, het ek genoem dat ek aan die einde van Februarie ’n maraton wil hardloop. ’n Kollega het my aangekyk en heel opreg gevra:\u003c/p\u003e","title":"Net Ek"},{"content":"My voet het die kant van ’n stukkie ongelyke sement getref en, voor ek self besef het wat besig was om te gebeur, was ek plat op die grond.\nDis nogal ’n skok om op vier-en-veertig te val. Dis nie soos om as kind te val nie — wat alreeds vir my erg was; nee, hierdie is ’n harde, beenratelende impak wat die wind uit jou seile slaan en jou gestrand los langs ’n besige pad, terwyl jy jouself nagaan vir bloed en geskende trots. Ek het ’n rukkie daar bly sit, die sand en klippies van my palms probeer afvryf, en gewonder hoekom ek dit aan myself doen.\nEk het eerlikwaar vergeet hoe moeilik die is om vir ’n maraton te oefen. Net soos met kinders baar, of daardie eerste uitputtende maande met ’n pasgeborene, beskerm jou brein jou deur die intensiteit daarvan uit jou geheue te skrop. Jy vergeet van die intense uitputting totdat jy weer in die middel daarvan staan. Eendag gaan dit ’n storie wees om te vertel. Op die oomblik probeer ek egter net oorleef.\nNeem die naweek voor die een wat nou net verby is: twee halfmaratonne oor twee dae. Saterdag s’n was hanteerbaar, maar Sondag s’n was ’n les in uithouvermoë en nederigheid. Agt kilometer in het my bene al soos lood gevoel. Ek het dalk meer geloop as wat ek graag sou wou, maar ek het nie gestop nie. Ek het klaargemaak wat ek begin het — en daarop is ek trots.\nMy val op die sypaadjie was maar net die heelal se manier om die les nog ’n keer te beklemtoon. Dis ’n herinnering dat “aanhou probeer” nie ’n mooi, reguit lyn is nie. Dis morsig. Dis seer. En soms lyk dit soos ’n volwasse vrou wat haarself van die sypaadjie af moet ophelp op ’n Donderdagoggend. Oefen toets nie net jou hartklop nie; dit toets jou bereidwilligheid om nederig te wees — en jou vasberadenheid om weer op te staan. Letterlik.\nEk sal hierdie seisoen nie vir ’n makliker een verruil nie. Al is twee halfmaratonne oor twee dae moeilik, en om te val seer. Die maklike seisoene laat jou met min om oor huis toe te skryf. Hierdie een? Dit gaan ’n moerse storie wees.\nHoe lyk “aanhou probeer” in jou lewe op die oomblik?\nMinder as drie weke oor tot 2026 se eerste marathon. Daar’s nie tyd om te mors nie.\n","permalink":"/af/blog/hoe-aanhou-probeer-lyk/index.html","summary":"\u003cp\u003eMy voet het die kant van ’n stukkie ongelyke sement getref en, voor ek self besef het wat besig was om te gebeur, was ek plat op die grond.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDis nogal ’n skok om op vier-en-veertig te val. Dis nie soos om as kind te val nie — wat alreeds vir my erg was; nee, hierdie is ’n harde, beenratelende impak wat die wind uit jou seile slaan en jou gestrand los langs ’n besige pad, terwyl jy jouself nagaan vir bloed en geskende trots. Ek het ’n rukkie daar bly sit, die sand en klippies van my palms probeer afvryf, en gewonder hoekom ek dit aan myself doen.\u003c/p\u003e","title":"Hoe “Aanhou Probeer” Lyk"},{"content":"Sjoe, hierdie jaar het met ’n knalskoot begin.\nMy skoonpa is oorlede die dag voordat my man en ek weer werk toe sou terugkeer ná ons Desember- en Januarieverlof. Al was hy reeds ’n geruime tyd siek, was dit steeds ’n groot skok vir ons almal. Ek het reeds albei my ouers verloor, maar vir my man is dit sy eerste ervaring van die verlies van ’n ouer, en dit is hartverskeurend om te sien hoe hy hierdeur gaan. En laat ek nie eers begin oor hoe dit vir ons kinders was nie.\nOm terug te keer werk toe het ’n ander soort verlies gebring. Op my heel eerste dag terug is ons meegedeel dat ’n groot projek — een waaraan ons al vir die afgelope vier jaar saam met ’n ander maatskappy gewerk het — gekanselleer is. Ek sit nog steeds met die hartseer oor die werk, moeite en verhoudings wat skielik tot ’n einde gekom het.\nMinder as ’n week later het nóg ’n skok gevolg. ’n Kollega van byna nege jaar, met amper dertig jaar se ervaring by die maatskappy, het haar aftrede aangekondig. Ek is gevra om haar verantwoordelikhede oor te neem\u0026hellip;\nWat ’n manier om ’n nuwe jaar te begin.\nTussen alles deur het ek ook my eerste 32 km-resies gaan hardloop. Al het ek dit as ’n oefenlopie eerder as ’n resies benader, was ek steeds senuweeagtig — dit was lank laas dat ek so vêr gehardloop het. Tot my verligting het dit goed gegaan, en ek het sterk gevoel vir byna die hele 32km.\nMet tye voel dit asof die mat onder my voete uitgeruk is. Maar ek is ’n langafstandhardloper, en as daar een ding is wat ek uit langafstandhardloop geleer het, is dit om nie paniekerig te raak wanneer dinge skielik onstabiel begin voel nie. Ek herinner myself daaraan dat ware groei selde in gemaksones plaasvind, en dalk sal al hierdie gebeure met tyd sin maak.\nTen spyte van al die chaos verloop my maraton-oefening goed. Op ’n manier gee die roetine van die oefening my tans die struktuur wat ek nodig het. Minder as vyf weke oor!\nEk hoop jou jaar het meer rustig as myne begin. Ek sal graag wil hoor hoe 2026 jou tot dusver behandel het.\n","permalink":"/af/blog/wanneer-alles-terselfdertyd-verander/index.html","summary":"\u003cp\u003eSjoe, hierdie jaar het met ’n knalskoot begin.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMy skoonpa is oorlede die dag voordat my man en ek weer werk toe sou terugkeer ná ons Desember- en Januarieverlof. Al was hy reeds ’n geruime tyd siek, was dit steeds ’n groot skok vir ons almal. Ek het reeds albei my ouers verloor, maar vir my man is dit sy eerste ervaring van die verlies van ’n ouer, en dit is hartverskeurend om te sien hoe hy hierdeur gaan. En laat ek nie eers begin oor hoe dit vir ons kinders was nie.\u003c/p\u003e","title":"Wanneer Alles Terselfdertyd Verander"},{"content":"Ek het ’n lang breek van skryf af geneem. Dit was nodig. Dit was goed. Maar ek is gereed om weer te begin — versigtig en doelbewus, en hopelik weer teen dieselfde ritme wat ek die afgelope twee jaar kon handhaaf.\n2025 was nie ’n jaar van groot ambisies nie. Ek het ’n tree terug gegee van maratonne af sodat ek op korter afstande kon fokus, en ek het landloop probeer. My enigste werklike doelwit was my afstand vir die jaar: 2,600 km.\nToe vang die jaar my onkant: Slapeloosheid.\nTeen Augustus het my energie opgedroog. Ek het my doelwit na 2,500 km aangepas — steeds ambisieus vir iemand wat permanent uitgeput gevoel het. Op 29 Desember het ek die wiskunde gedoen:\n“Nog net twee dae oor. Dit lyk of ek my doelwit met 12 km gaan mis.”\nDit het seergemaak. So naby, en tog so ver.\nDie oggend van 31 Desember het ek voltooi wat veronderstel was om my laaste hardloopsessie van die jaar te wees. Ek het huis toe gegaan, iets geëet, en na die gaping gestaar: 12.7 km tussen my en die belofte wat ek aan myself gemaak het. Ek het besef ek kan dit nie daar laat nie.\nEk het my afrigter ’n boodskap gestuur: “Moet my asseblief nie mal noem nie\u0026hellip; Ek gaan weer gaan draf.”\nTwee lang hardloopsessies in een dag is geen grap nie. Dit was een van die moeilikste dinge wat ek nog ooit moes doen — nie oor die pas of afstand nie, maar omdat ek so moeg was. Maar ek het dit voltooi. Ek het die belofte nagekom.\nVir 2026 lyk dinge anders.\nEk het besluit om ’n breek te neem daarvan om ’n afstanddoelwit na te jaag. My doelwitte vir hierdie jaar is eenvoudiger: oefen goed en sorteer my slaap uit. Ek het twee maratonne wat voorlê. As PB’s volg, sal ek dit verwelkom — nie as doelwitte wat nagestreef is nie, maar as belonings wat verdien is.\nOp nog ’n jaar van dinge doen waarin ek nie eintlik so goed is nie, maar wat baie goed is vir my.\nEk neem vir eers ’n breek van my Strava-afstanddoelwitte. Is daar enige doelwit waarvan jy in 2026 ’n breek neem?\n","permalink":"/af/blog/n-belofte-nagekom-en-n-nuwe-manier-vorentoe/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het ’n lang breek van skryf af geneem. Dit was nodig. Dit was goed. Maar ek is gereed om weer te begin — versigtig en doelbewus, en hopelik weer teen dieselfde ritme wat ek die afgelope twee jaar kon handhaaf.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e2025 was nie ’n jaar van groot ambisies nie. Ek het ’n tree terug gegee van maratonne af sodat ek op korter afstande kon fokus, en ek het landloop probeer. My enigste werklike doelwit was my afstand vir die jaar: 2,600 km.\u003c/p\u003e","title":"'n Belofte Nagekom (en 'n nuwe manier vorentoe)"},{"content":"Baie jare gelede, toe ek my leerlinglisensie geskryf het, het dinge anders gewerk as vandag: jy het eers die toets geskryf, en daarna die oogtoets gedoen. Ek onthou hoe ek gaan sit het vir die oogtoets, verlig dat ek geslaag het, toe die toetsbeampte my met ’n ernstigheid aankyk wat ek glad nie verwag het nie.\n“Ek is jammer… Ek kan nie jou lisensie vir jou gee nie.”\nEk kon die knop op my maag voel. “Hoekom nie?”\n“Want jy kan nie sien nie.”\nEk was sewentien toe ek geleer het dat ek al my hele lewe in ’n wêreld rondbeweeg het wat ek nie eintlik duidelik kon sien nie. Ek onthou nog toe ek my eerste brille opgesit het en na die bome buite gestaar het. Ek het daar gestaan, heeltemal stil, want vir die eerste keer kon ek die blare duidelik uitmaak. Ek het regtig gedink almal sien bome soos ek — sagte, groen wasige beelde. Die gedagte het my nooit by my opgekom dat my “normaal” dalk nie normaal is nie.\nTwee weke gelede, nou op vier-en-veertig, het ek weer daardie selfde skokgevoel beleef.\nSoos baie van julle weet, was hierdie ’n moeilike jaar met my slaap. Hierdie jaar het my wragtig ’n groot suurlemoen gegee om mee te werk. Toe ek onlangs by die slaapspesialis sit om alles weer deur te werk, stop sy my halfpad deur ’n sin en vra:\n“Weet jy dat die meeste mense net kan gaan lê en slaap? Geen gedraaiery nie. Geen bakleiery nie. Hulle slaap net.”\nEk het dit nie geweet nie. Regtig nie. Ja, ek het al honderde kere gesien hoe my man net gaan lê en binne minute (sekondes?) slaap, maar ek het altyd gedink hy is maar net… anders — geseënd, gelukkig, spesiaal, iets.\nSkielik het ek al die oomblikke in my lewe voor my gesien waar ek vas oortuig was ek is die probleem:\nWanneer ek voor ’n resies so senuweeagtig was dat ek nie kon slaap nie, het my afrigter altyd gesê dat stil lê met my oë toe net so goed is. “Probeer dit,” sou sy sê. En ek sou dink: Maar dit werk nie vir my nie.\nOf al die nagte wat ek wakker lê en dink het ek moet net harder probeer. Rustiger wees. Beter wees.\nEn toe noem die spesialis iets wat ek al jare het, sonder om dit te wéét: rustelose bene. ’n Stil, konstante toestand wat ek net in my idee van “normaal” ingewerk het. Hoeveel keer het dokters my hierdié jaar gevra of ek rustelose bene het, en ek het vol vertroue gesê: “Nee, nooit”?\nBaie keer.\nDit laat my dink aan al die kere wat ek en my suster geglo het dat, as ons net gewig kan verloor, ons lewe na die tyd weer “normaal” sal aangaan, soos dit was voor die tyd — asof ons ou normaal die “normaal” was van iemand wat \u0026rsquo;n gesonde gewig instand kan hou.\nSo nou begin ons eers aan die RLS werk. Dis early days, en dit voel meestal soos probeer-en-misluk (op die oomblik meer mislukking as sukses). Hopelik bring die nuwe jaar beter nuus.\nEn so — met hierdie laaste nuusbrief van 2025, terwyl ek uitsien na ’n behoorlike blaaskans — wil ek jou hiermee laat:\nBevraagteken alles.\nMoet nooit aanvaar jou normaal is die wêreld s’n nie.\nDaar wag dalk ’n helderder prentjie daar buite — een wat jy nie eens geweet het jy mis nie.\nEk wens jou, as jy dit vier, ’n rustige Kersfees, en ’n nuwe jaar vol duidelikheid, rus, en klein, onverwagse wonderwerke.\nSien jou in 2026 — my eerste jaar waarin ek twee maratonne aanpak. Eeek…\n","permalink":"/af/blog/bevraagteken-alles/index.html","summary":"\u003cp\u003eBaie jare gelede, toe ek my leerlinglisensie geskryf het, het dinge anders gewerk as vandag: jy het eers die toets geskryf, en daarna die oogtoets gedoen. Ek onthou hoe ek gaan sit het vir die oogtoets, verlig dat ek geslaag het, toe die toetsbeampte my met ’n ernstigheid aankyk wat ek glad nie verwag het nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e“Ek is jammer… Ek kan nie jou lisensie vir jou gee nie.”\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk kon die knop op my maag voel. “Hoekom nie?”\u003c/p\u003e","title":"Bevraagteken Alles"},{"content":"Die afgelope week was ons weer glad nie wonderlik nie. Dinsdag is ek behoorlik deurweek tydens ons baansessie, en daarna moes ek reguit huis toe haas — geen koffie, geen bietjie kuier nie; net nat skoene en daardie stille frustrasie wat jy voel wanneer ’n dag te vinnig begin.\nToe dit Sondagoggend tyd raak vir my lang hardloop, het dit weer gesous. En vir eens, in plaas daarvan om myself by die deur uit te druk, het ek besef ek hét eintlik die ruimte om te wag. So ek besluit toe om nog ’n koffie te maak, bietjie aan die toesprake vir volgende jaar te werk waarmee ek besig is, die weer later weer te dophou, en van die huis af te hardloop as die dag dit toelaat.\nDie weer het nie juis verbeter nie… so ek het dit weer uitgestel.\nIntussen het baie van my vriende wél die plaaslike wedloop gaan hardloop. Hulle het opgedaag in die reën, en ek kon hulle dissipline sommer van ’n afstand af deur my foon voel. En daarmee saam het die skuldgevoel ook opgedaag — daardie stemmetjie wat fluister jy moes eintlik ook gegaan het.\nAsof die weer nie erg genoeg was nie, het my oudste dogter ook nie lekker gevoel verlede week nie. Sy was die rede waarom ek nie ná baanwerk vir koffie kon bly nie — sy is Maandagaand geopereer en was Dinsdagoggend nog in die hospitaal. Sy herstel, maar sy moet volgende week weer in. Tog het sy my steeds laat lag.\nSy: “Dis snaaks hoe die operasie my slaap beïnvloed het. Ek kan glad nie meer laat slaap nie. Ek word elke oggend vroeg wakker.”\nEk: “Hoe vroeg was jy vanoggend op?”\nSy:“Van 7h00 af!”\nEk moes glimlag. En in daardie klein oomblik — waar sy wonder hoekom sy “vroeg” wakker word, terwyl sy eintlik kan laat lê omdat dit eksamentyd is — het iets in my so bietjie ontspan.\nEk het skielik onthou dat wat vir my normaal is, nie vir almal normaal is nie. Om vieruur op te staan om te gaan hardloop, voel vir my soos roetine. Om skuldig te voel as ek dit nie doen nie? Eeeek… ook roetine. Maar vir haar is seweuur vroeg — en sy voel absoluut geen skaamte of druk daaroor nie.\nDalk moet ek dit weer leer.\nMeeste dae probeer ek my beste. Miskien selfs meer as wat ek besef. En op die rare dae waar die lewe my toelaat om dinge bietjie te skuif, asem te haal, en nie deur ’n stortreën te hardloop net om myself iets te bewys nie — dalk is dit ’n geskenk, nie ’n mislukking nie.\nDie eenvoudige waarheid is dit: hoe meer ek bereid is om aan te pas, hoe meer volhoubaar word hierdie hele leefstyl.\nEk het toe darem gisteroggend my lang hardloop ingehaal.\nDie reën het weggebly — ook maar net-net. Die dag was rustig. En dit het my herinner dat dinge soms net mooi in plek val, veral wanneer ons vir dit ’n bietjie ruimte gee.\nWanneer laas het jy jouself toegelaat om jou planne aan te pas sonder om skuldig te voel?\n","permalink":"/af/blog/genade-is-n-krag/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie afgelope week was ons weer glad nie wonderlik nie. Dinsdag is ek behoorlik deurweek tydens ons baansessie, en daarna moes ek reguit huis toe haas — geen koffie, geen bietjie kuier nie; net nat skoene en daardie stille frustrasie wat jy voel wanneer ’n dag te vinnig begin.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eToe dit Sondagoggend tyd raak vir my lang hardloop, het dit weer gesous. En vir eens, in plaas daarvan om myself by die deur uit te druk, het ek besef ek hét eintlik die ruimte om te wag. So ek besluit toe om nog ’n koffie te maak, bietjie aan die toesprake vir volgende jaar te werk waarmee ek besig is, die weer later weer te dophou, en van die huis af te hardloop as die dag dit toelaat.\u003c/p\u003e","title":"Genade is ’n Krag"},{"content":"Kan jy voel hoe die einde van die jaar naderkom? Ek kan dit beslis voel, en daardie gevoel laat my gewoonlik weer oor doelwitte nadink — nie net die grootstes soos maratonne en lewensmylpale nie, maar ook die kleiner, standvastiges wat stilweg vorm aan my gee. Soos jy dalk teen dié tyd al agtergekom het, skryf ek hierdie nuusbriewe gewoonlik oor die een ding wat die meeste vir my uitgestaan het in die afgelope twee weke, en hierdie keer was dit ’n oomblik wat my herinner het hoekom doelwitte só baie saak maak.\nNou die dag het ek die voorreg gehad om pas aan te gee vir een van ons Couch-to-5K-hardlopers tydens haar heel eerste 5km sonder om te stop. Sy het so goed gedoen — ek is ongelooflik trots op haar. Maar wat my regtig geraak het, was hoe trots sy op haarself was. Dit het my herinner hoe maklik ons, as hardlopers, iets soos om 5km aaneen te kan hardloop, as vanselfsprekend aanvaar. Tóg kon elkeen van ons op ’n tyd dit nie doen nie, en nou is dit só deel van ons roetine dat ons vergeet dit was eens net ’n droom.\nAan die een kant, al is dit hartseer, reken ek doelwitte behoort “alledaags” te word, en aan die ander kant vind ek dit ongelooflik dat ons sóveel kan groei. Om doelgerig te lewe gaan nie net oor medaljes of boksies afmerk nie — dit gaan tog oor groei. Buiten my hardloop- en fietsryvriende sien ek selde mense wat vir hulleself tasbare doelwitte stel en konsekwent daarnatoe werk, en ek dink dis ’n jammerte. Vir my gee daardie struktuur my lewe ritme. My doelwitte hou my gegrond wanneer dinge onseker voel, en trek my vorentoe wanneer my motivering laag is. En dis hoekom ek, selfs in November, nog voel daar is iets oor om te bereik voor die jaar verby is!\nHierdie jaar het ek nie ’n resiesdoelwit gehad nie, maar ek het wel ’n afstandsdoelwit gehad. En al het ek met tye gedink dit was dalk ’n lawwe doelwit, weet ek dis presies wat my laat aanhou hardloop het op dae wat ek andersins in die bed sou bly, of dalk nie daardie bietjie ekstra sou gaan hardloop het nie. Om ’n doelwit te hê — al is dit net ’n stil een — verander hoe jy opdaag.\nNou, soos die jaar tot ’n einde kom, voel ek weer daardie bekende rusteloosheid in die lug. Dis die seisoen van afsluit en terugkyk. Ek probeer ook — om my doelwitte mooi klaar te maak en te dink aan wat ek volgende wil bou. Ek het pas vir my volgende maraton ingeskryf, en met minder as vier maande oor, bevind ek myself skielik weer in maratonoefening. Ná ’n jaar van korter afstande, is dit opwindend en ’n bietjie intimiderend sommer gelyk.\nMaar dis juis die towerkrag van doelwitte: hulle beweeg ons nie net vorentoe nie — hulle help ons ook om weer ons pad terug te vind.\nWat is jóú doelwitte vir die nuwe jaar?\n","permalink":"/af/blog/doelgerig/index.html","summary":"\u003cp\u003eKan jy voel hoe die einde van die jaar naderkom? Ek kan dit beslis voel, en daardie gevoel laat my gewoonlik weer oor doelwitte nadink — nie net die grootstes soos maratonne en lewensmylpale nie, maar ook die kleiner, standvastiges wat stilweg vorm aan my gee. Soos jy dalk teen dié tyd al agtergekom het, skryf ek hierdie nuusbriewe gewoonlik oor die een ding wat die meeste vir my uitgestaan het in die afgelope twee weke, en hierdie keer was dit ’n oomblik wat my herinner het hoekom doelwitte só baie saak maak.\u003c/p\u003e","title":"Doelgerig"},{"content":"Skaars voet by die deur in nou die dag, hoor ek hoe my man en jongste seun besig is om te gesels. Hulle was besig om ‘n rekenaarspeletjie te bespreek, toe ek hierdie sin — natuurlik heeltemal uit konteks uit — vang: _“Wanneer alles belangrik is, dan is niks belangrik nie.”\n_\nNogal ‘n openbaring en ‘n half vir ‘n dertien-jarige, het ek gedink. Maar, hierdie is dieselfde kind wat ‘n paar jaar gelede, die “We’re proudly cashless”-bordjie by ‘n vakansieoord intens bestudeer het en toe gevra het: “Is dit nou een of ander manier vir hulle om te sê dat hulle arm is?” Ek het dus al geleer om sulke helder oomblikke van hom te verwag.\nSteeds het die sin by my vasgesteek, en ek het gedink dis die moeite werd om hierdie week se brief daaraan te wy. Want ek dink ons almal kan soms daaraan herinner word: Wanneer alles belangrik is, dan is niks belangrik nie.”\nHoe maklik vergeet ons dit nie in ons daaglikse geskarrel om kop bo water te hou, almal te probeer tevrede stel, en alles gedoen te kry nie. Ek wonder dikwels hoeveel van ons konstante besigwees spruit uit daardie alles-of-niks-denkwyse wat fluister: As ek nie alles regkry en al die blokkies nou dadelik kan afmerk nie, het ek gefaal.\nEk het al agtergekom dat wanneer ek voel ek vorder net nie, die antwoord nie altyd lê in om nóg meer te doen nie. Soms is die beste ding om doelbewus minder te doen — om een of twee dinge te kies en vir ‘n ruk dáárop te fokus. Dis soos ‘n terugkeer na grondbeginsels toe, of dalk eerder ‘n stille terugkeer na dit wat werklik saak maak.\nNie alles kan ewe veel beteken nie. Party dinge moet maar hul beurt afwag. Want as jy nie kan prioritiseer nie, lei dit uiteindelik tot oorweldiging, uitbranding en moedeloosheid.\nEk het jare gelede ‘n besigheidsontleder-kollega gehad wat daarop aangedring het dat die woord prioriteite nie bestaan nie. Volgens haar kan daar net één prioriteit wees — dat die selfstandige naamwoord eintlik nie ‘n meervoud het nie. Ek het gereeld gevoel dat om die één prioriteit te kies darem maar so bietjie onredelik was, maar dalk het sy tog ‘n punt gehad.\nEk veronderstel die belangrikste vraag is dan seker:\nWat is die een ding waarop jy volgende moet fokus?\n","permalink":"/af/blog/wanneer-alles-belangrik-is/index.html","summary":"\u003cp\u003eSkaars voet by die deur in nou die dag, hoor ek hoe my man en jongste seun besig is om te gesels. Hulle was besig om ‘n rekenaarspeletjie te bespreek, toe ek hierdie sin — natuurlik heeltemal uit konteks uit — vang: _“Wanneer alles belangrik is, dan is niks belangrik nie.”\u003cbr\u003e\n_\u003cbr\u003e\nNogal ‘n openbaring en ‘n half vir ‘n dertien-jarige, het ek gedink. Maar, hierdie is dieselfde kind wat ‘n paar jaar gelede, die \u003cem\u003e“We’re proudly cashless”\u003c/em\u003e-bordjie by ‘n vakansieoord intens bestudeer het en toe gevra het: \u003cem\u003e“Is dit nou een of ander manier vir hulle om te sê dat hulle arm is?”\u003c/em\u003e Ek het dus al geleer om sulke helder oomblikke van hom te verwag.\u003c/p\u003e","title":"Wanneer Alles Belangrik Is"},{"content":"So nou en dan tref ek ’n muur. Dit voel asof ek al alles probeer het, die probleem van elke moontlike hoek af benader het, en asof net mooi niks werk nie. Die probleem voor my voel swaar en onoplosbaar — ek brand vas.\nTeen dié tyd het ek geleer dat die uitweg nie altyd is om harder te probeer nie. Soms is dit eerder om te praat. Hardop te praat.\n’n Kollega het my jare gelede dit op die oulikste van maniere gewys: hy het ’n plastiek eendjie bo-aan sy rekenaarskerm vasgeplak gehad. Wanneer hy ook al vasgebrand het en ’n probleem nie kon ontrafel nie, maar niemand van ons beskikbaar was nie, het hy sy probleem aan die eendjie verduidelik — ’n vreemde ding om eerstehands te beleef! Maar tog, meer kere as nie, kon hy dit reg kry om homself só uit die probleem uit te praat.\nEk en my man het dié gewoonte by hom oorgeneem. Beide van ons is sagteware ingenieurs, en omdat ons ’n kantoorruimte deel skep dit die perfekte omgewing vir ons om probleme tussen mekaar te kan uitpluis. Wanneer dit dan ook wel so gebeur dat een van ons ’n probleem só oplos, sal die ander ene gewoonlik met ’n speelse “Kwêk! Kwêk!” terugantwoord. Laf. Ja, ek weet — maar dis dié goed wat ons in ons oudag gaan bybly.\nVerlede week het ek myself weer met so ’n probleem gevind — net nie ’n programmering probleem nie. Twee aande van swak slaap, ná ’n handjie vol weke waartydens dit nie te sleg gegaan het nie, het my gedagtes laat maal: wat as my slaaploosheid weer terug kom ? Ek het gevoel asof ek al alles probeer het en geen meer opsies oorgehad nie.\nSo toe gaan praat ek met my hardloopafrigter\u0026hellip; Nie om ’n oplossing te verwag nie, maar eerder om iemand te hê met wie ek die hele storie kon deurpraat. Ná afloop van ons gesprek het ons nou nie ’n oplossing bereik nie, máár ons het wel aan twee dinge gedink om volgende te probeer. Dit het nie meer vir my gevoel asof ek met my rug teen ’n muur gestaan het nie. En, dalk meer belangrik, ek het ook nie gevoel asof ek die probleem alleen in die gesig moes staar nie.\nDaar is krag daarin om ’n probleem hardop te verwoord en iemand anders deur jou gedagtes en redenasies te neem. Nie alleen skep dit spasie en perspektief om die knoop uit te pluis nie, dit bou ook konneksie en nooi ander in jou wêreld in — selfs al voel die onderwerp sensitief.\nDink jy dit is belangrik om hardop deur probleme te kan praat? Is dit iets wat jy reeds doen? En, indien nie, wat maak dit moeilik?\n","permalink":"/af/blog/om-vir-n-kwek-kwek-te-vra/index.html","summary":"\u003cp\u003eSo nou en dan tref ek ’n muur. Dit voel asof ek al alles probeer het, die probleem van elke moontlike hoek af benader het, en asof net mooi niks werk nie. Die probleem voor my voel swaar en onoplosbaar — ek brand vas.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eTeen dié tyd het ek geleer dat die uitweg nie altyd is om harder te probeer nie. Soms is dit eerder om te praat. Hardop te praat.\u003c/p\u003e","title":"Om vir ’n “Kwêk! Kwêk!” te vra"},{"content":"Gewoonlik twee keer \u0026rsquo;n jaar bied MCM \u0026rsquo;n couch-to-5k-program aan. Die idee is eenvoudig, maar bemagtigend: kry iemand van die bank af en aan die hardloop, hopelik so ver as 5 km, in agt weke.\nDie laaste program vir vanjaar het onlangs afgeskop en die van ons teenwoordig by ons weeklikse baansessie het van die nuwe mense ontmoet op hulle eerste Saterdag van die program. Daardie oggend was een van die vrouens vroeg daar. Sy wou nie alleen loop nie; ek het toe aangebied om saam met haar te stap. Aanvanklik het ek te vinnig geloop, maar ek kon darem redelik vinnig by haar pas inval. Ek het al vergeet hoe dit is om nuut te wees!\nOns het gesels terwyl ons geloop het. Vir my was dit heerlik om vir \u0026rsquo;n verandering die opwarmroete te stap. Vir haar — nuut, onfiks, en gereeld uitasem — was dit \u0026rsquo;n groot uitdaging.\nOngeveer halfpad het ek vir \u0026rsquo;n oomblik na haar gekyk en skielik besef: Agt jaar gelede was dit ék gewees.\nTóé kon ek beswaarlik 30 minute loop sonder om te stop. Om te hardloop het onmoontlik gevoel. Ek het sowat 130 kg geweeg toe ek begin het, en ek moes alles van meet af leer — eers stap, en, heelwat later, hardloop.\nDaardie herinnering het my nogal diep getref. Ek voel gereeld asof ek geen vordering maak nie, maar om só terug te kyk het my laat besef hoe ver ek eintlik al gekom het. Ek is nie meer naastenby die persoon wat ek agt jaar gelede was nie. Geensins nie. Die dae is lank en moeilik, maar die jare is kort — en verandering gebeur in daardie stil, maar bestendige tree.\nDie waarheid is: wie jy vandag is, is nie wie jy altyd hoef te wees nie.\n’n Vriendin wat tans haar huis oppak, het onlangs ’n notaboekie van haar skooldae gekry. Dit was vol aanhalings en gedagtes wat haar jonger self neergeskryf het. Sy onthou sy was die een wat dit geskryf het, maar toe sy dit nou weer lees, kon sy nie anders as om te vra nie: “Wie is jy, meisiekind?”\nMiskien is dit die punt van die lewe. Ons jonger self het ons tot hier gebring, maar ons is veronderstel om só te groei dat ons later daardie jonger self skaars kan herken. En alhoewel dit normaal is om terug te kyk en verandering te sien, is dit ’n geskenk om te weet dat dit in die regte rigting was. Is dit nie wat ons almal wil hê nie?\nMoet nooit bekommerd wees oor hoe lank iets gaan neem om te bereik nie; die tyd gaan in elk geval verby. Die eintlike kwelling is:\nVerandering en tyd wat verby snel is onvermydelik. Is jy besig om in die regte rigting te groei, sodat jy eendag die persoon kan word wat jy hoop om te wees?\n","permalink":"/af/blog/die-persoon-wie-jy-nog-nie-ontmoet-het-nie/index.html","summary":"\u003cp\u003eGewoonlik twee keer \u0026rsquo;n jaar bied \u003ca href="/%22https://michellecoachmee.co.za//%22/u003eMCM/u003c/a/u003e/index.html" \u0026rsquo;n \u003cem\u003ecouch-to-5k\u003c/em\u003e-program aan. Die idee is eenvoudig, maar bemagtigend: kry iemand van die bank af en aan die hardloop, hopelik so ver as 5 km, in agt weke.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie laaste program vir vanjaar het onlangs afgeskop en die van ons teenwoordig by ons weeklikse baansessie het van die nuwe mense ontmoet op hulle eerste Saterdag van die program. Daardie oggend was een van die vrouens vroeg daar. Sy wou nie alleen loop nie; ek het toe aangebied om saam met haar te stap. Aanvanklik het ek te vinnig geloop, maar ek kon darem redelik vinnig by haar pas inval. Ek het al vergeet hoe dit is om nuut te wees!\u003c/p\u003e","title":"Die Persoon Wie Jy Nog Nie Ontmoet Het Nie"},{"content":"Een van my gunsteling dinge om te sê, is: “Onthou, jy kies dit wat jy nie verander nie.” Ek sê dit dikwels wanneer ek iemand hoor kla oor ’n veranderbare situasie, maar niks daaraan doen nie. En ek herinner myself daaraan wanneer ek vasgevang voel in ’n frustrerende, aanhoudende situasie.\nDis ’n bitter sin om aan te kou. Elke keer wanneer ek daaraan dink, kan ek sommer die “Maar, maar, maar…” in my binneste hoor borrel.\nDie waarheid is, ons wil nie noodwendig vrede maak met ’n situasie nie, maar ons hou ook nie altyd daarvan om die verandering self te moet maak nie. Dis soms makliker wanneer die bal nie aan ons kant van die baan lê nie. As ons nie weet hóé nie, of nie self verantwoordelik wil wees nie, gee ons dit graag oor aan iemand anders. Tot daardie persoon natuurlik ook nie weet wat om te doen nie, en die bal net daar los. Dit was immers nie húlle probleem nie… en dan verander niks nie.\nDis byvoorbeeld wat gebeur wanneer jy jou gewigsverlies heeltemal op ’n dieetkundige of groepleier laai. Of wanneer jy jou geluk jou lewensmaat se verantwoordelikheid maak. En as die resultate dan nie kom nie, kan jy jouself \u0026rsquo;n rat voor voor jou oë draai deur te sê dat dit nie deur jou toedoen was nie.\nMy gesukkel met slaap hierdie jaar voel of dit hierdie tema aanraak. Al het ek hard probeer om dit self uit te werk, het ek dikwels gehoop iemand anders kan dit vir my oplos. Maar dit het nie gebeur nie. Ek dink nie iemand weet hoe om te help nie… So hier staan ek en staar na die bal wat net daar lê. En dis aanloklik om dit net te los en te sê: “Ek weet nie meer wat om te doen nie; hopelik sorteer dit self uit.”\nEn toe nou verlede week, toe \u0026rsquo;n vriend vinnig \u0026rsquo;n draai kom maak het en ek agterna \u0026rsquo;n kort dankie gestuur het, kom die antwoord: “Ek mis jou.”\nWat my verbaas het was nie die woorde nie, maar die terugantwoord in my gedagtes: “Ja, ek mis myself ook.”\nEk mis die weergawe van my wat verfris wakker geword het. Wat genoeg energie gehad het vir hardloop, vir werk, vir my gesin — en selfs nog ’n bietjie oor. Wat nie elke dag rus moes inbou net om te oorleef nie. My energie is kosbaar, maar dit voel soos water wat deur my vingers glip. Ek kan dit nie vasdruk en hou nie.\nMaar mis ek myself genoeg om daardie bal weer op te tel? Ja. Ek weet nog nie presies hóé ek dit gaan speel nie, maar ek weet ek móét.\nWatter balle lê daar op jou baan wat jy self weer moet optel en begin speel?\n","permalink":"/af/blog/wanneer-jy-jouself-mis/index.html","summary":"\u003cp\u003eEen van my gunsteling dinge om te sê, is: \u003cem\u003e“Onthou, jy kies dit wat jy nie verander nie.”\u003c/em\u003e Ek sê dit dikwels wanneer ek iemand hoor kla oor ’n veranderbare situasie, maar niks daaraan doen nie. En ek herinner myself daaraan wanneer ek vasgevang voel in ’n frustrerende, aanhoudende situasie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDis ’n bitter sin om aan te kou. Elke keer wanneer ek daaraan dink, kan ek sommer die \u003cem\u003e“Maar, maar, maar…”\u003c/em\u003e in my binneste hoor borrel.\u003c/p\u003e","title":"Wanneer Jy Jouself Mis"},{"content":"Verlede week, terwyl ek in die kar gewag het vir my kinders, het my man vir my \u0026rsquo;n boodskap gestuur: “ Ek wil weer gaan kyk na \u0026rsquo;n ander kar vanmiddag.” (Ons is opsoek na \u0026rsquo;n tweedehandse voertuig om syne te vervang, en dalk een wat ons oudste ook sal kan gebruik terwyl hy leer bestuur.)\nEk het daardie dag nie baie lekker gevoel nie, en het teruggeantwoord, “ Ek wou bietjie gaan lê het wanneer ek net nou terug is by die huis.”\n“ Jy kan nog steeds,” het hy gesê.\n“ Okei. Ek sal dan net \u0026rsquo;n alarm vir Adri se swem moet stel.”\nOmdat ek in elk geval sukkel om aan die slaap te raak — of dalk omdat ek nie lekker gevoel het nie — het ek heeltemal van die alarm stel vergeet. En, soos die geluk dit toe nou ook wil hê, het ek vir die eerste keer in maande sonder medikasie aan die slaap geraak. Dit was maar \u0026rsquo;n kort slapie, maar die self-aan-die-slaap-raak het vir my soos iets groots gevoel. Voor ek egter regtig die slapie kon registreer, het my jongste my kom wakker maak om haar swem toe te neem. Ek het tóé ook gesien dat my jongste seun al vyftien minute gelede \u0026rsquo;n boodskap gestuur het dat hulle atletiek oefening klaar was en dat ek hom moes kom haal. Ai, ek, sopas wakker gemaak van \u0026rsquo;n te-kort dut, het deurmekaar, moeg en oorweldig gevoel.\nIn die tussentyd het my man na die kar gaan kyk, onder die indruk dat ek alles by die huis onder beheer het. En wie kan hom nou blameer? Dis lanklaas sedert ek gesê het “ Ek wil bietjie gaan lê,” en dan wragtig wel aan die slaap geraak het.\nDit was nou nie die ideale situasie nie\u0026hellip; maar dit het my laat dink oor wat dit beteken om ruimte te skep vir dit wat saak maak, en wat nodig is om daardie ruimte te laat gebeur. Miskien begin dit by erkenning dat ek dit nodig het, en dan die ondersteuning om dit wel te laat gebeur.\nDie volgende paar maande gaan maar morsig wees. Om te rus vir twee weke het nie my slaap verbeter nie — dis nog maar steeds swak. Ek is weer terug aan die hardloop, maar dit maak my moeg omdat ek sukkel om te herstel agv my slaap. Die sondebok is waarskynlik my verhoogde ystervlakke, wat ons besig is om te adresseer, maar dit gaan tyd neem. Dis morsig, en frustrerend, maar dis die hand wat ek het om te speel. Ek gaan op ander maniere moet leer om die ruimte te skep wat ek nodig het bv om te rus.\nWat verlede week se middagslapie my gewys het is dat om ruimte te skep beswaarlik netjies is en uitwerk soos dit moet. Daar gaan aannames, waninterpretasies en mislukkings wees. En miskien is dit die punt. Ruimte gebeur nie net sommer nie – dit word geskep, onafgerond en lomp met skewe hoeke, en nie altyd die eerste keer nie.\nWat weet jy moet jy ruimte voor skep, maar die hóé bly jou ontwyk?\n","permalink":"/af/blog/ruimte-in-n-morsige-middel/index.html","summary":"\u003cp\u003eVerlede week, terwyl ek in die kar gewag het vir my kinders, het my man vir my \u0026rsquo;n boodskap gestuur: “ \u003cem\u003eEk wil weer gaan kyk na \u0026rsquo;n ander kar vanmiddag\u003c/em\u003e.” (Ons is opsoek na \u0026rsquo;n tweedehandse voertuig om syne te vervang, en dalk een wat ons oudste ook sal kan gebruik terwyl hy leer bestuur.)\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk het daardie dag nie baie lekker gevoel nie, en het teruggeantwoord, “ \u003cem\u003eEk wou bietjie gaan lê het wanneer ek net nou terug is by die huis.\u003c/em\u003e”\u003c/p\u003e","title":"Ruimte in 'n Morsige Middel"},{"content":"Dit lê al ’n geruime tyd op my hart om meer in Afrikaans te skryf. Ek weet net nie regtig hoe om dit aan te pak nie. Ek wil nie my Engelse lesers vervreem of verloor nie, maar ek weet ook nie of ek kans sien om twee stukke elke keer te doen nie.\nBy die Afrikaans 100-konsert by Hoërskool Randburg het ek weer besef hoe belangrik dit eintlik is. As ek nie self in Afrikaans skryf nie, gaan my kinders waarskynlik ook nie, en dan waarskynlik hul kinders ook nie… en so gaan dit voort.\nEk gaan dus maar kyk hoe lank ek dit regkry om elke twee weke twee stukke te lewer. Dit gaan dalk nie altyd perfek wees nie, maar dis beter as niks, en wie weet – miskien raak ek al hoe meer gemaklik daarmee.\nTeken In\n","permalink":"/af/blog/my-afrikaanse-nuusbrief/index.html","summary":"\u003cp\u003eDit lê al ’n geruime tyd op my hart om meer in Afrikaans te skryf. Ek weet net nie regtig hoe om dit aan te pak nie. Ek wil nie my Engelse lesers vervreem of verloor nie, maar ek weet ook nie of ek kans sien om twee stukke elke keer te doen nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eBy die \u003cem\u003eAfrikaans 100\u003c/em\u003e-konsert by Hoërskool Randburg het ek weer besef hoe belangrik dit eintlik is. As ek nie self in Afrikaans skryf nie, gaan my kinders waarskynlik ook nie, en dan waarskynlik hul kinders ook nie… en so gaan dit voort.\u003c/p\u003e","title":"My Afrikaanse Nuusbrief"},{"content":"Ek het nou al \u0026rsquo;n paar mense na aan my verloor. Iets wat my nog altyd opgeval het wanneer iemand doodgaan is hoe vreemd die tyd raak. Dis asof jy in jou eie borrel vasgevang is terwyl die res van die wêreld steeds voort skarrel, selfs al voel jy soms die drang om te skree: \u0026ldquo;Hoor hier, mense, staan net vir eers \u0026rsquo;n rukkie stil terwyl ek myself probeer uitpluis.\u0026rdquo;\n\u0026rsquo;n Vriendin het baie jare gelede vir my gesê dat ek moet onthou: die lewe is vir die wat lewe. Dis waar. Die lewe gaan nie tot stilstand kom net sodat ons ons voete weer kan vind nie.\nSoms is ek vies. Soms is vies dat ek nie aangemoedig is om aan sport deel te neem toe ek jonk was nie. Soms is ek vies dat die voorbeelde wat ek ontvang het toe ek grootgeword het nie van gesond eet en aktief wees was nie. Soms is ek vies dat ek nou eers hierdie dinge moet uitpluis – in my veertigs! En nie net vir myself om sin van te maak nie, ek moet ook my kinders se voorbeeld wees en hulle reg leer sodat hulle nie óók eendag hiermee gaan sukkel nie.\nOns het onlangs \u0026rsquo;n splinternuwe kollega in ons klein werkspan verwelkom, die eerste keer ooit waarvan ek kan onthou - en ek werk nou al sewe jaar by hierdie maatskappy - wat ons iemand só groen moet touwys moet maak. Normaalweg is die nuwe toevoegings tot ons span iemand wat darem al die omgewing \u0026rsquo;n bietjie gewoond is. Vandag is sy al \u0026rsquo;n maand al by ons en die afgelope maand hou ek dop hoe die werk om haar vloei, en sy maar net moet swem. Kyk, sy vra vrae en ons almal spring en help hoe en waar ons kan, maar die rivier van werk hou nie op net sodat sy eers haar voete kan vind nie.\nDie lewe is vir die wat lewe.\nDie werksplek is daar vir die wat die werk kan doen.\n\u0026rsquo;n Gesonde leefstyl is daar vir die wat bereid is om ondersoek te doen na wat vir hulle werk en die tyd en moeite in te sit om dít te maak werk.\nEendag gaan my nuwe kollega \u0026rsquo;n ekspert wees en nie nodig hê om die hele tyd vrae te vra nie. Dieselfde is seker waar vir my ook in my soeke na \u0026rsquo;n gesonde gebalanseerde leefstyl. Intussen swem ek ook maar in die diep kant, vra vrae, probeer dinge uitpluis oor wat reg vir my werk, en bly die hele tyd aanpas.\n","permalink":"/af/blog/die-lewe-is-vir-die-wat-lewe/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het nou al \u0026rsquo;n paar mense na aan my verloor. Iets wat my nog altyd opgeval het wanneer iemand doodgaan is hoe vreemd die tyd raak. Dis asof jy in jou eie borrel vasgevang is terwyl die res van die wêreld steeds voort skarrel, selfs al voel jy soms die drang om te skree: \u0026ldquo;Hoor hier, mense, staan net vir eers \u0026rsquo;n rukkie stil terwyl ek myself probeer uitpluis.\u0026rdquo;\u003c/p\u003e","title":"Die lewe is vir die wat lewe"},{"content":"Die liggaam gebruik proteïene vir:\ndie groei en herstel van weefsel, selle en spiere, die instandhouding van gesonde vel, hare en naels, die vervaardiging van hormone, die vervaardiging van nie-essensiële aminosure, die ondersteuning en bevordering van \u0026rsquo;n gesonde immuunstelsel, die afbreek van voedsel en ondersteuning van \u0026rsquo;n gesonde spysvertering stelsel, en as \u0026rsquo;n bron van energie Om al hierdie funksies suksesvol te kan verrig is die aanbevole hoeveelheid per kilogram liggaamsgewig van elke essensiële aminosuur wat ons nodig het:\n14 milligram Histidine 19 milligram Isoleucine 42 milligram Leucine 38 milligram Lysine 19 milligram Methionine 33 milligram Phenylalanine 20 milligram Threonine 5 milligram Tryptophan 24 milligram Valine Dis \u0026rsquo;n totaal van 214 milligram per kilogram liggaamsgewig – indien mens dit kon regkry om \u0026rsquo;n perfekte distribusie van essensiële aminosure in te neem. Omdat dit egter onmoontlik is om die perfekte distribusie van aminosure in te neem, word die aanbevole minimum hoeveelheid proteïene vir die gemiddelde sittende volwassene as 0.8 gram per kilogram liggaamsgewig gespesifiseer. Wat glad nie so baie is nie, maar dit is wel die minimum wat ons nodig het om die bogenoemde funksies te kan verrig en te keer dat ons siek word.\nDie aanbevole minimum hoeveelheid proteïene is so min as 10% van die liggaam se totale energie behoefte, en daar word beweer dat die gemiddelde Amerikaner amper twee maal dit inneem. Ek kon nie inligting kry oor hoe daardie statistiek vir Suid-Afrikaners lyk nie.\nIemand wat meer aktief is het wel meer proteïene nodig afhangend van die hoeveelheid en tipe oefening. Die liggaam kan nie oortollige proteïene stoor nie. Enige oortollige proteïene sal gebruik word vir energie en uiteindelik as vet gestoor word.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-25/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie liggaam gebruik proteïene vir:\u003c/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003edie groei en herstel van weefsel, selle en spiere,\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003edie instandhouding van gesonde vel, hare en naels,\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003edie vervaardiging van hormone,\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003edie vervaardiging van nie-essensiële aminosure,\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003edie ondersteuning en bevordering van \u0026rsquo;n gesonde immuunstelsel,\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003edie afbreek van voedsel en ondersteuning van \u0026rsquo;n gesonde spysvertering stelsel, en\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eas \u0026rsquo;n bron van energie\u003c/li\u003e\n\u003c/ul\u003e\n\u003cp\u003eOm al hierdie funksies suksesvol te kan verrig is die aanbevole hoeveelheid per kilogram liggaamsgewig van elke \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-24.html/%22/u003eessensi%C3%ABle/index.html" aminosuur\u003c/a\u003e wat ons nodig het:\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #25"},{"content":"Die voedsel piramide was deel van my graad 3’tjie se lewensvaardighede werk verlede week. Hulle leer dat proteïene soos boublokkies is, en dat dit is wat ons liggaam gebruik om ander selle mee te maak.\nDis waar. Proteïene is \u0026rsquo;n essensiële nutriënt - \u0026rsquo;n boublok - wat ons liggaam nodig het nuwe selle te vervaardig en beskadigde selle te kan vervang. Elke liewe sel in ons liggaam bevat proteïene.\nProteïene bestaan uit aminosure wat in lang kettings aanmekaar vas is. Daar is twintig verskille tipes aminosure en die orde en kombinasie van aminosure is wat die funksie van proteïene bepaal. Ons liggaam het al twintig verskillende aminosure nodig, maar kan nege van hierdie twintig nie self vervaardig nie. Dit beteken dat ons hierdie nege moet inneem deur dit wat ons eet. Hierdie nege aminosure staan bekend as die essensiële aminosure.\nVoedsel wat al nege essensiële aminosure bevat word volledige proteïne genoem. Voorbeelde van volledige proteïne is vleis, vis, eiers, suiwel, soja, quinoa en bokwiet. Voedsel wat van die essensiële aminosure bevat, maar nie almal nie, word onvolledige proteïne genoem en is byvoorbeeld neute, sade, boontjies en sekere grane.\nIemand wat geen dier-afkomstige proteïne eet nie moet veral daarop let om proteïene van verskeie bronne af in te neem sodat al die essensiële aminosure ingeneem kan word. Daar word wel beweer dat nie-dier-afkomstige proteïne makliker deur ons liggaam geabsorbeer word.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-24/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie voedsel piramide was deel van my graad 3’tjie se lewensvaardighede werk verlede week. Hulle leer dat proteïene soos boublokkies is, en dat dit is wat ons liggaam gebruik om ander selle mee te maak.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDis waar. Proteïene is \u0026rsquo;n essensiële nutriënt - \u0026rsquo;n boublok - wat ons liggaam nodig het nuwe selle te vervaardig en beskadigde selle te kan vervang. Elke liewe sel in ons liggaam bevat proteïene.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eProteïene bestaan uit aminosure wat in lang kettings aanmekaar vas is. Daar is twintig verskille tipes aminosure en die orde en kombinasie van aminosure is wat die funksie van proteïene bepaal. Ons liggaam het al twintig verskillende aminosure nodig, maar kan nege van hierdie twintig nie self vervaardig nie. Dit beteken dat ons hierdie nege moet inneem deur dit wat ons eet. Hierdie nege aminosure staan bekend as die essensiële aminosure.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #24"},{"content":"Baie glo hierdie.\nSommige glo dit so sterk dat hulle nie eers wil begin probeer nie.\nWanneer iets oor iemand se gewigverlies geskryf word op sosiale media is daar amper altyd kommentaar in die lyn van “Ja, dis alles goed en wel, maar dis die afhou wat die probleem is.” Jis, ek het \u0026rsquo;n broertjie dood hieraan.\nEk daag hierdie siening uit en glo dat die enigste manier vir dit om nie waar te wees nie, is om daardie “Vettie”-etiket van jouself af te ruk en te verbrand. Dis nie net jou lewenswyse wat moet verander nie, maar ook jou identiteit.\n","permalink":"/af/blog/een-keer-n-vettie-altyd-n-vettie-ne/index.html","summary":"\u003cp\u003eBaie glo hierdie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eSommige glo dit so sterk dat hulle nie eers wil begin probeer nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWanneer iets oor iemand se gewigverlies geskryf word op sosiale media is daar amper altyd kommentaar in die lyn van “Ja, dis alles goed en wel, maar dis die afhou wat die probleem is.” Jis, ek het \u0026rsquo;n broertjie dood hieraan.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk daag hierdie siening uit en glo dat die enigste manier vir dit om nie waar te wees nie, is om daardie “Vettie”-etiket van jouself af te ruk en te verbrand. Dis nie net jou lewenswyse wat moet verander nie, maar ook jou identiteit.\u003c/p\u003e","title":"“Een keer 'n vettie, altyd 'n vettie.” Nè?"},{"content":"Dis dalk meer kompleks en minder rigied, maar \u0026rsquo;n gesonde eetplan is soortgelyk aan die resep om \u0026rsquo;n koek te bak. Los een bestanddeel uit of vervang iets met iets anders, en die koek gaan waarskynlik flop. (Soos wat ék onlangs geleer het toe ek my uiters betroubare Wortelkoek resep probeer aanpas het.)\nIn hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks is daar dusver baie gekyk na mikro-nutriënte - dit sal nou seker wees soos die bakpoeier en die knippie sout in \u0026rsquo;n resep. \u0026rsquo;n Gesonde eetplan bestaan egter ook uit makro-nutriënte, en nog ander elemente waarby ons later gaan uitkom, soos Proteïne, Koolhidrate en Vette, wat ook belangrik is en elkeen \u0026rsquo;n doel verrig - ja, selfs vette en koolhidrate.\nSoos wat daar verskillende resepte is, om byvoorbeeld \u0026rsquo;n sjokolade koek te bak, is daar ook verskillende eetplanne. Meeste eetplanne verskil in hulle verhouding van proteïne tot koolhidrate tot vette. Dis dan ook waar die afkortings LCHF (low carb, high fat), LCHP (low carb, high protein) , LF (low fat), LC (low carb) en LFHC (low fat, high carb) vandaan kom.\nBaie mense glo die oplossing vir hulle gewig-probleem lê in hulle volgende dieet, en is dan ook lief daarvoor om van die een tendens na die volgende nuwer ene te spring – want die nuwe ene gaan beter werk\u0026hellip; Wat ek egter besef het, en dis waar vir iets soos hardloop ook, is dat tendense en neigings die aandag weg neem van die basiese af. Ek kan byvoorbeeld kies om “lae hartklop”-oefeninge te doen en hoop dit gaan my vinniger laat hardloop, maar dis eintlik die basiese waaraan ek moet aandag gee - soos goeie postuur en tegniek. Die vraag is dan: “Wat is die basiese om reg te kry wanneer daar na eetplanne gekyk word?”\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-23/index.html","summary":"\u003cp\u003eDis dalk meer kompleks en minder rigied, maar \u0026rsquo;n gesonde eetplan is soortgelyk aan die resep om \u0026rsquo;n koek te bak. Los een bestanddeel uit of vervang iets met iets anders, en die koek gaan waarskynlik flop. (Soos wat ék onlangs geleer het toe ek my uiters betroubare Wortelkoek resep probeer aanpas het.)\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eIn hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks is daar dusver baie gekyk na mikro-nutriënte - dit sal nou seker wees soos die bakpoeier en die knippie sout in \u0026rsquo;n resep. \u0026rsquo;n Gesonde eetplan bestaan egter ook uit makro-nutriënte, en nog ander elemente waarby ons later gaan uitkom, soos Proteïne, Koolhidrate en Vette, wat ook belangrik is en elkeen \u0026rsquo;n doel verrig - ja, selfs vette en koolhidrate.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #23"},{"content":"Ek wil jou iets van introspeksie vertel: dis nie maklik nie. Dis nie \u0026rsquo;n antwoord of iemand wat sê daar is jou probleem, en wanneer jy dit weet dan kan jy daarop \u0026rsquo;n pleister gaan plak en dit word gesond nie.\nNee. Introspeksie is moeilik. Dis ure lank in jou eie geselskap sit en dinge oordink en analiseer. Dis goed wat jy lankal van vergeet het gaan oopkrap en jouself toelaat om weer daardie seer te herleef. Dis jou “A-ha”-oomblikke en ontdekkinge met iemand anders met meer insig deel, so rou en seer as wat dit ook al mag wees. Dis \u0026rsquo;n diep, intense en passievolle soeke na verstaan, begrip en genesing. Dis om empatie met jouself te hê.\nBaie mense kom na my toe met gevoelens van ‘nie goed genoeg nie’, ‘niemand wil saam met my wees nie’, ‘ek is \u0026rsquo;n mislukking’ en dit is nie moontlik vir my om sommer net te kan sê wat die rede is waarom hulle so voel, óf om hulle vermoede wat die rede is te bevestig nie. En selfs al is daar \u0026rsquo;n oorspronklike rede, wat amper altyd die geval is, lê die genesing steeds in die fyn detail. Mens moet teruggaan en na spesifieke gebeurtenisse gaan kyk vir leidrade. Wat het gebeur? Wie was betrokke? Hoe het jy gereageer? Hoekom het jy so gereageer? Wat sou \u0026rsquo;n beter reaksie gewees het? Wat het in die dae en weke daarna gebeur? Hoe was dit verwant aan wat gebeur het? Hoe trek wat gebeur het terug na iets wat in die verlede gebeur het? Hoe trek goed wat daarna gebeur het terug?\nIntrospeksie is nie \u0026rsquo;n eendag antwoord en dan verstaan jy jou probleme en dit gaan nie meer by jou kom spook of jou gevange hou deur jou toekomstige reaksies of gedrag te bepaal nie. Introspeksie, begrip en genesing is \u0026rsquo;n proses – \u0026rsquo;n lang proses. Dis iets waarmee ek self nog besig is en waarskynlik vir die res van my lewe mee sal besig wees.\nSelfliefde, selfwaarde, selfrespek en selfvertroue is die vrugte van genesing, en selfs dit is nie goed wat jy ontvang en dan vir altyd en altyd “het” nie.\nDaar is mense wat lyk asof hulle nooit so gebreek was nie, en asof hulle alles weet en alles kan doen en perfek is. Ek weet nie of ek oortuig is van die mense se bestaan nie… Ek dink ons is almal maar gebroke mense wat probeer om die beste weergawe van onsself te wees, en van ons moet nog leer wat daardie beste weergawe is of waar om dit te gaan kry.\n","permalink":"/af/blog/introspeksie-2/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk wil jou iets van introspeksie vertel: dis nie maklik nie. Dis nie \u0026rsquo;n antwoord of iemand wat sê daar is jou probleem, en wanneer jy dit weet dan kan jy daarop \u0026rsquo;n pleister gaan plak en dit word gesond nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eNee. Introspeksie is moeilik. Dis ure lank in jou eie geselskap sit en dinge oordink en analiseer. Dis goed wat jy lankal van vergeet het gaan oopkrap en jouself toelaat om weer daardie seer te herleef. Dis jou “A-ha”-oomblikke en ontdekkinge met iemand anders met meer insig deel, so rou en seer as wat dit ook al mag wees. Dis \u0026rsquo;n diep, intense en passievolle soeke na verstaan, begrip en genesing. Dis om empatie met jouself te hê.\u003c/p\u003e","title":"Introspeksie"},{"content":"Ek sê soms vir my hardloop afrigter: “Dit voel vir my asof al die ander hardlopers hierdie hardloop ding heeltemal bemeester het. Hoekom sukkel ek so? Hardloop is dan tog iets wat natuurlik moet wees.”\nEn sy sal antwoord: “Dis nie waar nie. Almal sukkel! En om goed te kan hardloop is iets wat mens moet leer om te kan doen.”\nMet eet het dit ook vir my so gevoel - dalk nou nog\u0026hellip; Alhoewel ek ook sal erken dat dit die laaste tyd vir my voel asof ek wel besig is om my ritme te vind.\nDaar is baie moeilike goed in my lewe - soos moeilike wiskunde probleme oplos, goeie kode skryf, boeke skryf en kinders se dagboeke balanseer - wat ek sonder veel moeite kan baasraak. Maar gee my iets wat natuurlik moet wees, soos eet en hardloop, en dit lyk my dis daar waar my wa se wiele wankel.\n","permalink":"/af/blog/die-onnatuurlike-goed/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk sê soms vir my hardloop afrigter: “Dit voel vir my asof al die ander hardlopers hierdie hardloop ding heeltemal bemeester het. Hoekom sukkel ek so? Hardloop is dan tog iets wat natuurlik moet wees.”\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEn sy sal antwoord: “Dis nie waar nie. Almal sukkel! En om goed te kan hardloop is iets wat mens moet leer om te kan doen.”\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMet eet het dit ook vir my so gevoel - dalk nou nog\u0026hellip; Alhoewel ek ook sal erken dat dit die laaste tyd vir my voel asof ek wel besig is om my ritme te vind.\u003c/p\u003e","title":"Die (On)Natuurlike Goed"},{"content":"My jongste het gisteraand by \u0026rsquo;n maatjie oorgeslaap. Haar maatjie se mamma het foto\u0026rsquo;s aangestuur van die feestelikhede en ek het vir \u0026rsquo;n hele rukkie na die glimlaggende graad 3 gesiggies in gedagte gestaar.\nHulle lewenspaaie is nou al vir \u0026rsquo;n paar jaar al verweef - van babasentrum tye, na voorskool en later laerskool. Daar was heelwat geleenthede gedurende hierdie jare vir nuwe dinge begin en bang wees. Voorskool toe gaan. Laerskool toe gaan. Eerste keer \u0026rsquo;n toespraak voordra. Eerste keer gaan oorslaap. Nietemin - hier is hulle nou: glimlaggende gesiggies op my foon.\nEn hierdie is maar net die begin\u0026hellip; Die beste van hulle lewens lê nog voor hulle.\nEk is nie iemand wat lief is vir verandering nie. Noem my maar \u0026rsquo;n creature of habit. Tog, as ek terugdink na oomblikke in my lewe wat ek sal beskryf as ‘van die beste’ of ‘die beste besluite wat ek al ooit geneem het’, dan was al hierdie oomblikke en besluite die resultaat van treë uit my gemaksone uit neem en goed wat ek bang was om te doen.\nVan hierdie kanse vat het aanvanklik nie uitgewerk soos wat ek beplan het nie. Ek onthou byvoorbeeld ek het op \u0026rsquo;n stadium by \u0026rsquo;n nuwe plek begin werk en die eerste week die aande omgehuil omdat ek nie gelukkig was nie. Ek het op die ou einde amper agt jaar daar gewerk en vriende gemaak wat ek nou nog as my beste vriende sal beskryf!\nDaar was natuurlik ook dinge wat ek probeer het wat gefaal het. Maar selfs daardeur het ek geleer en my mislukkings en foute het my sterker aan die ander kant uitgespoeg.\nEk wens so ek kan teruggaan in tyd, my sussie se skouers neem, haar in die oë kyk en vir haar sê: “Die beste is nog op pad. Hou moed!” Maar ek kan nie. Sy wou nie wag vir dit wat nog moet kom nie.\nEk sê dit dan nou maar vandag vir jou, “Jy dink dalk dit gaan op die oomblik baie goed of besonderlik sleg. Hoe dit ook al sy, die beste ís nog op pad.”\nWat \u0026rsquo;n wonderlike gedagte is dit nie?\n","permalink":"/af/blog/die-beste-is-nog-op-pad/index.html","summary":"\u003cp\u003eMy jongste het gisteraand by \u0026rsquo;n maatjie oorgeslaap. Haar maatjie se mamma het foto\u0026rsquo;s aangestuur van die feestelikhede en ek het vir \u0026rsquo;n hele rukkie na die glimlaggende graad 3 gesiggies in gedagte gestaar.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eHulle lewenspaaie is nou al vir \u0026rsquo;n paar jaar al verweef - van babasentrum tye, na voorskool en later laerskool. Daar was heelwat geleenthede gedurende hierdie jare vir nuwe dinge begin en bang wees. Voorskool toe gaan. Laerskool toe gaan. Eerste keer \u0026rsquo;n toespraak voordra. Eerste keer gaan oorslaap. Nietemin - hier is hulle nou: glimlaggende gesiggies op my foon.\u003c/p\u003e","title":"Die beste is nog op pad"},{"content":"Ek dink ons almal wil graag gemaklik lewe. Dis egter onmoontlik vir die lewe om altyd gemaklik te wees. Baie keer is die lewe moeilik, seer of uitdagend. Ek koester die dae wat ek wel net rustig kan wees met \u0026rsquo;n boek om te lees en nie veel om te doen nie. Maar sulke dae kan ook nou nie elke dag wees nie - daarvoor sal ek tog wel moeg raak.\nLaasjaar toe ek Kaapstad-marathon gehardloop het was daar \u0026rsquo;n oomblik gedurende die laaste drie kilometer wat ons verby \u0026rsquo;n restaurantjie gehardloop het. Op die stoep was \u0026rsquo;n kelner besig om melkskommels te bedien vir \u0026rsquo;n groep mense wat die marathon van daar af dopgehou het.\nMet die raaksien hiervan roep ons busdrywer, Zama, uit: “Dit lyk só lekker!”\nWaarop ek toe opmerk: “Ja, dit kon ons gewees, maar nee\u0026hellip; Hier is ons nou - besig om in ons lewenskeuses se wysheid te twyfel.”\nOp daardie oomblik het ons vir my opmerking gelag, maar vanoggend, gedurende my tien kilometer resies, het ek met meer erns weer oor hierdie oomblik nagedink.\nMy doel vanoggend was om “hard” te hardloop; die resies my alles te gee. Dis \u0026rsquo;n lewenskeuses wat ek gemaak het. Só ook was om vir die resies in te skryf. Of, as ek dit nóg verder wil terugneem: om te begin hardloop. Alles keuses - mý keuses.\nToe ek egter besef dat, ten spyte van my beste poging, ek my doelwit vir vanoggend se resies met \u0026rsquo;n minuut of twee gaan mis, was ek bitter teleurgesteld en het myself vrae begin vra soos: ‘Hoekom doen jy dit aan jouself? Is dit werklik die moeite werd?’\nEk kan seker kies om nie so hard op myself te wees nie. Ek kan seker kies om my doelwitte kleiner te stel en myself teleurstelling te spaar. Ek kan seker baie dinge op baie verskillende maniere kies om sodoende uit te kom by daardie gemaklike lewe waar alles altyd goed is en ek altyd tevrede is. Maar dit is nie wat ek doen nie.\nDie harde werklikheid van keuses is dat, alhoewel ons vry is om te kan kies, ons nie vry is van die gevolge van ons keuses nie. Vandag was die gevolg dat ek teleurgesteld was. Maar die ander gevolge, wat dalk tydelik minder sigbaar in die wolk van teleurstelling was, is: insig in waar en hoe ek kan verbeter, \u0026rsquo;n beter verstaan van waartoe ek instaat is wanneer ek myself druk en nuwe dryf om wél eendag by my doelwit uit te kom.\nJa, ek twyfel soms in die wysheid van my lewenskeuses. Maar keer op keer, so met die sukkel en teleurstelling saam, besef ek dat dit juis dié keuses is wat my uit my gemaksone uit forseer, laat groei én laat voluit lewe. En is dit nie oor en oor die moeite werd nie?\n","permalink":"/af/blog/keuses/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk dink ons almal wil graag gemaklik lewe. Dis egter onmoontlik vir die lewe om altyd gemaklik te wees. Baie keer is die lewe moeilik, seer of uitdagend. Ek koester die dae wat ek wel net rustig kan wees met \u0026rsquo;n boek om te lees en nie veel om te doen nie. Maar sulke dae kan ook nou nie elke dag wees nie - daarvoor sal ek tog wel moeg raak.\u003c/p\u003e","title":"Keuses"},{"content":"Ek het nou net een van die Bloedskenk se Yster-pilletjies gedrink en gedink hoe vreemd dit is dat die spoor-minerale almal so saam gegroepeer word – so amper asof hulle nie só belangrik is wat die ander minerale is nie. Tóg is Yster spesifiek iets wat ek amper my hele lewe lank al mee sukkel en vir my is dit wel \u0026rsquo;n baie belangrike nutriënt.\nSpoor-minerale word so genoem omdat die liggaam nie baie daarvan nodig het nie – hierdie is \u0026rsquo;n geval van klein maar kragtig. Van die spoor-minerale is onder andere Yster, Sink, Selenium, Mangaan, Koper, Jodium en Fluoried.\nYster is nodig vir die vervaardiging van hemoglobien wat suurstof in die bloed vervoer. Goeie bronne: donker-groen blaargroente, rooivleis, vis en boontjies.\nSink ondersteun die immuunstelsel, groei, ontwikkeling en genesing. Sink werk ook vir genesing wanneer dit uitwendig aangewend word. Goeie bronne: oesters, rooi vleis, pluimvee, boontjies, neute en volgrane.\nSelenium help met die sintese van hormone in die skildklier, ondersteun die immuunstelsel en is \u0026rsquo;n anti-oksidant. Goeie bronne: seekos, pluimvee, neute en eiers.\nMangaan help om sterk bene te bou, koolhidrate te verteer en bloedsuiker te reguleer. Goeie bronne: volgrane, neute, tee en groen blaargroente.\nKoper help met die produksie van rooi bloedselle, die vorming van kollageen en die instandhouding van gesonde senuwee selle. Goeie bronne: skulpvis, lewer, neute, sade en donker sjokolade.\nJodium is essensieel vir hormoon produksie wat metabolisme en groei reguleer. Goeie bronne: seekos, suiwel en eiers.\nFluoried is nodig vir sterk bene en tande. Goeie bronne: seekos en tee. Kraanwater word ook met Fluoried verryk asook meeste tandepasta.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-22/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het nou net een van die Bloedskenk se Yster-pilletjies gedrink en gedink hoe vreemd dit is dat die spoor-minerale almal so saam gegroepeer word – so amper asof hulle nie só belangrik is wat die ander minerale is nie. Tóg is Yster spesifiek iets wat ek amper my hele lewe lank al mee sukkel en vir my is dit wel \u0026rsquo;n baie belangrike nutriënt.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eSpoor-minerale word so genoem omdat die liggaam nie baie daarvan nodig het nie – hierdie is \u0026rsquo;n geval van klein maar kragtig. Van die spoor-minerale is onder andere Yster, Sink, Selenium, Mangaan, Koper, Jodium en Fluoried.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #22"},{"content":"In die eerste plek is dit moeilik om konsekwent en met motivering \u0026rsquo;n onvolhoubare dieet te volg. Mense is geneig om dieet as tydelike marteling te sien wat nou maar verduur moet word totdat die kilogramme verdwyn het. Ek en my sussie het al in die verlede vir mekaar gesê ons wens ons kan net gewig verloor sodat ons weer “normaal” kan eet. Ons idee van normaal was egter heeltemal verwronge. Kies om \u0026rsquo;n leefstyl verandering te maak.\nTweedens: Niemand kan die hele tyd gemotiveerd wees nie - ek ook nie. En ek ís ook nie. Die vraag wat mens eintlik moet vra is: “Waarom kan ek op ongemotiveerde dae, wanneer ek voel ek wil opgee, wanneer ek dalk iets eet wat ek nie behoort te eet nie of wanneer ek dalk opgetel het, dit wat gebeur het nie teen die volgende ete al mee vrede maak en voortgaan volgens my plan nie?”\nWat veroorsaak die ‘alles-of-niks’-houding? Alles kan nie altyd reg loop nie - en gaan ook nie.\n","permalink":"/af/blog/hoe-bly-mens-gemotiveerd/index.html","summary":"\u003cp\u003eIn die eerste plek is dit moeilik om konsekwent en met motivering \u0026rsquo;n onvolhoubare dieet te volg. Mense is geneig om dieet as tydelike marteling te sien wat nou maar verduur moet word totdat die kilogramme verdwyn het. Ek en my sussie het al in die verlede vir mekaar gesê ons wens ons kan net gewig verloor sodat ons weer “normaal” kan eet. Ons idee van normaal was egter heeltemal verwronge. Kies om \u0026rsquo;n leefstyl verandering te maak.\u003c/p\u003e","title":"Hoe bly mens gemotiveerd?"},{"content":"Wat \u0026rsquo;n groot voorreg is hierdie nie. By die vulstasie vanoggend het ek eers vir die kassiere gewys ek is op die voorblad. Ek het ook \u0026rsquo;n ekstra koerant gekoop om vir Graham te neem by die klub. Dankie Rapport en Hanlie Retief.\nSkakel na die artikel: https://www.netwerk24.com/netwerk24/stemme/profiele/kyk-hanlie-ma-verloor-80-kg-en-hardloop-n-marathon-20230326\n","permalink":"/af/blog/rapport-26-maart-2023/index.html","summary":"\u003cp\u003eWat \u0026rsquo;n groot voorreg is hierdie nie. By die vulstasie vanoggend het ek eers vir die kassiere gewys ek is op die voorblad. Ek het ook \u0026rsquo;n ekstra koerant gekoop om vir Graham te neem by die klub. Dankie Rapport en Hanlie Retief.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eSkakel na die artikel: \u003ca href="/%22https://www.netwerk24.com/netwerk24/stemme/profiele/kyk-hanlie-ma-verloor-80-kg-en-hardloop-n-marathon-20230326/%22/u003ehttps://www.netwerk24.com/netwerk24/stemme/profiele/kyk-hanlie-ma-verloor-80-kg-en-hardloop-n-marathon-20230326/u003c/a/u003e/u003c/p/u003e%22,%22title%22:%22Rapport/index.html" - 26 Maart 2023"},{"content":"Die ander helfte van gewone tafelsout (NaCl) is Chloried. Chloried is net so belangrik as wat Natrium is en help om die hoeveelheid vloeistof asook die tipe nutriënte wat deur selle opgeneem word te reguleer. \u0026rsquo;n Belangrike deel van maagsuur (HCl) is Chloried, en só is Chloried dan ook nodig vir die afskeiding van maagsuur en die handhawing van suurvlakke.\nAnder funksies van Chloried sluit in:\nWerk saam met Natrium om die liggaam se elektroliet balans te handhaaf Fasiliteer die vloei van suurstof en koolstofdioksied binne selle Stimuleer die funksionering van senuwee- en spierselle Is nodig vir gesonde vel en hare Ondersteun die immuunstelsel Omdat Chloried gewoonlik saam met Natrium geabsorbeer word is die twee se vlakke meestal natuurlik in balans. Net soos in die geval van Natrium is te veel Chloried ook nie gewens nie.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-21/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie ander helfte van gewone tafelsout (NaCl) is Chloried. Chloried is net so belangrik as wat \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-19.html/%22/u003eNatrium/u003c/a/u003e/index.html" is en help om die hoeveelheid vloeistof asook die tipe nutriënte wat deur selle opgeneem word te reguleer. \u0026rsquo;n Belangrike deel van maagsuur (HCl) is Chloried, en só is Chloried dan ook nodig vir die afskeiding van maagsuur en die handhawing van suurvlakke.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eAnder funksies van Chloried sluit in:\u003c/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003eWerk saam met Natrium om die liggaam se elektroliet balans te handhaaf\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eFasiliteer die vloei van suurstof en koolstofdioksied binne selle\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eStimuleer die funksionering van senuwee- en spierselle\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eIs nodig vir gesonde vel en hare\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eOndersteun die immuunstelsel\u003c/li\u003e\n\u003c/ul\u003e\n\u003cp\u003eOmdat Chloried gewoonlik saam met Natrium geabsorbeer word is die twee se vlakke meestal natuurlik in balans. Net soos in die geval van Natrium is te veel Chloried ook nie gewens nie.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #21"},{"content":"Identifiseer die emosies wat jou dryf om te eet. Hou \u0026rsquo;n joernaal en kyk of jy moontlike patrone kan raaksien. Sodra jy weet wat jou snellers is kan jy beplan om daarom te werk\nIn plaas daarvan om jouself tot kos te wend, kyk of jy iets anders kan inspan - soos oefening of meditasie.\nWees bewus van wat jy in jou mond sit. Eet stadig en met aandag - moet byvoorbeeld nie voor \u0026rsquo;n TV eet óf in gedagte weglê nie.\nMoenie versoekings in jou koskas of andersins binne maklike bereik aanhou nie. Jy kan dit nie eet as jy dit nie koop nie. Hou “bederfies” \u0026rsquo;n bederf deur dit nie \u0026rsquo;n elke dag se storie te maak nie.\nSlaap genoeg - dis makliker om elke dag se versoekings te weerstaan as jy goed uitgerus is.\nVra jou familie en vriende om jou te ondersteun.\n\u0026rsquo;n Berader sal jou kan help om by die wortels van jou emosionele eet uit te kom en dit te adresseer. Lees gerus my boek oor my proses om van my emosionele gewig ontslae te raak.\n","permalink":"/af/blog/hoe-om-emosionele-eet-aan-te-spreek/index.html","summary":"\u003cp\u003eIdentifiseer die emosies wat jou dryf om te eet. Hou \u0026rsquo;n joernaal en kyk of jy moontlike patrone kan raaksien. Sodra jy weet wat jou snellers is kan jy beplan om daarom te werk\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eIn plaas daarvan om jouself tot kos te wend, kyk of jy iets anders kan inspan - soos oefening of meditasie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWees bewus van wat jy in jou mond sit. Eet stadig en met aandag - moet byvoorbeeld nie voor \u0026rsquo;n TV eet óf in gedagte weglê nie.\u003c/p\u003e","title":"Hoe om emosionele eet aan te spreek"},{"content":"Ek dink enige een wat sou loer waarvoor ek op Google soek gaan maar baie teleurgesteld wees: dis maar meestal ‘ xxx in Afrikaans’ óf ‘ xxx in English’. Een van my soektogte hierdie week was na ‘vrymoedig in English’, want die woord ‘vrymoedig’, van alle woorde, het by my vasgehaak en prut sedertdien nog al die pad in my kop.\nWat bedoel ons nou eintlik wanneer ons van vrymoedigheid praat? Die vryheid om moedig (óf dapper óf braaf) te wees – dis eintlik vreeslik mooi gestel en maak my opnuut weer verlief op Afrikaans, want die Engelse vertaling skiet hier baie te kort.\nOns kan iemand uitnooi om vrymoedig te wees: “Asseblief neem die vrymoedigheid om my te kontak indien jy met iets sukkel.” Of ons kan self vrymoedig wees: “Ek het die vrymoedigheid geneem en solank hierdie beplan.”\nHoe dit nou ook daarna uitsien, die woord ‘vrymoedig’ is verseker tweeledig met verwagtinge van beide die persoon wat vrymoedig optree én van die wat die aksie ontvang of observeer. Om braaf te wees is altyd goed, want geen groei of vooruitgang kan gebeur sonder om so bietjie bang of onseker te wees en \u0026rsquo;n tree buite jou gemaksone te gee nie. Maar om vrymoedig te kan optree is anders as om bloot net dapper wees. Dis braaf wees in \u0026rsquo;n veilige omgewing waar jou dapperheid welkom is en nie veroordeel gaan word nie. Dis hier waar ek reken die Engelse vertaling die pot sommer heeltemal mis sit, want boldness is nou net nie dieselfde nie.\n“It is not the critic who counts; not the man who points out how the strong man stumbles, or where the doer of deeds could have done them better. The credit belongs to the man who is actually in the arena, whose face is marred by dust and sweat and blood; who strives valiantly; who errs, who comes short again and again, because there is no effort without error and shortcoming; but who does actually strive to do the deeds; who knows great enthusiasms, the great devotions; who spends himself in a worthy cause; who at the best knows in the end the triumph of high achievement, and who at the worst, if he fails, at least fails while daring greatly, so that his place shall never be with those cold and timid souls who neither know victory nor defeat.” – Theodore Roosevelt\nMag ons minder krities en meer verwelkomend wees vir braaf wees en mense wat iets nuuts probeer, sodat meer mense voel hulle is vry om moedig te wees.\n","permalink":"/af/blog/vrymoedig/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk dink enige een wat sou loer waarvoor ek op Google soek gaan maar baie teleurgesteld wees: dis maar meestal ‘ \u003cem\u003exxx in Afrikaans\u003c/em\u003e’ óf ‘ \u003cem\u003exxx in English\u003c/em\u003e’. Een van my soektogte hierdie week was na ‘vrymoedig \u003cem\u003ein English\u003c/em\u003e’, want die woord ‘vrymoedig’, van alle woorde, het by my vasgehaak en prut sedertdien nog al die pad in my kop.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWat bedoel ons nou eintlik wanneer ons van vrymoedigheid praat? Die vryheid om moedig (óf dapper óf braaf) te wees – dis eintlik vreeslik mooi gestel en maak my opnuut weer verlief op Afrikaans, want die Engelse vertaling skiet hier baie te kort.\u003c/p\u003e","title":"Vrymoedig"},{"content":"deur Mart-Mari Breedt\nNota: Ek het laasjaar hierdie stukkie erotiese fiksie geskryf en ek wik en weeg nou al baie lank of ek dit op my blog moet deel of nie. Ek skryf nie eintlik fiksie nie, maar ek wou probeer. Ek wou ook iets eroties skryf wat nie “te” is nie - romanties, maar sexy genoeg om die hart so bietjie vinniger te laat klop. Indien erotika jou glad nie aanstaan nie, moet asb nie die stuk lees nie. Dis verseker nie almal se koppie tee nie. Hou verby as jy ongemaklik daarmee voel.\nDaar is ʼn litteken bo Paul se regteroog, ʼn eerstespan rugbybesering van baie jare gelede wat hy met trots dra — so sê hy. Chané het hom die storie al soveel keer hoor vertel. Sy soen die litteken met erkenning. Terwyl Paul in haar oë kyk, vind sy hande haar volronde borste. Hy glimlag en sy kan nie anders as om sy verleidelike kuiltjies opnuut raak te sien nie. Die kuiltjies ontvang ook elk ʼn soen. Chané is oortuig sy lyk soos ʼn neus-in-die-lug dame wat die leë lug aan beide kante van Paul se gesig probeer ‘Mwha! Mwha!’\nʼn Naak neus-in-die-lug dame! En sy lag vir die beeld in haar gedagtes.\n“Is dit vir my wat jy so snaaks vind?”\n“Nee, hoe sou ek jou dan nou snaaks vind? Jy, my liefste, is begeerlik en intens. Jy maak my net só gelukkig.”\nChané kry nie gereeld die geleentheid om haar man so intiem en tydsaam te ondersoek nie. Hulle liefdemaak sessies is gewoonlik maar afgejaag sodat hulle alles wat hulle wil inpas kan doen voor ʼn kind weer aan die kamerdeur klop. Vanoggend is die huis egter net hulle s’n. Dis ‘n sorgelose Saterdagoggend. Elke kind het gisteraand by ‘n maatjie oorgeslaap en hoef eers later opgelaai te word. Op hierdie Saterdagoggend is hulle is skroomloos roekeloos — met ʼn oop kamerdeur. Is dít wat roekeloos beteken wanneer mens in jou veertigs is?\nChané vryf haar hand oor Paul se dagoud baard — dit voel soos niks anders is vanoggend so belangrik vir my as jy nie, onder haar vingerpunte. Sy streel met dieselfde hand verder af oor sy bors. Sy weet sy tepels is besonder sensitief en dat hy nie altyd daarvan hou wanneer sy met hulle speel nie. Die versoeking is egter vir haar te groot. Met haar nael trek sy veerlig sirkelpatrone al om die een. Hy is vasgepen onder haar — vandag is sy in beheer.\nChané lag omdat Paul onder haar wriemel en haar hand probeer wegtrek. Met haar linkerhand en voorarm probeer sy sy besware wegdruk en gaan ondeund voort om hom met haar vingernael te terg. Die hoendervleis op sy voorarms en die hardheid van beide sy tepels verklap die uitwerking wat dié aksie op hom het. Hy druk en beweeg teen haar, sy kan voel dat sy tepels nie al is wat al hard is nie.\n“Arggg, stop dit!”\n“Hoekom?” tart Chané wulps terug.\n“Jý, vroumens, maak my mal! Hoe is ek so gelukkig dat jy my vrou is?”\nPaul slaan sy arms om Chané en met een beweging rol hy haar om op haar rug, hy pen haar hande vas bo haar kop. Sy gil van plesier, verras deur sy skielike magsvertoon.\n“En nou?”\n“Ek is ongelooflik baie lief vir jou,” antwoord hy bewonderend voordat hy haar soen. Eers haar mond, dan net onder haar oor, aan die regterkant van haar nek. Hy maak seker dat sy baardstoppels haar kielie. Nou is Chané die een met hoendervleis regoor haar lyf … die bordjies is verhang. Hy stop nie sy soene en baardstoppel-streling nie. Daar is geen deel van haar bolyf en borste wat nie deur sy mond gekoester word nie.\nChané smag daarna dat Paul haar moet penetreer sodat sy hom binne haar kan voel. Sy is meer as gereed om hom te ontvang. Dit voel vir haar asof al die bloed in haar lyf besluit het om tussen haar dye te vergader. Haar klitoris is hard en pols in afwagting.\nAsof instinktief verskuif Paul sy fokus en soene se aanslag op haar kloppende klitoris. Met sy tongpunt pik-pik hy teen haar klitoris. Hy beweeg laer, sy tong sirkel die opening van haar vagina. Chané is oortuig dat as dit nie was dat Paul nog haar hande vaspen nie, hy sy vingers ook sou inspan om by haar g-kol uit te kom. Nou is sy egter bevoorreg om Paul se gespierde boarms en skouers te waardeer terwyl hy so hard besig is om te werk. Hy suig en soen en streel met sy tong — meesterlik en herhalend — totdat Chané nie anders kan as om oor te gee en die orgasme deur haar lyf te laat ruk nie. Dis op daardie oomblik wat hy haar penetreer. Chané is bewus van die welkome warmte en vullende gevoel van sy penis binne haar.\n“Ek was onder die indruk dat dit vandag my beurt is om bo te wees?” vra Chané toe sy nie meer na haar asem hoef te snak nie.\n“Ek dink nie jy en jou naels kan met só ʼn magsposisie vertrou word nie,” fluister Paul met sy lippe teen Chané se oor, voordat hy begin om een van haar tepels liggies tussen sy vingers rol.\n","permalink":"/af/blog/magspel/index.html","summary":"\u003cp\u003e\u003cem\u003edeur Mart-Mari Breedt\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eNota: Ek het laasjaar hierdie stukkie erotiese fiksie geskryf en ek wik en weeg nou al baie lank of ek dit op my blog moet deel of nie. Ek skryf nie eintlik fiksie nie, maar ek wou probeer. Ek wou ook iets eroties skryf wat nie “te” is nie - romanties, maar sexy genoeg om die hart so bietjie vinniger te laat klop.\u003c/em\u003e \u003cem\u003eIndien erotika jou glad nie aanstaan nie, moet asb nie die stuk lees nie. Dis verseker nie almal se koppie tee nie. Hou verby as jy ongemaklik daarmee voel.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e","title":"Magspel"},{"content":"Kalium is dalk beter bekend onder sy Engelse naam, Potassium, en is \u0026rsquo;n mineraal wat die liggaam nodig het om gesond te bly. Kalium word ook soms as \u0026rsquo;n elektroliet beskryf omdat dit \u0026rsquo;n klein elektriese lading dra wat nodig is vir sel en senuwee funksie.\nKalium kan help met die regulering van bloeddruk veral deur die negatiewe effek van Natrium teen te werk. Behalwe vir die regulering van bloeddruk kan Kalium ook help om \u0026rsquo;n hoër been mineraal digtheid te handhaaf en nierstene wat gevorm word a.g.v. te veel Kalsium te voorkom.\nGeprosesseerde voedsel is gewoonlik nie hoog in Kalium nie omdat die prosessering van voedsel die mineraal vernietig. Omdat Kalium help om Natrium uit te skei is dit wys om seker te maak om genoeg Kalium in te neem wanneer jou dieet hoog in Natrium is. Goeie bronne van Kalium is droë vrugte, veral droë appelkose, en peulgroente. Hardlopers mag veral piesangs erken as \u0026rsquo;n goeie bron van Kalium en dis nie vreemd om piesangs te sien op die gasvryheidstafels ná \u0026rsquo;n resies nie.\n\u0026rsquo;n Tekort aan Kalium kan hoë bloeddruk, nierstene en lae vlakke van been Kalsium tot gevolg hê. \u0026rsquo;n Skielike oormaat aan Kalium kan hart palpitasies, kortasem en borspyn veroorsaak.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-20/index.html","summary":"\u003cp\u003eKalium is dalk beter bekend onder sy Engelse naam, \u003cem\u003ePotassium\u003c/em\u003e, en is \u0026rsquo;n mineraal wat die liggaam nodig het om gesond te bly. Kalium word ook soms as \u0026rsquo;n elektroliet beskryf omdat dit \u0026rsquo;n klein elektriese lading dra wat nodig is vir sel en senuwee funksie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eKalium kan help met die regulering van bloeddruk veral deur die negatiewe effek van \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-19.html/%22/u003eNatrium/u003c/a/u003e/index.html" teen te werk. Behalwe vir die regulering van bloeddruk kan Kalium ook help om \u0026rsquo;n hoër been mineraal digtheid te handhaaf en nierstene wat gevorm word a.g.v. te veel \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-16.html/%22/u003eKalsium/u003c/a/u003e/index.html" te voorkom.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #20"},{"content":"Natrium is \u0026rsquo;n sagte hoogsreaktiewe alkaliese silwer-wit metaal. Natrium kom algemeen voor as Natriumchloried; beter bekend as gewone tafelsout.\nDie mens se liggaam het maar \u0026rsquo;n klein hoeveelheid Natrium nodig, so min as 500mg daagliks, en gebruik Natrium om senuwee impulse deur die liggaam te vervoer, om spiere te laat saamtrek en te laat ontspan asook om die water en minerale balans te handhaaf.\nTe min Natrium kan mens moeg, afgemat, rusteloos en geïrriteerd laat voel. Krampe en spierspasmas is gewoonlik ook die gevolg. Na afloop van my marathon laasjaar kon ek letterlik die sout kristalle op my klere en skoene afvee en bymekaarmaak. Dis nou al baie maande later en ek sukkel nog steeds om my sout balans weer reg te kry.\nTe veel Natrium het ook nie \u0026rsquo;n goeie reputasie nie en word geassosieer met water retensie, hoë bloeddruk, opgeblase gevoel en uiterste dors. Gereelde te veel Natrium kan ook nierstene veroorsaak.\nVoedsel hoog in Natrium is die met bygevoegde sout soos gepekelde voedsel. Vrugte soos waatlemoen en spanspek is ook natuurlike goeie bronne van Natrium. Kokosneut water is ook \u0026rsquo;n wonderlike bron van Natrium en ander minerale.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-19/index.html","summary":"\u003cp\u003eNatrium is \u0026rsquo;n sagte hoogsreaktiewe alkaliese silwer-wit metaal. Natrium kom algemeen voor as Natriumchloried; beter bekend as gewone tafelsout.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie mens se liggaam het maar \u0026rsquo;n klein hoeveelheid Natrium nodig, so min as 500mg daagliks, en gebruik Natrium om senuwee impulse deur die liggaam te vervoer, om spiere te laat saamtrek en te laat ontspan asook om die water en minerale balans te handhaaf.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eTe min Natrium kan mens moeg, afgemat, rusteloos en geïrriteerd laat voel. Krampe en spierspasmas is gewoonlik ook die gevolg. Na afloop van my marathon laasjaar kon ek letterlik die sout kristalle op my klere en skoene afvee en bymekaarmaak. Dis nou al baie maande later en ek sukkel nog steeds om my sout balans weer reg te kry.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #19"},{"content":"Mart-Mari Breedt is \u0026rsquo;n skrywer, sagteware-ingenieur en gelukkig getroude ma van vier. Vir die grootste deel van 38 jaar was sy oorgewig – ernstig vetsugtig. Maar oor byna drie jaar het sy 80 kg verloor en haar teikengewig in Desember 2019 bereik.\nKort nadat sy haar teikengewig bereik het, het sy ontdek dat dit nie alles is wat dit voorgehou word om maer te wees en te bly nie. Sonder \u0026rsquo;n doelwit om na te streef, en met slegs haar sterk wilskrag om haar deur elke dag te dra, het die instandhouding van so \u0026rsquo;n groot gewigsverlies \u0026rsquo;n voortdurende stryd geword tussen die begeerte om vry te leef en nie weer gewig op te tel nie. Die aanbreek van die COVID-pandemie het dit ook nie makliker gemaak nie.\nHaar begeerte om \u0026rsquo;n balans te vind tussen gewig behou en \u0026rsquo;n vrye, onbeperkte lewe lei, het haar op \u0026rsquo;n terapeutiese reis geneem. Uiteindelik het sy besef dat haar probleem nooit die gewig was wat sy gedra het nie. Die gewig was nog altyd bloot \u0026rsquo;n simptoom van \u0026rsquo;n groter probleem – een wat sy haar hele lewe lank met kos probeer toemaak het.\nMart-Mari se debuutmemoir, Tagtig Kilos Se Skuldlas, vertel die verhaal van hoe sy haar emosionele gewig verloor het. Dit is \u0026rsquo;n diep persoonlike verhaal waarin sy eerlik haar eie reis deel, geskryf om ander te inspireer en hulle oë oop te maak vir kosverslawing en die maniere waarop mense kos gebruik om hul emosies te verdoof.\nHaar memoir is insiggewend, meesleurend en aangrypend. Dit sal jou van die eerste bladsy af vasgryp en jou laat wens daar was nóg \u0026rsquo;n hoofstuk, selfs nadat jy die bedankings gelees het.\n","permalink":"/af/pages/short-bio/index.html","summary":"\u003cp\u003eMart-Mari Breedt is \u0026rsquo;n skrywer, sagteware-ingenieur en gelukkig getroude ma van vier. Vir die grootste deel van 38 jaar was sy oorgewig – ernstig vetsugtig. Maar oor byna drie jaar het sy 80 kg verloor en haar teikengewig in Desember 2019 bereik.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eKort nadat sy haar teikengewig bereik het, het sy ontdek dat dit nie alles is wat dit voorgehou word om maer te wees en te bly nie. Sonder \u0026rsquo;n doelwit om na te streef, en met slegs haar sterk wilskrag om haar deur elke dag te dra, het die instandhouding van so \u0026rsquo;n groot gewigsverlies \u0026rsquo;n voortdurende stryd geword tussen die begeerte om vry te leef en nie weer gewig op te tel nie. Die aanbreek van die COVID-pandemie het dit ook nie makliker gemaak nie.\u003c/p\u003e","title":"Kort Bio"},{"content":"Toe ek bietjie oor Fosfor gesels het nou-die-dag, het ek genoem dat Fosfor tweede volopste in die liggaam voorkom. Naas Fosfor is Swael die derde volopste. Swael is oral om ons in die lug en vernaam in die grond waarin ons kos groei – dít maak Swael deel van \u0026rsquo;n groot verskeidenheid van voedsel.\nOns liggame gebruik Swael vir vele funksies insluitend die bou en herstel van DNA en om ons selle te beskerm deur die rol wat dit speel in die vervaardiging van askorbaat – \u0026rsquo;n kragtige antioksidant.\nVoedsel met ryk vlakke van Swael is veral vis en seekos, peulgroente, neute, sade en eiers. Drinkgoed soos water, wyn en bier bevat ook Swael.\n\u0026rsquo;n Sensitiwiteit of intoleransie vir Swael is gewoonlik eerder \u0026rsquo;n sensitiwiteit vir Sulfiet: \u0026rsquo;n preserveermiddel afkomstig van Swael. Sulfiet word by vele produkte gevoeg om die produkte se raklewe te verleng, maar kan ook natuurlik vorm, soos tydens fermentasie.\nDie liggaam reguleer Swael vlakke maar daar word beweer dat te veel Swael, veral deur drinkwater, maagongesteldhede kan veroorsaak.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-18/index.html","summary":"\u003cp\u003eToe ek bietjie oor \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-17.html/%22/u003eFosfor/u003c/a/u003e/index.html" gesels het nou-die-dag, het ek genoem dat Fosfor tweede volopste in die liggaam voorkom. Naas Fosfor is Swael die derde volopste. Swael is oral om ons in die lug en vernaam in die grond waarin ons kos groei – dít maak Swael deel van \u0026rsquo;n groot verskeidenheid van voedsel.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOns liggame gebruik Swael vir vele funksies insluitend die bou en herstel van DNA en om ons selle te beskerm deur die rol wat dit speel in die vervaardiging van askorbaat – \u0026rsquo;n kragtige antioksidant.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #18"},{"content":"Naas Kalsium is Fosfor die mineraal wat die volopste in die liggaam voorkom. 85% van die liggaam se Fosfor word in die bene en tande gestoor.\n\u0026rsquo;n Tekort aan Fosfor, bekend as Hypophosphatemia, is raar vernaam omdat die vlakke van Fosfor in die liggaam deur die niere, bene en ingewande gereguleer word – bv deur dat minder Fosfor urine toe gaan wanneer die vlak sou daal. Die oorsaak van \u0026rsquo;n Fosfor tekort is dus altyd gekoppel aan \u0026rsquo;n onderliggende probleem.\nOmdat Fosfor \u0026rsquo;n groot rol speel in die produksie van DNA en RNA, ons genetiese bou blokke, word Fosfor benodig vir die groei en herstel van alle selle en weefsel. Fosfor help ook om ons opname en gebruik van ander vitamiene en minerale te balanseer, ensieme te aktiveer en bloed pH te balanseer.\n\u0026rsquo;n Tekort aan Fosfor kan swak aptyt, anemie, swak spiere, seer bene of been siektes, deurmekaarheid en infeksies tot gevolg hê.\nFosfor kom natuurlik in proteïn-ryke kosse voor soos vleis, pluimvee, vis, neute, peulgroente en suiwel produkte. Daar is wel ook aanvullings vir Fosfor beskikbaar.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-17/index.html","summary":"\u003cp\u003eNaas \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-16.html/%22/u003eKalsium/u003c/a/u003e/index.html" is Fosfor die mineraal wat die volopste in die liggaam voorkom. 85% van die liggaam se Fosfor word in die bene en tande gestoor.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e\u0026rsquo;n Tekort aan Fosfor, bekend as Hypophosphatemia, is raar vernaam omdat die vlakke van Fosfor in die liggaam deur die niere, bene en ingewande gereguleer word – bv deur dat minder Fosfor urine toe gaan wanneer die vlak sou daal. Die oorsaak van \u0026rsquo;n Fosfor tekort is dus altyd gekoppel aan \u0026rsquo;n onderliggende probleem.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #17"},{"content":"Mense word met self-liefde gebore. Kinders (babatjies) is outomaties lief vir hulleself. Jy kan dit sien in hoe hulle vir hulleself in \u0026rsquo;n spieël sou kyk en lag. Wanneer hulle loop, dans of speel dan word dit met oorgawe gedoen - sonder om te bekommer wat ander mense van hulle dink. Selfs wanneer hulle praat is dit reguit en presies wat hulle wil sê. Kinders het nie \u0026rsquo;n bekommernis van \u0026rsquo;n dag oud oor wat ander van hulle dink nie; hulle dink hulle is oulik en die beste en dit wys in hulle optrede.\nMaar soos wat ons ouer word, en dis nie eers veel ouer as babatjie stadium nie, begin die aksies en woorde van ander teenoor ons aan hierdie self-liefde wegvreet.\nOns word nie genooi na \u0026rsquo;n partytjie toe nie.\nGeen maatjies wil met ons speel tydens pouse nie.\nIemand maak \u0026rsquo;n opmerking oor ons voorkoms.\nOns ouers raas met ons.\nOns druip \u0026rsquo;n toets.\nOns hakkel en die ander kinders lag vir ons.\nOns kêrels los ons.\nWerksonderhoud ná werksonderhoud is onsuksesvol.\nMense behandel ons met disrespek ens.\nDie houe wat die lewe uitdeel kan mens later laat glo dat jy oninteressant is, dat niemand tyd saam met jou wil spandeer nie, dat jy dom of lelik is en selfs dat jy nie waardig is om liefgehê te word nie. Lateraan kan jy jouself en jou liggaam begin haat.\nDaar is niemand – nie een enkele mens – wat nie op een of ander punt in die lewe verwerp gaan word of iets gaan hoor wat seermaak nie. Sommige mense se geloof in hulleself en persoonlikheid is sterk genoeg om hierdie aanslae af te weer. Baie mense is gelukkig en het \u0026rsquo;n ondersteunings netwerk wat kan help deur bemoedigende woorde en dalk selfs fisiese hulp om daardie self-liefde tenkie weer vol te maak. (Terloops met my kinders sal ek baie keer hardop iets goed oor hulle sê teenoor iemand anders wetende dat hulle binne hoorafstand is.) Heelwat mense gryp na \u0026rsquo;n eksterne middel om hulle te sus en tydelik beter te laat voel. Daar is ook mense wat dieper en dieper in \u0026rsquo;n depressie gat in val.\nMaar wat as mens na baie jare se afbreek by \u0026rsquo;n punt kom wat jy wil leer om weer lief te wees vir jouself. Hoe doen mens dit?\nEk het nie die antwoorde nie, iemand slimmer as ek weet dalk beter. Ek weet wel die volgende:\nDis nie \u0026rsquo;n oornag storie nie, jy gaan moet geduldig wees met jouself.\nDie antwoord lê nie in ure se pamerlang, naels, mooi klere of grimering nie.\nIemand wat jou geweldig baie lief het en graag wil sien skitter help.\nIemand om lief te hê help.\nOm die leuens wat jy oor jouself glo te lys, asook hoekom jy dit glo, en saam met iemand objektief deur te werk help.\nOm te vergewe help.\nOm jou goeie punte en talente te begin raaksien help.\nOm die dinge waarvoor jy lief is te doen help.\nOm doelwitte te hê om na te werk help.\n","permalink":"/af/blog/hoe-ontlont-mens-self-liefde/index.html","summary":"\u003cp\u003eMense word met self-liefde gebore. Kinders (babatjies) is outomaties lief vir hulleself. Jy kan dit sien in hoe hulle vir hulleself in \u0026rsquo;n spieël sou kyk en lag. Wanneer hulle loop, dans of speel dan word dit met oorgawe gedoen - sonder om te bekommer wat ander mense van hulle dink. Selfs wanneer hulle praat is dit reguit en presies wat hulle wil sê. Kinders het nie \u0026rsquo;n bekommernis van \u0026rsquo;n dag oud oor wat ander van hulle dink nie; hulle dink hulle is oulik en die beste en dit wys in hulle optrede.\u003c/p\u003e","title":"Hoe ontlont mens self-liefde?"},{"content":"Kalsium is seker een van die bekendste minerale en gewoonlik dan ook as dié mineraal vir sterk bene en tande.\nSoos Magnesium is Kalsium ook \u0026rsquo;n sagte metaal. Wat ek onthou van Kalsium is dat ons onderwyser dit met \u0026rsquo;n mes kon sny, maar dat dit vinnig \u0026rsquo;n bruin oksied lagie gevorm het en ook met water gereageer het. Dit was glad nie \u0026rsquo;n mooi blink metaal nie. Kalsium kom egter nie natuurlik op sy eie voor nie, maar kombineer altyd met iets anders.\nGoeie bronne van Kalsium is suiwel produkte, donker groen blaar groentes, kruisbloemige groente (kool, brokkoli, blomkool en brusselse spruite) en vis met sagte grate wat geëet kan word (soos sardientjies). Baie verskillende tipes voedsel, soos brood, sap en pap, word ook met Kalsium verryk.\n\u0026rsquo;n Baie belangrike stukkie inligting oor Kalsium absorpsie is dat Kalsium nie sonder Vitamien D opgeneem kan word nie.\nDit is waar dat Kalsium help met sterk bene en tande, maar dit beteken egter nie dat \u0026rsquo;n paar weke se ekstra Kalsium sterk bene tot gevolg gaan hê nie. Dis maar iets wat oor jare geneem behoort te word en selfs (veral) kinders het Kalsium nodig.\nKalsium help verder ook met:\nDie kontraksie van spiere - hier werk dit saam met Magnesium wat spiere laat ontspan Die instandhouding van \u0026rsquo;n gesonde metabolisme Die vervoer van nutriënte, hormone en ensieme deur die bloed Vermindering van PMS simptome soos water retensie, moegheid, ongemak en kosdrange Spysvertering pH handhawing (aangesien Kalsium alkalies is) Hartgesondheid Te veel Kalsium is egter nie wys nie aangesien daar vermoed word dat te veel Kalsium tot hart siektes kan lei asook tot \u0026rsquo;n hoër risiko vir prostaatkanker.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-16/index.html","summary":"\u003cp\u003eKalsium is seker een van die bekendste minerale en gewoonlik dan ook as dié mineraal vir sterk bene en tande.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eSoos Magnesium is Kalsium ook \u0026rsquo;n sagte metaal. Wat ek onthou van Kalsium is dat ons onderwyser dit met \u0026rsquo;n mes kon sny, maar dat dit vinnig \u0026rsquo;n bruin oksied lagie gevorm het en ook met water gereageer het. Dit was glad nie \u0026rsquo;n mooi blink metaal nie. Kalsium kom egter nie natuurlik op sy eie voor nie, maar kombineer altyd met iets anders.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #16"},{"content":"Die week is \u0026rsquo;n week vir moeilike vrae\u0026hellip; Maar ek geniet die vrae wat kom ná my boek se lees en die weer dink oor moeilike onderwerpe.\nVraag: Gaan die vrees vir weer optel altyd daar wees? (Die vraag is van \u0026rsquo;n vrou wat self al heelwat gewig verloor het)\nEk was eendag genooi om te gaan praat met \u0026rsquo;n groep vrouens wat borskanker gewen het óf besig was om daarteen te veg. Met my storie se deel het ek ook gepraat oor my lewe nou en hoe ek my beste probeer om nie te lewe soos iemand obsessief oor gewig nie. Een van die vrouens wat kom luister het merk toe op dat sy \u0026rsquo;n soortgelyke probleem het. Sy is al lank in remissie, maar elke keer wanneer sy bietjie siek is of net nie lekker voel die dag nie, dan is haar eerste gedagte: \u0026ldquo;Die kanker is weer terug!\u0026rdquo; Sy lewe met die konstante vrees dat sy weer gaan siek word.\nHaar vergelyking het my opnuut laat besef dat my situasie geensins uniek is nie en dat \u0026rsquo;n lewe onder konstante vrees nooit \u0026rsquo;n vol lewe kan wees nie. Die vrees gaan altyd by jou kom steel - jou gemoedsrus, vrede en vreugde.\nSo bietjie meer as \u0026rsquo;n jaar terug het ek besluit om myself op te hou weeg. Dis dus nou al meer as \u0026rsquo;n jaar wat ek glad nie weet wat ek weeg nie. My fokus is om so gesond as moontlik te lewe en na my liggaam te luister. Ek probeer gesonde keuses maak, maar ek is ook nie super streng nie. Ek hou by my hardloop en oefen roetine en ek bly myself aanmoedig om \u0026rsquo;n beter hardloper te word.\nEk is seker daar was baie geleenthede hierdie jaar wat ek opgetel het, maar ek dink ook daar was kere wat ek verloor het. Ek weet egter nie wanneer dit was nie en ek verkies om nie te weet nie. Ek weier dat die getal op die skaal vir my verder gaan voorskryf.\nDalk was om op te hou weeg \u0026rsquo;n simpel ding. Dalk gaan ek myself te veel laat gaan omdat ek nie meer weet wat die skade is nie. Maar deur op te hou luister na die skaal het ek myself vry gemaak. Vir die eerste keer in jare voel ek of ek mag lewe soos \u0026rsquo;n normale mens. Ja, ek kyk nog steeds na wat ek eet en ek maak seker ek oefen, maar daardie goed bind my nie soos wat die skaal het nie.\nEk moes eenvoudig leer om my oordeel en die goeie gewoontes wat ek oor die laaste aantal jare aan gewerk het te vertrou.\nSo\u0026hellip; Gaan die vrees vir weer optel altyd daar wees? Die vrees gaan daar wees solank as wat jy die vrees bly kos gee en toelaat om daar te wees.\n","permalink":"/af/blog/gaan-die-vrees-vir-weer-optel-altyd-daar-wees/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie week is \u0026rsquo;n week vir moeilike vrae\u0026hellip; Maar ek geniet die vrae wat kom ná my boek se lees en die weer dink oor moeilike onderwerpe.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVraag: Gaan die vrees vir weer optel altyd daar wees? (Die vraag is van \u0026rsquo;n vrou wat self al heelwat gewig verloor het)\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk was eendag genooi om te gaan praat met \u0026rsquo;n groep vrouens wat borskanker gewen het óf besig was om daarteen te veg. Met my storie se deel het ek ook gepraat oor my lewe nou en hoe ek my beste probeer om nie te lewe soos iemand obsessief oor gewig nie. Een van die vrouens wat kom luister het merk toe op dat sy \u0026rsquo;n soortgelyke probleem het. Sy is al lank in remissie, maar elke keer wanneer sy bietjie siek is of net nie lekker voel die dag nie, dan is haar eerste gedagte: \u0026ldquo;Die kanker is weer terug!\u0026rdquo; Sy lewe met die konstante vrees dat sy weer gaan siek word.\u003c/p\u003e","title":"Gaan die vrees vir weer optel altyd daar wees?"},{"content":"Hierdie stukkie het ek vir iemand geskryf het wat vrae rondom seks na seksuele trauma gehad het. Haar, en baie ander vrouens, se siening is dat seks vuil en lelik is en iets is om oor skaam te wees. Sy wil ook nie eers probeer om orgasmes te ervaar en te geniet nie. Ek het dit met hierdie metafoor probeer verduidelik - dalk beteken dit ook vir iemand anders iets:\nVeronderstel jy het \u0026rsquo;n pragtige ornamentele kas met glas deure en rakke - \u0026rsquo;n besondere mooi erfstuk. In hierdie kas hou jy die mooiste fyn porselein en ander kosbare items. Dis werklik iets om op trots te wees.\nNóú veronderstel baie jare terug het iemand hierdie kas vreeslik hard gestamp. Só hard dat van die fyn porselein koppies en pierings omgekantel het en nou tussen die glas rakke en die glas deurtjies vassit. Jy weet as jy die deurtjies gaan oopsluit dan gaan daardie koppies waarskynlik op die grond val en stukkend wees. So\u0026hellip; nou los jy dit.\nDie dag toe jy trou, toe neem jy jou glaskas met die omgekantelde porselein saam na jou nuwe huis toe. Sedertdien staan dit nou maar die hele tyd so. Jy kan nie wérklik jou glaskas met sy besondere items geniet en bewonder nie. Jou man en huis kry ook geen waarde uit dit uit nie. Eintlik is dit \u0026rsquo;n verleentheid - iets om skaam oor te wees en jy steek dit weg agter ander meubels. Dalk wens jy jy kan van hierdie oogseer ontslae raak.\nAs jy egter die noodlot sou aanvaar en die deurtjies oopsluit en die porselein wat gaan val toelaat om te val en klaar te kry. Gaan jy kan skoonmaak (jou man kan help) en jy en jou man en jou huis gaan hierdie kas kan waardeer en nuwe mooi items binne-in sit wat vir julle kosbaar is - en vergeet van die porselein wat in die proses moes breek.\nOm die kas oop te maak gaan seer wees, maar dit wat die kas lelik maak moet uit. In die skoonmaak gaan van die stukke jou dalk sny – ek wens ek kon sê dit gaan maklik wees, maar ek kan nie.\nJy gaan egter nie weet wat hierdie kas vir jou kan beteken, totdat jy nie bereid is om dit oop te sluit en te begin gebruik en trots te wees daarop nie.\n","permalink":"/af/blog/seks-na-seksuele-trauma/index.html","summary":"\u003cp\u003eHierdie stukkie het ek vir iemand geskryf het wat vrae rondom seks na seksuele trauma gehad het. Haar, en baie ander vrouens, se siening is dat seks vuil en lelik is en iets is om oor skaam te wees. Sy wil ook nie eers probeer om orgasmes te ervaar en te geniet nie. Ek het dit met hierdie metafoor probeer verduidelik - dalk beteken dit ook vir iemand anders iets:\u003c/p\u003e","title":"Seks ná seksuele trauma"},{"content":"Ek voel asof ek liries oor magnesium kan raak. Wanneer ek sukkel om te slaap, dan is magnesium daar. Wanneer my spiere moeg en seer is, gryp ek na magnesium. Dis seker dié mineraal waarmee ek die meeste aanvul alhoewel ek ook baie magnesium ryke voedsel probeer eet. Ek weet ek is nie die enigste hardloper wat op magnesium staatmaak nie.\nMagnesium is \u0026rsquo;n metaal, \u0026rsquo;n baie sagte metaal. Van julle mag dalk \u0026rsquo;n Chemie onderwyser \u0026rsquo;n strokie magnesium onthou aansteek en die helder wit lig wat die gevolg daarvan was. Gelukkig hoef ons darem nie magnesium net so te eet nie – is kos nie wonderlik nie?\nVoedsel wat magnesium ryk is, is neute, sade, peul groente, spinasie, soja, melk, kalkoen - goeie ding om te weet vir môre - en hawermout. Magnesium is belangrik vir vele metaboliese prosesse, help om jou hartklop te reguleer en om bloeddruk reëlmatig te hou. Magnesium help ook met herstel, gesond word en voorkoming van krampe. Magnesium kan deur die vel ook opgeneem word en dis waarom ek bv. in \u0026rsquo;n Engelse sout bad bad na \u0026rsquo;n lang hardloop.\nNa bewering kry een uit elke drie volwassenes nie genoeg magnesium uit dit wat hulle eet nie.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-15/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk voel asof ek liries oor magnesium kan raak. Wanneer ek sukkel om te slaap, dan is magnesium daar. Wanneer my spiere moeg en seer is, gryp ek na magnesium. Dis seker dié mineraal waarmee ek die meeste aanvul alhoewel ek ook baie magnesium ryke voedsel probeer eet. Ek weet ek is nie die enigste hardloper wat op magnesium staatmaak nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMagnesium is \u0026rsquo;n metaal, \u0026rsquo;n baie sagte metaal. Van julle mag dalk \u0026rsquo;n Chemie onderwyser \u0026rsquo;n strokie magnesium onthou aansteek en die helder wit lig wat die gevolg daarvan was. Gelukkig hoef ons darem nie magnesium net so te eet nie – is kos nie wonderlik nie?\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #15"},{"content":"Minerale is die tweede groep mikro-nutriënte wat ons liggaam van iewers af moet inneem. Daardie \u0026ldquo;iewers\u0026rdquo; is deur dit wat ons eet en drink.\nMinerale is soliede elemente wat natuurlik voorkom en is nie-organies - bedoelende minerale is nie lewende materiaal of materiaal wat groei nie.\nDie minerale wat ons liggaam so bietjie meer van nodig het is:\nMagnesium\nKalsium\nFosfor\nSwael\nNatrium\nKalium\nChloried\nEn dan het ons ook hierdie spoor-minerale nodig:\nYster\nSelenium\nSink\nMangaan\nChroom\nKoper\nJodium\nFluoried\nMolibdeen\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-14/index.html","summary":"\u003cp\u003eMinerale is die tweede groep mikro-nutriënte wat ons liggaam van iewers af moet inneem. Daardie \u0026ldquo;iewers\u0026rdquo; is deur dit wat ons eet en drink.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMinerale is soliede elemente wat natuurlik voorkom en is nie-organies - bedoelende minerale is nie lewende materiaal of materiaal wat groei nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie minerale wat ons liggaam so bietjie meer van nodig het is:\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-15.html/%22/u003eMagnesium/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-16.html/%22/u003eKalsium/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-17.html/%22/u003eFosfor/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-18.html/%22/u003eSwael/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-19.html/%22/u003eNatrium/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-20.html/%22/u003eKalium/u003c/a/u003e/u003cbr/u003e/n/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-21.html/%22/u003eChloried/u003c/a/u003e/u003c/p/u003e/n/u003cp/u003eEn/index.html" dan het ons ook hierdie \u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-22.html/%22/u003espoor-minerale/u003c/a/u003e/index.html" nodig:\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eYster\u003cbr\u003e\nSelenium\u003cbr\u003e\nSink\u003cbr\u003e\nMangaan\u003cbr\u003e\nChroom\u003cbr\u003e\nKoper\u003cbr\u003e\nJodium\u003cbr\u003e\nFluoried\u003cbr\u003e\nMolibdeen\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #14"},{"content":"Vitamien K is een van die minder bekende vet oplosbare vitamiene, maar nie minder belangrik nie. Omdat dit vet oplosbaar is, beteken dit die liggaam stoor hierdie vitamien en dit is dus moontlik om te kan oordoseer.\nGoeie bronne van Vitamien K is groen blaargroente - ook die blare van groente soos rape en beet.\nVitamien K help met die verandering van die proteïen wat nodig is om bloed te laat stol. Vitamien K help ook met die binding en absorpsie van Kalsium in bene, bloed en ander weefsel. Dit was vir my interessant gewees om te lees dat persone wat bloed verdunners neem vernaam daarop moet let om hulle vitamien K inname konstant te hou - soos wat dit was toe hulle dosis voorgeskryf was.\nNota: Hierdie \u0026ldquo;Riglyne Rondom Gesond Eet\u0026rdquo;-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom \u0026rsquo;n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-13/index.html","summary":"\u003cp\u003eVitamien K is een van die minder bekende vet oplosbare vitamiene, maar nie minder belangrik nie. Omdat dit vet oplosbaar is, beteken dit die liggaam stoor hierdie vitamien en dit is dus moontlik om te kan oordoseer.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eGoeie bronne van Vitamien K is groen blaargroente - ook die blare van groente soos rape en beet.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVitamien K help met die verandering van die proteïen wat nodig is om bloed te laat stol. Vitamien K help ook met die binding en absorpsie van Kalsium in bene, bloed en ander weefsel. Dit was vir my interessant gewees om te lees dat persone wat bloed verdunners neem vernaam daarop moet let om hulle vitamien K inname konstant te hou - soos wat dit was toe hulle dosis voorgeskryf was.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #13"},{"content":"Baie mense se eerste gedagte wanneer hulle vitamien E hoor is dat dit die vel en hare vitamien is. Vitamien E is wel nie slegs belangrik vir die gesondheid van ons vel en hare nie. Dit help ook ons sig, voortplanting stelsel, bloed gesondheid, immuunstelsel en brein. Vitamien E is \u0026rsquo;n kragtige anti-oksidant en word baie keer bemark vir sy rol in die stryd teen veroudering.\nVitamien E is nog een van die vet oplosbare vitamiene, en ons het nou al geleer dit beteken dat die liggaam die vitamien stoor en ook dus op kan oordoseer. Goeie bronne van vitamien E is plant olies, soos sonneblom- en olyfolie, neute, sade, koringkiem (dus vol graan) asook baie groente, vrugte, vleis en veral vis - dit kom volop voor.\nVitamien E aanvullings kan gewoonlik gevind word in die vorm van geel gel kapsules, maar \u0026rsquo;n gesonde dieet behoort al die Vitamien E te bevat wat die liggaam benodig.\nNota: Hierdie \u0026ldquo;Riglyne Rondom Gesond Eet\u0026rdquo;-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom \u0026rsquo;n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-12/index.html","summary":"\u003cp\u003eBaie mense se eerste gedagte wanneer hulle vitamien E hoor is dat dit die vel en hare vitamien is. Vitamien E is wel nie slegs belangrik vir die gesondheid van ons vel en hare nie. Dit help ook ons sig, voortplanting stelsel, bloed gesondheid, immuunstelsel en brein. Vitamien E is \u0026rsquo;n kragtige anti-oksidant en word baie keer bemark vir sy rol in die stryd teen veroudering.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVitamien E is nog een van die vet oplosbare vitamiene, en ons het nou al geleer dit beteken dat die liggaam die vitamien stoor en ook dus op kan oordoseer. Goeie bronne van vitamien E is plant olies, soos sonneblom- en olyfolie, neute, sade, koringkiem (dus vol graan) asook baie groente, vrugte, vleis en veral vis - dit kom volop voor.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #12"},{"content":"Vitamien C is seker die \u0026ldquo;gesig\u0026rdquo; van die vitamiene - die bekendste een. Vitamien C is \u0026rsquo;n water oplosbare vitamien en kom in amper alle vars groente en vrugte voor, maar veral in veselperskes, sitrus vrugte, aarbeie, rooi soetrissies, kruisbloemige groente (kool, brokkoli, blomkool en brusselse spruite), tamaties en aartappels. Omdat vitamien C water oplosbaar is, stoor die liggaam dit nie. Dit moet dus elke dag ingeneem word.\nDie bekendste funksies van vitamien C is om die immuunstelsel te ondersteun en siektes te voorkom asook om die liggaam te help herstel. Vitamien C is ook nodig om yster te help absorbeer en jy mag dalk al raakgesien het dat baie yster aanvullings ook vitamien C bevat. Dan is hierdie vitamien ook \u0026rsquo;n kragtige anti-oksidant wat veroudering kan teenwerk.\nHitte kan vitamien C vernietig en dis hoekom dit nie aanbeveel word om groente pap te kook nie, maar eerder vinnig te stoom met min water - omdat vitamien C natuurlik ook na die water sal gaan wat in die drein beland. Ek onthou my huishoudkunde juffrou het gepraat van ons gee al ons water oplosbare vitamiene vir \u0026ldquo;Jannie Skêr-voet\u0026rdquo; wat in die drein bly. Die beste manier om die meeste vitamien C absorpsie te verseker is om groente en vrugte vars en rou te eet.\nEk vind dit help om met 100% vitamien C as aanvulling te oordoseer i.g.v. siektes of wanneer die liggaam van iets moet herstel. Volgens my werk dit beslis, maar ek het ook artikels gelees wat reken daar is nie waarde daarin nie.\nNota: Hierdie \u0026ldquo;Riglyne Rondom Gesond Eet\u0026rdquo;-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom \u0026rsquo;n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-11/index.html","summary":"\u003cp\u003eVitamien C is seker die \u0026ldquo;gesig\u0026rdquo; van die vitamiene - die bekendste een. Vitamien C is \u0026rsquo;n water oplosbare vitamien en kom in amper alle vars groente en vrugte voor, maar veral in veselperskes, sitrus vrugte, aarbeie, rooi soetrissies, kruisbloemige groente (kool, brokkoli, blomkool en brusselse spruite), tamaties en aartappels. Omdat vitamien C water oplosbaar is, stoor die liggaam dit nie. Dit moet dus elke dag ingeneem word.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie bekendste funksies van vitamien C is om die immuunstelsel te ondersteun en siektes te voorkom asook om die liggaam te help herstel. Vitamien C is ook nodig om yster te help absorbeer en jy mag dalk al raakgesien het dat baie yster aanvullings ook vitamien C bevat. Dan is hierdie vitamien ook \u0026rsquo;n kragtige anti-oksidant wat veroudering kan teenwerk.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #11"},{"content":"Meeste mense se verstaan van vitamien D is dat dit van die son af kom en nie uit voedsel nie. Alhoewel dit waar is dat ons vitamien D van die son af kry, is daar wel ook voedsel bronne wat vitamien D bevat. Voorbeeld hiervan is olierige vis, eiergeel, lewer en rooivleis. Heelwat voedsel, veral ontbytgrane, margarine en vrugtesappe, word verryk met vitamien D.\nVitamien D help met die absorpsie van kalsium en fosfor vir sterk bene en tande, en ondersteun die immuunstelsel. Dit help ook met jou gemoedstoestand en verminder depressie. Navorsing het selfs al bewys dat vitamien D gewigsverlies ondersteun.\nSoos in die geval van vitamien A, is vitamien D ook vet oplosbaar wat beteken dat ons liggaam vitamien D kan stoor. Te veel vitamien D is toksies en kan simptome soos naarheid, dehidrasie, maagpyn, erge dors ens veroorsaak.\nNota: Hierdie \u0026ldquo;Riglyne Rondom Gesond Eet\u0026rdquo;-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom \u0026rsquo;n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-10/index.html","summary":"\u003cp\u003eMeeste mense se verstaan van vitamien D is dat dit van die son af kom en nie uit voedsel nie. Alhoewel dit waar is dat ons vitamien D van die son af kry, is daar wel ook voedsel bronne wat vitamien D bevat. Voorbeeld hiervan is olierige vis, eiergeel, lewer en rooivleis. Heelwat voedsel, veral ontbytgrane, margarine en vrugtesappe, word verryk met vitamien D.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVitamien D help met die absorpsie van kalsium en fosfor vir sterk bene en tande, en ondersteun die immuunstelsel. Dit help ook met jou gemoedstoestand en verminder depressie. Navorsing het selfs al bewys dat vitamien D gewigsverlies ondersteun.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #10"},{"content":"Vandag se stukkie handel oor die B-vitamienes. Daar is baie van hulle: B1, B2, B3, B5, B6, B7, B9 en B12. Daar is wel ook B4, B8, B10, B11 en B13+ wat ander mikro nutriënte is, maar nie as vitamienes geklassifiseer word nie. Die B-groep mikro nutriënte is dus \u0026rsquo;n groot groep, en hulle is almal water oplosbaar.\nDie B-groep nutriënte kom in \u0026rsquo;n verskeidenheid van voedsel voor — soos groen groente, heel grane, neute, peul groente, brouers gis, suiwel en vleis. Omdat die B-groep vitamienes water oplosbaar is, word dit wat jy te veel van inneem deur die liggaam uitgeskei. Hulle word dus nie gestoor nie. Ek het al \u0026rsquo;n dokter gehad wat vir my gesê het dat aanvullings soms net duur urine tot gevolg het — wat waar is as mens reeds voldoende vitamienes uit jou dieet uit inkry.\nEk het na my marathon in Oktober met water retensie gesukkel en toe begin om \u0026rsquo;n vitamien B6 aanvulling te drink, wat werklik help. Vir my maak dit logies sin dat mens na iets soos \u0026rsquo;n marathon, waartydens jy baie vloeistof verloor, \u0026rsquo;n rukkie dalk mag sukkel met \u0026rsquo;n tekort aan water oplosbare vitamienes. Ek glo wel ek sal die aanvulling staak wanneer ek dit eersdaags op gebruik het, en dan eers weer kyk hoe dit gaan.\nDie B-vitamienes word deur die liggaam vir baie funksies gebruik en \u0026rsquo;n tekort kan van die volgende simptome veroorsaak:\nAnemie Depressie Moegheid Verswakte immuunstelsel Metaboliese probleme — veral rondom die afbreek en absorpsie van voedsel Groei en ontwikkelings probleme — Foliensuur (B9) veral is nodig vir \u0026rsquo;n fetus om te ontwikkel Nota: Hierdie \u0026ldquo;Riglyne Rondom Gesond Eet\u0026rdquo;-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom \u0026rsquo;n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-9/index.html","summary":"\u003cp\u003eVandag se stukkie handel oor die B-vitamienes. Daar is baie van hulle: B1, B2, B3, B5, B6, B7, B9 en B12. Daar is wel ook B4, B8, B10, B11 en B13+ wat ander mikro nutriënte is, maar nie as vitamienes geklassifiseer word nie. Die B-groep mikro nutriënte is dus \u0026rsquo;n groot groep, en hulle is almal water oplosbaar.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie B-groep nutriënte kom in \u0026rsquo;n verskeidenheid van voedsel voor — soos groen groente, heel grane, neute, peul groente, brouers gis, suiwel en vleis. Omdat die B-groep vitamienes water oplosbaar is, word dit wat jy te veel van inneem deur die liggaam uitgeskei. Hulle word dus nie gestoor nie. Ek het al \u0026rsquo;n dokter gehad wat vir my gesê het dat aanvullings soms net duur urine tot gevolg het — wat waar is as mens reeds voldoende vitamienes uit jou dieet uit inkry.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #9"},{"content":"Vitamien A is \u0026rsquo;n vet-oplosbare vitamien waarvan ekstra in die liggaam gestoor word.\nMeeste mense reken vitamien A is net daar vir oog gesondheid, maar vitamien A speel ook \u0026rsquo;n rol in sel groei, fetus ontwikkeling, reproduksie, ondersteun die immuunstelsel en vel en haar gesondheid.\nVitamien A kom natuurlik as retinol in \u0026rsquo;n verskeidenheid van voedsel soos suiwel, lewer en vis voor. Baie groente en vrugte bevat karotenoïede, wat ook \u0026rsquo;n vorm van vitamien A is. Dis gewoonlik die oranje groente en vrugte asook die donker blaargroente. \u0026rsquo;n Dieet hoog in karotenoïede word geassosieer met \u0026rsquo;n laer risiko vir siektes soos diabetes, long kanker en hart siektes.\nOmdat oortollige vitamien A gestoor word, is dit moontlik om oor tyd te veel vitamien A te hê. Dis hoekom aanvullings nie sommer net geneem behoort te word nie. Te veel vitamien A is toksies vir die liggaam.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-8/index.html","summary":"\u003cp\u003eVitamien A is \u0026rsquo;n vet-oplosbare vitamien waarvan ekstra in die liggaam gestoor word.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMeeste mense reken vitamien A is net daar vir oog gesondheid, maar vitamien A speel ook \u0026rsquo;n rol in sel groei, fetus ontwikkeling, reproduksie, ondersteun die immuunstelsel en vel en haar gesondheid.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVitamien A kom natuurlik as retinol in \u0026rsquo;n verskeidenheid van voedsel soos suiwel, lewer en vis voor. Baie groente en vrugte bevat karotenoïede, wat ook \u0026rsquo;n vorm van vitamien A is. Dis gewoonlik die oranje groente en vrugte asook die donker blaargroente. \u0026rsquo;n Dieet hoog in karotenoïede word geassosieer met \u0026rsquo;n laer risiko vir siektes soos diabetes, long kanker en hart siektes.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #8"},{"content":"Ek het Biologie geneem in die hoërskool — tot graad 12 toe. Tóé het ek nog drome gehad daarvan om dalk eendag medies te gaan studeer; ek wou graag my opsies oophou. Dít het natuurlik nooit gerealiseer nie, maar ek glo darem nie dat om Biologie te gestudeer het \u0026rsquo;n fout was nie. Dit was \u0026rsquo;n ervaring en ek het vreeslik baie lewensvaardighede geleer.\nIets wat ek nou nog onthou is hoe ons rympies gemaak het om al die verskillende vitamienes te leer en hoekom elke vitamien belangrik is. Toe ek navorsing doen vir vandag se stukkie, het ek weer aan hierdie rympies gedink.\nVitamienes is mikro-nutriënte wat baie belangrik is vir ons gesondheid, al het ons liggame min daarvan nodig. Daar is 13 verskillende vitamienes: A, D, E en K is vet-oplosbare vitamines, en B1, B2, B3, B5, B6, B7, B9, B12 en C is water-oplosbare vitamienes. Daar is ook B4, B8, B10, B11 en B13+ (ek het opgehou soek by B16) maar hierdies is klaarblyklik nie vitamienes nie.\nEk weet baie mense reken dat \u0026rsquo;n vitamien tekort sommer maklik-maklik met \u0026rsquo;n pilletjie opgelos kan word. Maar dis tog wel beter om jou vitamienes te eet. Voedsel bevat \u0026rsquo;n verskeidenheid van mikro-nutriënte asook vesel en ander stowwe, soos anti-oksidante. Sommige vitamienes, soos vitamien A, is toksies wanneer te veel daarvan ingeneem word, en die risiko vir oordosering is kleiner wanneer aanvullings nie geneem word nie. \u0026rsquo;n Persoon wat \u0026rsquo;n gesonde dieet volg het meestal nie nodig om aanvullings te drink nie.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-7/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het Biologie geneem in die hoërskool \u003cem\u003e—\u003c/em\u003e tot graad 12 toe. Tóé het ek nog drome gehad daarvan om dalk eendag medies te gaan studeer; ek wou graag my opsies oophou. Dít het natuurlik nooit gerealiseer nie, maar ek glo darem nie dat om Biologie te gestudeer het \u0026rsquo;n fout was nie. Dit was \u0026rsquo;n ervaring en ek het vreeslik baie lewensvaardighede geleer.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eIets wat ek nou nog onthou is hoe ons rympies gemaak het om al die verskillende vitamienes te leer en hoekom elke vitamien belangrik is. Toe ek navorsing doen vir vandag se stukkie, het ek weer aan hierdie rympies gedink.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #7"},{"content":"Ons het reeds geleer dat wanneer die liggaam kos verteer, kalorieë vrygestel word wat as energie gebruik kan word. Ons het ook geleer dat oortollige kalorieë as vet gestoor word.\nJy kan alleenlik van hierdie \u0026ldquo;gestoorde kalorieë\u0026rdquo; ontslae deur dit te gebruik (verbrand), en dit gebeur net wanneer jou liggaam energie benodig wat dit nie op \u0026rsquo;n ander manier kan kry as om dit daar te gaan soek nie.\nDaar is drie komponente wat jou liggaam vir energie kan verbrand: koolhidrate (glukose en glikogeen), vet en spiere.\nWanneer jy voedsel inneem, gebruik jou liggaam heel eerste die energie van die koolhidrate wat jy geëet het - glukose. Dis omdat koolhidrate die maklikste afbreek na kalorieë toe.\nDie liggaam se volgende energie bron is die glikogeen wat in jou spiere en lewer gestoor word. Jou glikogeen reserwes hou tipies nie langer as 24 uur nie.\nWanneer daar geen meer glukose of glikogeen energie oor is om te gebruik nie, begin die liggaam vet verbrand vir energie - óók vet wat gestoor word.\nDie liggaam se heel laaste opsie vir energie is om spiere te begin afbreek in aminosure in vir energie. Hierdie gebeur egter slegs in gevalle van uiterste uithonger. Tog\u0026hellip; soms sal mense sê hulle verloor spiermassa a.g.v. ‘n dieet. Die rede hiervoor is nie dat hulle liggame besluit om spiere te begin afbreek vir energie nie, maar eerder dat hulle liggame nie voldoende voeding (proteïene en energie) inneem om spiere te herstel nie. Die skade wat aan hulle spiere aangerig word, soos deur oefening en beweging, bly en só word hulle swakker en verloor spiermassa.\n\u0026rsquo;n Praktiese voorbeeld:\nAs hardlopers gebruik ons die koolhidrate wat ons inneem tydens en net voor ons draf, asook ons gestoorde glikogeen vir energie. Dit neem te lank vir die liggaam om vet te verbrand vir energie om dit dadelik tot ons beskikking kan hê tydens ons draf. Jy mag dalk al gehoor het dat hardlopers praat van hulle het \u0026rsquo;n \u0026ldquo;muur\u0026rdquo; getref tydens \u0026rsquo;n resies. Dit beteken hulle het geen meer glikogeen oorgehad vir energie nie en kon gevolglik nie verder beweeg nie. Dis hoekom resies voeding so vreeslik belangrik is.\nWanneer ons \u0026ldquo;carbo load\u0026rdquo; beteken dit dat ons, ons glikogeen reserwes so hoog as moontlik probeer opbou voor \u0026rsquo;n resies.\nNog \u0026rsquo;n deel van hardloop voeding is om dadelik na \u0026rsquo;n resies te begin aanvul met proteïene om sodoende die herstel proses vir ons spiere te begin en te verhoed dat ons spiermassa verloor.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-6/index.html","summary":"\u003cp\u003eOns het reeds geleer dat wanneer die liggaam kos verteer, kalorieë vrygestel word wat as energie gebruik kan word. Ons het ook geleer dat oortollige kalorieë as vet gestoor word.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eJy kan alleenlik van hierdie \u0026ldquo;gestoorde kalorieë\u0026rdquo; ontslae deur dit te gebruik (verbrand), en dit gebeur net wanneer jou liggaam energie benodig wat dit nie op \u0026rsquo;n ander manier kan kry as om dit daar te gaan soek nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDaar is drie komponente wat jou liggaam vir energie kan verbrand: koolhidrate (glukose en glikogeen), vet en spiere.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #6"},{"content":"Wanneer ons liggaam die voedsel wat ons eet verteer stel hierdie voedsel energie vry. Verskillende kos bevat verskillende aantal kalorieë, is nie ewe dig in kalorieë nie en het ook nie dieselfde voedingswaarde per kalorie nie.\nWanneer jy egter meer kalorieë inneem as wat jou liggaam nodig het, skei jou liggaam nie die oortollige kalorieë uit nie. Nee, jou liggaam bêre daardie oortollige kalorieë as vet. Vet is dus energie wat gestoor word.\nDie oortollige kalorieë van ENIGE tipe kos word as vet gestoor, selfs kos wat as gesond bestempel word. Dit is waarom dit moontlik is om te reken jy eet gesond - want alles wat jy eet is volgens jou gesond - maar jy tel nogtans gewig op.\nBaie diëte sal mens laat glo dat al wat vir \u0026rsquo;n dieet belangrik is, is dat kalorieë wat ingeneem word minder moet wees as kalorieë wat gebruik word. Hierdie staan bekend as die kalorie tekort (calorie deficit) beginsel.\nAlhoewel \u0026rsquo;n realistiese en volhoubare kalorie tekort belangrik is indien jou doel is om gewig te verloor, is dit nie al wat belangrik is nie. Wat belangrik is is dat jy eet om aan al jou liggaam se ander behoeftes ook te voorsien en óók sodat jy nie honger of nagekom voel nie.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-5/index.html","summary":"\u003cp\u003eWanneer ons liggaam die voedsel wat ons eet verteer stel hierdie voedsel energie vry. Verskillende kos bevat verskillende aantal kalorieë, is nie ewe dig in kalorieë nie en het ook nie dieselfde voedingswaarde per kalorie nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWanneer jy egter meer kalorieë inneem as wat jou liggaam nodig het, skei jou liggaam nie die oortollige kalorieë uit nie. Nee, jou liggaam bêre daardie oortollige kalorieë as vet. Vet is dus energie wat gestoor word.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #5"},{"content":"Ons liggaam het energie nodig vir ons basiese lewensprosesse - soos ons hartklop, asemhaling, spysvertering en bloed sirkulasie - en om te kan beweeg.\nMense is nie soos plante wat energie van die son af verkry nie. Ons moet die energie wat ons nodig het inneem deur om te eet. Wanneer ons liggaam die voedsel wat ons eet verteer stel hierdie voedsel energie vry.\nEnergie word in kalorieë gemeet. Kalorieë is nie die enigste eenheid waarin energie gemeet kan word nie. Trouens, dis nie eers die metrieke eenheid vir energie nie, Joule is die metrieke eenheid vir energie. Kalorieë is wel \u0026rsquo;n algemene eenheid en om verwarring te voorkom gaan ek nie oor Joule ook praat nie. Weet net dat kalorieë en Joule beide eenhede is om energie in meet – dit beteken dieselfde ding en mens kan tussen die eenhede oorskakel.\nEk hou van die manier wat my fiksheidshorlosie se toep my daaglikse energie verbruik aandui: in rustende kalorieë en aktiewe kalorieë. Volgens hierdie toep verbrand ek gemiddeld 1948 rustende en 556 aktiewe kalorieë per dag – in totaal dus 2504 kalorieë per dag.\nWanneer ek gaan Google vir my energie verbruik, sê die resultate dat vrouens tussen die ouderdomme van 31 en 50, 1800 kalorieë benodig vir \u0026rsquo;n sittende leefstyl, 2000 kalorieë vir \u0026rsquo;n matig aktiewe leefstyl en 2200 vir \u0026rsquo;n aktiewe leefstyl.\nWeet jy wat jou energie verbruik is?\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-4/index.html","summary":"\u003cp\u003eOns liggaam het energie nodig vir ons basiese lewensprosesse - soos ons hartklop, asemhaling, spysvertering en bloed sirkulasie - en om te kan beweeg.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMense is nie soos plante wat energie van die son af verkry nie. Ons moet die energie wat ons nodig het inneem deur om te eet. Wanneer ons liggaam die voedsel wat ons eet verteer stel hierdie voedsel energie vry.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEnergie word in kalorieë gemeet. Kalorieë is nie die enigste eenheid waarin energie gemeet kan word nie. Trouens, dis nie eers die metrieke eenheid vir energie nie, Joule is die metrieke eenheid vir energie. Kalorieë is wel \u0026rsquo;n algemene eenheid en om verwarring te voorkom gaan ek nie oor Joule ook praat nie. Weet net dat kalorieë en Joule beide eenhede is om energie in meet – dit beteken dieselfde ding en mens kan tussen die eenhede oorskakel.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #4"},{"content":"Ek kan nie alles wat my liggaam nodig het om van te lewe self produseer nie, daarom moet ek eet en drink. Om te verseker dat my liggaam optimaal kan funksioneer moet ek inneem wat dit nodig het.\nWat het my liggaam nodig?\nOns heel basiese fisiese liggaamlike behoeftes is die volgende:\nEnergie (brandstof) Vitamienes Minerale Proteïne Vette Koolhidrate en Water \u0026rsquo;n Gesonde dieet sluit al die bogenoemde in. Die liggaam benodig wel nie presies ewe veel van alles nie, en dít is gewoonlik waar die geneuk inkom.\nWanneer ek \u0026rsquo;n koek wil bak, volg ek \u0026rsquo;n resep om vir my te sê hoeveel van wat ek nodig het. Elke bestanddeel het \u0026rsquo;n ook rede waarom dit daar is. \u0026rsquo;n Gesonde dieet is soos \u0026rsquo;n resep vir \u0026rsquo;n koek.\nEk het dalk wel min bakpoeier nodig vir \u0026rsquo;n koek, maar as ek dit uitlos gaan die koek flop.\nEn wanneer ek te veel bakpoeier byvoeg gaan die koek ook flop\u0026hellip;\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-3/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk kan nie alles wat my liggaam nodig het om van te lewe self produseer nie, daarom moet ek eet en drink. Om te verseker dat my liggaam optimaal kan funksioneer moet ek inneem wat dit nodig het.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWat het my liggaam nodig?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOns heel basiese fisiese liggaamlike behoeftes is die volgende:\u003c/p\u003e\n\u003cul\u003e\n\u003cli\u003e\u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-4.html/%22/u003eEnergie/u003c/a/u003e/index.html" (brandstof)\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003e\u003ca href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-7.html/%22/u003eVitamienes/u003c/a/u003e/u003c/li/u003e/n/u003cli/u003e/u003ca/index.html" href="/%22/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-14.html/%22/u003eMinerale/u003c/a/u003e/u003c/li/u003e/n/u003cli/u003eProte%C3%AFne/u003c/li/u003e/n/u003cli/u003eVette/u003c/li/u003e/n/u003cli/u003eKoolhidrate/index.html" en\u003c/li\u003e\n\u003cli\u003eWater\u003c/li\u003e\n\u003c/ul\u003e\n\u003cp\u003e\u0026rsquo;n Gesonde dieet sluit al die bogenoemde in. Die liggaam benodig wel nie presies ewe veel van alles nie, en dít is gewoonlik waar die geneuk inkom.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #3"},{"content":"Dis altyd goed om te begin met \u0026rsquo;n hoekom-vraag. Só ook, voel ek, in die geval van gesond eet.\nHoekom moet jy eet?\nDie eenvoudigste antwoord hierop is seker: \u0026ldquo;Ek moet eet omdat my liggaam kos nodig het.\u0026rdquo;\nEn dít is waarskynlik een van die redes waarom \u0026rsquo;n kosverslawing so vreeslik moeilik is om te bestuur - want jy word elke dag met voedsel gekonfronteer. Dis nie iets wat jy kan vermy nie. Nee, jy moet leer om daarmee saam te lewe.\nDie sleutel tot gesond eet lê in die verstaan van WAT jou liggaam nodig het en ook HOEKOM dit benodig word.\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-2/index.html","summary":"\u003cp\u003eDis altyd goed om te begin met \u0026rsquo;n hoekom-vraag. Só ook, voel ek, in die geval van gesond eet.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eHoekom moet jy eet?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie eenvoudigste antwoord hierop is seker: \u0026ldquo;Ek moet eet omdat my liggaam kos nodig het.\u0026rdquo;\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEn dít is waarskynlik een van die redes waarom \u0026rsquo;n kosverslawing so vreeslik moeilik is om te bestuur - want jy word elke dag met voedsel gekonfronteer. Dis nie iets wat jy kan vermy nie. Nee, jy moet leer om daarmee saam te lewe.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #2"},{"content":"(#1 van ek weet nie hoeveel nie)\nIets wat vir my hierdie jaar opgeval het van die vier Kopskuif kursusse (die laaste ene het nog so ‘n paar dae oor) is hoe min mense weet hoe om gesond te eet.\nEk reken dat hoe om gesond te eet ‘n basiese lewensvaardigheid wat ons van kindsbeen af leer behoort te wees — tog… Die skole probeer. Ouers probeer. Tendense probeer — gewoonlik verkeerd. Op die ou einde weet niemand eintlik nie.\n‘n Storie wat ek gereeld hoor is: “Ek weet dat wanneer ek gaan begin ‘reg’ eet ek gewig sal verloor, maar ek kan myself net nie kry om te begin nie.”\nEk glo maar dat die oomblik wanneer mens die reg en verkeerd bordjies oor goed wil begin hang jy vir moeilikheid soek — daarvoor is die lewe te grys.\n“Wat verstaan jy as ‘reg’ eet?” sal ek gewoonlik terugvra.\n“Jy weet … goed soos groente en goed. En geen brood of suiker nie …”\n–\nMy eie verstaan hiervan is anders – dalk meer kompleks en val nie in by die woord ‘reg’ nie.\nEn jy? Wat is jou verstaan hiervan?\nNota: Hierdie “Riglyne Rondom Gesond Eet”-reeks het ek beplan om kort maklik-verteerbare brokkies inligting te wees wat dalk selfs met ouer kinders gedeel kan word (dis hoe ek my kinders leer). Indien jy egter wel bietjie meer inligting rondom ‘n onderwerp wil hê, asb laat weet my, dan kyk ek hoe ek dit kan inwerk of jou vraag kan beantwoord.\n","permalink":"/af/blog/riglyne-rondom-gesond-eet-1/index.html","summary":"\u003cp\u003e\u003cem\u003e(#1 van ek weet nie hoeveel nie)\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eIets wat vir my hierdie jaar opgeval het van die vier Kopskuif kursusse (die laaste ene het nog so ‘n paar dae oor) is hoe min mense weet hoe om gesond te eet.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk reken dat hoe om gesond te eet ‘n basiese lewensvaardigheid wat ons van kindsbeen af leer behoort te wees — tog… Die skole probeer. Ouers probeer. Tendense probeer — gewoonlik verkeerd. Op die ou einde weet niemand eintlik nie.\u003c/p\u003e","title":"Riglyne Rondom Gesond Eet #1"},{"content":"Die liewe vinnige einde (vervolg)\nVanoggend se oefensessie was besonderlik uitdagend.\nJateen het dit goed gedink om vir my presies dieselfde sessie spesifikasie as laas week Woensdag te gee - wat ek reken \u0026rsquo;n goeie ding is. Ek sukkel om te versnel gedurende die laaste derde van \u0026rsquo;n hardloop sessie. En as sagteware ingenieur glo ek dat een van die maniere om \u0026rsquo;n probleem aan te spreek, is om jouself so gereeld as moontlik daarmee te konfronteer. Dus \u0026hellip; my houding vanoggend was om die bul by die horings te pak en vandag se uurlange \u0026ldquo;vinnige einde\u0026rdquo;-sessie my alles te gee.\nDie eerste tweede derdes van vanoggend se hardloop het ek effens stadiger as laas week gehardloop omdat ek gehoop het dit sal help vir so bietjie ekstra woema gedurende die laaste 20 minute. Dit het nie gehelp nie - altans dit het nie vir my so gevoel nie. Ek het wel hierdie keer baie hard gewerk daardie laaste derde om so vinnig as moontlik te wees. Nog nooit het 20 minute so lank gevoel nie.\nEk het uitasem ons huis binnegestrompel en Derik ingelig dat ek nie kan onthou wanneer laas \u0026rsquo;n hardloop sessie só moeilik óf lekker was nie.\nEk hoop Jateen skeduleer hierdie sessie vir volgende week weer.\n","permalink":"/af/blog/woensdag-23-november-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eDie liewe vinnige einde (vervolg)\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVanoggend se oefensessie was besonderlik uitdagend.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eJateen het dit goed gedink om vir my presies dieselfde sessie spesifikasie as laas week Woensdag te gee - wat ek reken \u0026rsquo;n goeie ding is. Ek sukkel om te versnel gedurende die laaste derde van \u0026rsquo;n hardloop sessie. En as sagteware ingenieur glo ek dat een van die maniere om \u0026rsquo;n probleem aan te spreek, is om jouself so gereeld as moontlik daarmee te konfronteer. Dus \u0026hellip; my houding vanoggend was om die bul by die horings te pak en vandag se uurlange \u0026ldquo;vinnige einde\u0026rdquo;-sessie my alles te gee.\u003c/p\u003e","title":"Woensdag, 23 November 2022"},{"content":"Ek het nie gister gedraf nie want hoe meer ek probeer het om by die pad uit te kom, hoe meer het ek myself in die badkamer bevind. Lateraan het ek maar my oefenklere gaan uittrek en aanvaar dat ek nie \u0026rsquo;n 45-minute draf gaan kan deursien nie.\nDit wil vir my voorkom asof ek weereens met \u0026rsquo;n blaas- of urienweg-onsteking sukkel. Dis óf dit óf die amper 5 cm groot sist wat in Maart maand tussen my blaas en baarmoeder gevind is wat nou weer probleme gee. Ek moes in Mei maand gegaan het vir \u0026rsquo;n opvolg hiervoor, maar tóé het dit vir my gevoel asof dit beter raak, en ek het net-net begin oefen vir die marathon – toe gaan ek nie\u0026hellip; Ek het darem nou geskrik en \u0026rsquo;n afspraak vir volgende Woensdag gemaak (wat die vroegste afspraak was wat ek kon kry).\nVanoggend se oefening was \u0026rsquo;n uur-lange sessie waarvan ek die laaste 20 minute moes vinniger draf. Ek het baie lank laas \u0026rsquo;n sessie met \u0026rsquo;n vinnige einde gehad. Al het ek gedurende daardie laaste 20 minute my beste gegee, kon ek nie teen die verwagte tempo hardloop nie. Ek was wel effens vinniger as die eerste 40 minute, maar nie vinnig genoeg nie.\nEk kan verskonings gebruik soos my buik area wat nog seer is, maar vinnig klaarmaak is iets wat ek eintlik nou lank al mee sukkel. Teen hierdie tyd verstaan ek darem al \u0026rsquo;n paar goed oor lang afstand hardloop en pacing:\nVinnig hardloop aan die begin gaan my duur te staan kom later.\nOm vreeslik stadig te hardloop aanvanklik gaan ook nie maak dat ek skielik aan die einde kan versnel nie. Die belangrike ding is om vir lank, en reg van die begin af, teen \u0026rsquo;n gemaklike pas te hardloop – \u0026rsquo;n pas wat ek enduit kan volhou. Negatiewe splits is nie regtig 50/50 nie. (Dis dalk hoekom die PacePro nie vir my so lekker werk nie.) Ek reken dis eers reg teen die einde wat mens behoort te begin versnel (indien dit moontlik is). Vinniger teen die einde is iets wat geoefen moet word – iets wat ek klaarblyklik nog baie moet oefen. Dit was darem wel lekker gewees om weer ietsie anders te hê om te oefen vanoggend. Ek het die uitdaging daarvan geniet.\n","permalink":"/af/blog/woensdag-16-november-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het nie gister gedraf nie want hoe meer ek probeer het om by die pad uit te kom, hoe meer het ek myself in die badkamer bevind. Lateraan het ek maar my oefenklere gaan uittrek en aanvaar dat ek nie \u0026rsquo;n 45-minute draf gaan kan deursien nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDit wil vir my voorkom asof ek weereens met \u0026rsquo;n blaas- of urienweg-onsteking sukkel. Dis óf dit óf die amper 5 cm groot sist wat in Maart maand tussen my blaas en baarmoeder gevind is wat nou weer probleme gee. Ek moes in Mei maand gegaan het vir \u0026rsquo;n opvolg hiervoor, maar tóé het dit vir my gevoel asof dit beter raak, en ek het net-net begin oefen vir die marathon – toe gaan ek nie\u0026hellip; Ek het darem nou geskrik en \u0026rsquo;n afspraak vir volgende Woensdag gemaak (wat die vroegste afspraak was wat ek kon kry).\u003c/p\u003e","title":"Woensdag, 16 November 2022"},{"content":"Vanoggend se oefening was \u0026rsquo;n uur-lange draf - gemaklike pas, niks vreemds of nuut nie.\nEk bekommer dat ons nou weer begin met oefensessies van \u0026rsquo;n uur of meer in die middel van die week. Dit blý maar iets wat vir my moeilik is om in te pas. Maar dis óók nou weer waar die verbintenis lê. Nè? As alles net die hele tyd maklik was om in te pas en te doen, hoe gaan ek groei?\nEk het vanoggend weer my verwagte pas geïgnoreer en gehardloop volgens my hartklop. Ek geniet hierdie manier van hardloop baie en beplan om dit te bly doen. Behalwe natuurlik wanneer ek spoed werk of so iets as oefening kry.\nOmdat ek die opgelope week my hardloop sessies meer geniet, voel dit ook asof my liefde vir draf begin terugkeer. Dis eintlik ongelooflik hoe vinnig dinge gedraai het. Ek staan op met \u0026rsquo;n begeerte om op die pad te kom. My VO2 maks lesing is weer besig om te klim.\nEk is so verlig dat dit lyk asof ek uiteindelik besig is om te herstel na my marathon.\nMarina het vanoggend vir my haar vlug besonderhede vir volgende jaar se Kaapstad se marathon gestuur. Sy gaan daar wees om die 10 km te hardloop, en ons ondersteun die Sondag wanneer ons die marathon hardloop. Yay! Haar nuus het my dag gemaak.\n","permalink":"/af/blog/donderdag-10-november-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eVanoggend se oefening was \u0026rsquo;n uur-lange draf - gemaklike pas, niks vreemds of nuut nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk bekommer dat ons nou weer begin met oefensessies van \u0026rsquo;n uur of meer in die middel van die week. Dit blý maar iets wat vir my moeilik is om in te pas. Maar dis óók nou weer waar die verbintenis lê. Nè? As alles net die hele tyd maklik was om in te pas en te doen, hoe gaan ek groei?\u003c/p\u003e","title":"Donderdag, 10 November 2022"},{"content":"Vanoggend was ek lus om te gaan draf, maar, o wee, die reën was iets vreesliks gewees.\nEk het by ons kombuis eiland gestaan, reeds geklee om te draf, en die reën deur die venster dopgehou. Rondom ons hek, die ene waar ek sou moes deur om buite te kom, het die water poele gestaan. Ek kon al die water in my skoene en tussen my tone voel — ek is geensins lief vir nat skoene nie.\nEk het die tyd probeer verwyl deur eers \u0026rsquo;n koppie koffie te drink, my kramp aanvulling aan te maak en te drink én ek het dit oorweeg om solank ontbyt te eet, toe my man verklaar dat hy die kinders skool toe gaan neem. Op daardie punt het ek besef dat ek tog die reën gaan moet trotseer as ek enigsins sou wou draf.\nEk sê gereeld dat reënweer lekker weer is vir draf. En, ja\u0026hellip; dit is, maar wanneer dit saggies reën. Vanoggend se weer was nie ideale draf weer nie – dit was perfekte in-die-bed-bly-weer. Ek is oortuig daarvan dat van my bure gedink het nie al my varkies op hok is nie — wat maak dit in elk geval tog saak? Ek het buite gedraf in die reën en dit was heerlik — al was ek in my lewe nog nooit so deurdrenk nie.\nMy oefening vir vandag was \u0026rsquo;n 45-minute gemaklike draf.\nAgterna, terug by die huis, het ek eers my skoene uitgetrek om te verhoed dat ek nat tekkie merke die hele huis vol sou trap. My skoene was natuurlik papnat, maar wat vir my vreemd was is dat toe my skoene eers uit is, die water van my broek af teen my voete bly afloop het. Nat voetspore deur die huis was in elk geval die gevolg.\nHardlopers grap altyd dat \u0026rsquo;n roete wat jy in die reën draf twee keer so “hardcore” is as dieselfde roete op \u0026rsquo;n gewone dag. Ek reken dis waar. Ek reken dat om die reën te draf, vernaam reën soos vanoggend, baie sê oor toewyding en dissipline.\nNou moet ek net nie siek word en spyt wees hieroor nie.\n","permalink":"/af/blog/8-november-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eVanoggend was ek lus om te gaan draf, maar, o wee, die reën was iets vreesliks gewees.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk het by ons kombuis eiland gestaan, reeds geklee om te draf, en die reën deur die venster dopgehou. Rondom ons hek, die ene waar ek sou moes deur om buite te kom, het die water poele gestaan. Ek kon al die water in my skoene en tussen my tone voel — ek is geensins lief vir nat skoene nie.\u003c/p\u003e","title":"Dinsdag, 8 November 2022"},{"content":"Vanoggend was ek maar lui gewees om op te staan en te gaan draf. Gisteraand het ek te laat gaan slaap en gevolglik nie lank genoeg geslaap nie. Ek dink dit was maar die rede vir my traagheid.\nMy oefensessie vandag was \u0026rsquo;n 40-minute gemaklike draf. My verwagte pas was 8:49; ek het heelwat stadiger gedraf teen 9:38. Alhoewel ek nie graag wou gaan oefen nie, het ek tog my sessie geniet. Omdat ek moeg opgestaan en gevoel het, het ek myself nie gedruk nie. Ek het net rustig gedraf vir die voorgeskrewe 40 minute en my eie geselsskap geniet.\nDaar het vanoggend \u0026rsquo;n Jakaranda blommetjie op my kop geval. As studente het ons geglo dat dit goeie eksamen geluk bring – ek hoop dit bring goeie geluk op ander terreine ook.\n","permalink":"/af/blog/1-november-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eVanoggend was ek maar lui gewees om op te staan en te gaan draf. Gisteraand het ek te laat gaan slaap en gevolglik nie lank genoeg geslaap nie. Ek dink dit was maar die rede vir my traagheid.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eMy oefensessie vandag was \u0026rsquo;n 40-minute gemaklike draf. My verwagte pas was 8:49; ek het heelwat stadiger gedraf teen 9:38. Alhoewel ek nie graag wou gaan oefen nie, het ek tog my sessie geniet. Omdat ek moeg opgestaan en gevoel het, het ek myself nie gedruk nie. Ek het net rustig gedraf vir die voorgeskrewe 40 minute en my eie geselsskap geniet.\u003c/p\u003e","title":"Dinsdag, 1 November 2022"},{"content":"Ek weet almal dink al aan Kersfees ete en vrugtekoek, en Januarie se dieet voel nog baie vêr. Ek besef ook almal wil teen hierdie tyd van die jaar net wees en ophou bekommer oor alles wat \u0026ldquo;moet\u0026rdquo; gebeur. Die belangrikste deel van gewig verloor, en vele ander prosesse, is die Kopskuif. Dis hoe om te gaan van \u0026ldquo;ek moet\u0026rdquo; na \u0026ldquo;ek wil\u0026rdquo;.\n8 November begin ek met nog \u0026rsquo;n rondte van die Kopskuif kursus – \u0026rsquo;n gewigsverlies voorbereidings kursus. (November se kursus gaan die laaste ene vir 2022 wees.) Oor die verloop van 21 dae gaan ons saam gesels oor:\nRedes vir wil gewig verloor Emosionele eet Motivering Verskillende diëte Verskillende oefen opsies Ondersteuning ens Ek self het 80kg verloor - drie jaar (!) terug al - en het hierdie kursus op my ervarings gebasseer.\nKoste: R550\nOm in te skryf, kontak asb een van hierdie Koebaai Vetnoi agente:\nMadelaine Christou - 082 854 2089 of\nWilna van Wyk - 082 411 2311\n","permalink":"/af/blog/die-kopskuif/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk weet almal dink al aan Kersfees ete en vrugtekoek, en Januarie se dieet voel nog baie vêr. Ek besef ook almal wil teen hierdie tyd van die jaar net wees en ophou bekommer oor alles wat \u0026ldquo;moet\u0026rdquo; gebeur. Die belangrikste deel van gewig verloor, en vele ander prosesse, is die Kopskuif. Dis hoe om te gaan van \u0026ldquo;ek moet\u0026rdquo; na \u0026ldquo;ek wil\u0026rdquo;.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e8 November begin ek met nog \u0026rsquo;n rondte van die Kopskuif kursus – \u0026rsquo;n gewigsverlies voorbereidings kursus. (November se kursus gaan die laaste ene vir 2022 wees.) Oor die verloop van 21 dae gaan ons saam gesels oor:\u003c/p\u003e","title":"Die Kopskuif"},{"content":"Ek voel dat wanneer ek 5 km (of korter) draf, ek my oranje marathon hempie moet aantrek. Dis sodat, wanneer ek afdraai by die 5 km bordjie, ander nie dink \u0026lsquo;Dis hoe vêr sy al kan draf\u0026rsquo; nie. (Net \u0026rsquo;n grappie\u0026hellip;) My man reken ek kan dit net vir een jaar doen anders begin dit raak soos iemand wat in 2023 nog \u0026rsquo;n 1999 jool hempie aantrek.\nVandag se oefening was 40-minute maklike draf. Ek het vir gedeeltes van vanoggend se draf myself wel so bietjie gedruk. Dis seker nie wat ek moes doen nie. Die voorskrif was dat vandag se sessie maklik moet wees. Ek neem aan dit beteken ek het vanoggend se oefening gefaal.\nSoms raak die \u0026ldquo;maklik draf\u0026rdquo; ding frustrerend. Dis moeiliker nou om die proses te vertrou as wat dit was toe ek nog vir die marathon geoefen het. Ek reken ek draf so lank al meestal maklik dat ek nie meer weet hoe om myself te druk om vinniger te hardloop nie. En wanneer ek wel die kans kry of iets kry wat bietjie spoedwerk vereis, dan sien ek nie kans daarvoor nie.\nOp die oomblik is dinge nie heeltemal soos ek dit graag wil hê nie, maar om dinge ryp te druk gaan seker ook nie help nie.\n","permalink":"/af/blog/sondag-30-oktober-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk voel dat wanneer ek 5 km (of korter) draf, ek my oranje marathon hempie moet aantrek. Dis sodat, wanneer ek afdraai by die 5 km bordjie, ander nie dink \u0026lsquo;Dis hoe vêr sy al kan draf\u0026rsquo; nie. (Net \u0026rsquo;n grappie\u0026hellip;) My man reken ek kan dit net vir een jaar doen anders begin dit raak soos iemand wat in 2023 nog \u0026rsquo;n 1999 jool hempie aantrek.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVandag se oefening was 40-minute maklike draf. Ek het vir gedeeltes van vanoggend se draf myself wel so bietjie gedruk. Dis seker nie wat ek moes doen nie. Die voorskrif was dat vandag se sessie maklik moet wees. Ek neem aan dit beteken ek het vanoggend se oefening gefaal.\u003c/p\u003e","title":"Sondag, 30 Oktober 2022"},{"content":"Ek wens die weer in Kaapstad twee weke terug het gelyk soos die weer vanoggend in Johannesburg. Daar is min dinge so lekker soos om buite te draf wanneer dit saggies reën - al is die versoeking groot om verder te slaap.\nVanoggend se oefening was \u0026rsquo;n 10 km draf teen \u0026rsquo;n verwagte gemaklike pas van 9:02. Ek het effens vinniger gedraf teen 8:44.\nVroeër hierdie week het ek vir Jateen gesê: \u0026ldquo;Ek glo nie ek is al reg om 10 km te draf nie.\u0026rdquo; Vanoggend se draf was moeilik gewees. Ek reken nog steeds ek is eintlik nie heeltemal reg al nie. Die moegheid vang my nog en ek is ook seer van Donderdag se been oefeninge. Maar ek het dit gemaak.\nEintlik was dit glad nie so sleg nie. Daar was tog wel oombliklike gedurende vanoggend se draf wat ek goed gevoel het, en gedink het: Dalk binne \u0026rsquo;n week of so gaan ek weer soos my ou self voel. Dit sal lekker wees om weer só te kan draf.\n\u0026rsquo;n Goeie gevolg van draf is dat dit jou dwing om jou eie geselskap te wees. Vanoggend het ek gewonder of dit is hoe oefen vir my gaan wees vorentoe vir die res van my lewe. Gaan ek \u0026rsquo;n groot gedeelte van \u0026rsquo;n jaar oefen vir \u0026rsquo;n spesifieke gebeurtenis, herstel en dan weer begin oefen? Ek is bang ek gaan dit later eentonig vind.\nDalk is dit hoe dinge gaan wees totdat ek vinniger kan herstel en meer kan deelneem. Ek het ook ander doelwitte wat ek wil bereik, soos \u0026rsquo;n effense vinniger pas en om my resies voeding uit te sorteer, wat ek glo dinge interessant sal hou - ek hoop.\nMiskien wonder ek hieroor omdat ek nog nie my liefde vir draf weer terug het nie. As dit egter so gaan bly geel perske reën kan ek nie dink dat dit my lank gaan neem om weer daar uit te kom nie.\n","permalink":"/af/blog/saterdag-29-oktober-2022/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk wens die weer in Kaapstad twee weke terug het gelyk soos die weer vanoggend in Johannesburg. Daar is min dinge so lekker soos om buite te draf wanneer dit saggies reën - al is die versoeking groot om verder te slaap.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVanoggend se oefening was \u0026rsquo;n 10 km draf teen \u0026rsquo;n verwagte gemaklike pas van 9:02. Ek het effens vinniger gedraf teen 8:44.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eVroeër hierdie week het ek vir Jateen gesê: \u0026ldquo;Ek glo nie ek is al reg om 10 km te draf nie.\u0026rdquo; Vanoggend se draf was moeilik gewees. Ek reken nog steeds ek is eintlik nie heeltemal reg al nie. Die moegheid vang my nog en ek is ook seer van Donderdag se been oefeninge. Maar ek het dit gemaak.\u003c/p\u003e","title":"Saterdag, 29 Oktober 2022"},{"content":"Ek voel nog nie 100% na laas naweek se marathon nie.\nDie moegheid vang my nog – ek sal maklik die hele dag om slaap indien ek die kans gegun sou word - en ek is verbaas om bietjie na-marathon “blues” te hê.\nEk vermoed dat ek heelwat sout verloor het tydens die marathon. Ek sukkel normaalweg met sout en lae bloeddruk, maar voel uitermatig sleg ten spyte daarvan dat ek doelbewus sout probeer aanvul. Ek ondervind ook dat ek nog steeds sukkel met swelling, wat blykbaar ook verwant kan wees aan lae sout. Ek hou al hierdie goed so goed as wat ek weet hoe dop, en ek reken as ek volgende week nog steeds so voel dan moet ek maar professionele hulp inwin.\nEk het besluit om verder saam met Jateen te werk. Op hierdie stadium het ons nog nie nuwe doelwitte uitgetrap nie, alhoewel ek reeds ingeskryf het vir volgende jaar se marathon. Jateen het my darem weer aan die oefen – al is dit rustig en stadig. Vandag se oefensessie was \u0026rsquo;n 40-minute lank gemaklike draf. Ek het nie my oefensessie geniet nie – ek is nog net nie weer my ou self nie.\nDaar is ook heelwat “balle” wat die laaste tyd op die grond geval het en ek voel ek nou aan aandag behoort te gee. Ek het hierdie week werk gemaak van reëlings vir my seuntjie se verjaardagpartytjie, weer begin kyk na my skryf-slypskool opdragte en reëlings getref vir nog \u0026rsquo;n Kopskuif kursus vir oulaas hierdie jaar.\nEk mis wel my daaglikse oefen dagboek en sal graag daarmee wil voortgaan. Al is dit dalk nou nie elke dag nie.\n","permalink":"/af/blog/na-marathon-betragings/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk voel nog nie 100% na laas naweek se marathon nie.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie moegheid vang my nog – ek sal maklik die hele dag om slaap indien ek die kans gegun sou word - en ek is verbaas om bietjie na-marathon “blues” te hê.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk vermoed dat ek heelwat sout verloor het tydens die marathon. Ek sukkel normaalweg met sout en lae bloeddruk, maar voel uitermatig sleg ten spyte daarvan dat ek doelbewus sout probeer aanvul. Ek ondervind ook dat ek nog steeds sukkel met swelling, wat blykbaar ook verwant kan wees aan lae sout. Ek hou al hierdie goed so goed as wat ek weet hoe dop, en ek reken as ek volgende week nog steeds so voel dan moet ek maar professionele hulp inwin.\u003c/p\u003e","title":"Woensdag, 26 Oktober 2022"},{"content":"My eerste marathon storie\n","permalink":"/af/blog/hoe-was-my-eerste-marathon/index.html","summary":"\u003cp\u003eMy eerste marathon storie\u003c/p\u003e\n\u003cdiv style=\"position: relative; padding-bottom: 56.25%; height: 0; overflow: hidden;\"\u003e\n\t\t\t\u003ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share; fullscreen\" loading=\"eager\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" src="/%22https://www.youtube.com/embed/m8AizJLHqik/index.html?autoplay=0\u0026amp;controls=1\u0026amp;end=0\u0026amp;loop=0\u0026amp;mute=0\u0026amp;start=0\%22" style=\"position: absolute; top: 0; left: 0; width: 100%; height: 100%; border:0;\" title=\"YouTube video\"\u003e\u003c/iframe\u003e\n\t\t\u003c/div\u003e","title":"Hoe was my eerste marathon?"},{"content":"\nTagtig Kilos se Skuldlas Die proses om die emosionele gewig te verloor\nAmazon\nMalherbe\n“Een keer ’n vettie, altyd ’n vettie.” Nè?\nNa ’n hele lewe as ’n vetsugtige persoon, het Mart-Mari Breedt, ’n sagteware-ingenieur en ma van vier, net meer as tagtig kilogram verloor. Haar stryd teen die skaal was massief — op haar swaarste het sy een-honderd-vyf-en-sestig kilogram geweeg. Maar in plaas daarvan om haar nuwe gewig ten volle te geniet, bevind sy haarself toe in ’n skrikwekkende nuwe dilemma: hoe gaan sy dit regkry om haar gewig nou konstant te hou, as sy nog haar hele lewe lank oorgewig was? Sy weet hoe om vet te wees — sy het immers jare se ondervinding daarmee. Om maer te wees was ’n nuwe en uitdagende ondervinding.\nIn haar ‘krap-alles-oop’-debuutgedenkskrif, vra Mart-Mari moeilike vrae met geen maklike antwoorde nie: Is dit moontlik om ten volle te kan genees van vetsug? Is dit moontlik om ’n gewigsverlies van tagtig kilogram in stand te hou?\nDaar is so baie leesstof oor hoe om gewig te verloor — ’n hele industrie is gebou daarom, tog is daar so min, behalwe hou by jou eetplan, bly oefen en hou aan om perfek te wees — geskryf oor hoe om gewig af te hou.\nHaar hardkoppige weiering om te aanvaar dat sy maar net weer haar gewig gaan optel, saam met ’n besef dat sy nie vir die res van haar lewe die skaal obsessief kan dophou nie, het gemaak dat Mart-Mari begin skryf het oor haar gewig se instandhouding en uitdagings. Haar skrywery het gelei tot ’n introspektiewe reis waartydens sy baie diep in haar psige moes gaan grawe en baie seer en ou emosies in die gesig moes staar. Op haar reis het sy haar opregte self ontdek, wat nog al die tyd begrawe was in ’n skuldlas van tagtig kilogram.\nEighty Kilos of Shame The process of losing the emotional weight\nAmazon\nMalherbe\n“Once a fattie, always a fattie.” Right?\nAfter spending most of her life obese, weighing in at one-hundred-and-sixty-five kilograms (364 lbs) at her heaviest, Mart-Mari Breedt, software engineer and mother of four, lost just over eighty kilograms (176 lbs) in a mammoth battle against the scale. She then found herself in a frightening dilemma: how would she manage to keep the weight off and maintain her massive loss after she had spent her entire life as a morbidly obese person? All she had ever known was how to be fat. Being thin was a new and daunting experience.\nIn her dazzling debut memoir, Mart-Mari asks hard to answer questions: Can you recover from obesity? Is it possible to maintain a weight loss of eighty kilograms?\nThere are so many books on how to lose weight — an entire industry has been built around it, yet so little — apart from stick to your eating plan, keep exercising and continue to be perfect — is written about keeping the kilos off and maintaining one’s weight.\nRefusing to accept defeat and realising that she cannot spend the rest of her life obsessed with her scale, Mart-Mari started blogging about her maintenance challenges, which turned into an introspection journey. In the process, she dug deep, confronting long-buried emotions. Along the way, she found her true self, who had still been hiding in eighty kilograms of shame.\nMy First Marathon Training 80 kg down, a marathon to go…\nAmazon\nMalherbe\nRunning is hard.\n42,2 km is far.\nFor most runners running 42,2 km is a bucket list event. For Mart-Mari Breedt it was as well. This 41-year-old software engineer, author and mother of four had already achieved a lot in her life: She lost 80 kg, became a runner, and authored and published her memoir. She loves writing and running and embraces the gifts that overcoming obesity has brought her. It is now time for her next goal: Running a marathon.\nMy First Marathon Training is a tale of grit. It is the story of how an unlikely marathon runner persevered through a challenging training program to achieve a goal she thought herself incapable of achieving. There were days when her responsibilities made it unrealistic to fit training into her life. Many days she was tired, sore and doubted herself.\nPhysical discomfort was inevitable — nothing about Mart-Mari’s story was ever comfortable. But mental discomfort — for someone as headstrong and determined as Mart-Mari — was surprising.\nMart-Mari’s story might appear to be about her journey to the marathon finishing line — it is not. It is about how she made her way to the start line. She only realised this herself the day before race day.\n42,2 km is far. 0 km is sometimes further.\nDie Kopskuif kursus Ek beplan nog \u0026rsquo;n rondte van die Kopskuif kursus asook \u0026rsquo;n Engelse weergawe van hierdie kursus. Ek sal later meer hieroor deel. Volg my Facebook blad en nuusbrief vir meer inligting.\nDie Kopskuif kursus is \u0026rsquo;n gewigsverlies voorbereidingskursus. In hierdie kursus probeer ek om die wêreld van diëte en oefening te ontrafel en dit \u0026rsquo;n bietjie minder ontmoedigend te maak vir iemand wat weet dat hulle gewig moet verloor, maar onseker is oor waar om te begin.\nOor die verloop van 21 dae gesels ons oor:\nRedes vir wil gewig verloor Emosionele eet Motivering Verskillende diëte Verskillende oefen opsies Ondersteuning, ens Kursus formaat: Regstreekse video\u0026rsquo;s elke weeksdag en geskrewe dagstukkies\nPlatform: Facebook\nKoste: tbc\n","permalink":"/af/writing/index.html","summary":"\u003cp\u003e\u003cimg loading=\"lazy\" src="/%22/image_143.webp/%22/u003e/u003c/p/u003e/n/u003ch2/index.html" id=\"tagtig-kilos-se-skuldlas\"\u003eTagtig \u003cem\u003eKilos\u003c/em\u003e se Skuldlas\u003c/h2\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDie proses om die emosionele gewig te verloor\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003ca href="/%22https://www.amazon.com/dp/B09M78B9VK//%22/u003eAmazon/u003c/a/u003e/u003c/p/u003e/n/u003cp/u003e/u003ca/index.html" href="/%22https://www.malherbe-uitgewers.co.za/brands/product/tagtig-kilos-se-skuldlas-mart-mari-breedt/%22/u003eMalherbe/u003c/a/u003e/u003c/p/u003e/n/u003cp/u003e%E2%80%9CEen/index.html" keer ’n vettie, altyd ’n vettie.” Nè?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eNa ’n hele lewe as ’n vetsugtige persoon, het Mart-Mari Breedt, ’n sagteware-ingenieur en ma van vier, net meer as tagtig kilogram verloor. Haar stryd teen die skaal was massief — op haar swaarste het sy een-honderd-vyf-en-sestig kilogram geweeg. Maar in plaas daarvan om haar nuwe gewig ten volle te geniet, bevind sy haarself toe in ’n skrikwekkende nuwe dilemma: hoe gaan sy dit regkry om haar gewig nou konstant te hou, as sy nog haar hele lewe lank oorgewig was? Sy weet hoe om vet te wees — sy het immers jare se ondervinding daarmee. Om maer te wees was ’n nuwe en uitdagende ondervinding.\u003c/p\u003e","title":"Skryfwerk"},{"content":"Wil jy jou huwelik red? Hê \u0026rsquo;n oop en eerlike gesprek met jou man of vrou.\nWil jy gehoor word? Wees oop en eerlik.\nOop en eerlik. Dis amper asof dit as antwoord verskaf word op elke verhoudings krisis.\nOm oop en eerlik te wees is vir my soos om iemand in jou huis, jou leef spasie, in te nooi, maar sonder om eers skoon te maak, reg of weg te pak. Dis anders as om net jouself te wees, want jouself kom gewoonlik met grimering. Oop en eerlik is weerloos.\nEn dis moeilik, want ons almal wil maar skoon- en netjies maak voordat ons gaste oornooi. Ons almal wil graag \u0026rsquo;n goeie indruk skep en is bekommerd oor die opgehoopte skottelgoed en kitch of eksplisiete dekor wat orals rondstaan. Baie mense dink hulle is oop en eerlik, maar hou die item wat hulle werklik pla agter hulle rug vas en steek dit vinnig in \u0026rsquo;n kas weg wanneer hulle gaan koffie maak.\nDie week kry ek \u0026rsquo;n boodskap wat die vrou kies om so te eindig: “Ek verstaan jou sussie se selfdood volkome. (Terloops) Jy noem dit nie selfmoord nie, maar selfdood. BAIE Liefde.”\nSoos wat ek hierdie tik verskyn die rooi wurmpie van my Afrikaanse spelling kontroleerder onder die woord selfdood; ek krap opnuut weer my kop. Behalwe dat ek twyfel of enigeen werklik iemand anders se selfmoord kan verstaan, is hierdie nou vir my amper soos \u0026rsquo;n gas wat iets raakgesien het in my leefarea wat haar nie geval nie, en met die woorde, “Liefie, eintlik vertoon ons nie sulke goed nie,” die item self in \u0026rsquo;n kas probeer indruk.\nWikipedia sê, “Selfmoord is die handeling of daad om jouself om die lewe te bring, dus om jou eie lewe te neem. Die term selfdood word deesdae al hoe meer verkies weens die stigma wat aan die woord \u0026ldquo;moord\u0026rdquo; kleef.”\nStigma.\nDit is wat dalk verhoed dat ons werklik oop en eerlik kan wees, want te veel van ons bekommer ons oor die stigma wat aan goed kleef. Wat sal mense tog nou dink? Dis die stof en vet wat taai geword het en maak dat ons sekere items sommer heel agter in \u0026rsquo;n kas wil gaan bêre, al het ons eintlik so nodig om dit buite te vertoon sodat dit \u0026rsquo;n gesprekspunt kan word.\nEk wonder oor die behoefte daaraan om dinge beter te laat vertoon as wat dit is. Ja, kom ons gebruik eerder woorde soos selfdood, want daar kleef stigma aan moord - en dis maar een voorbeeld van hoe ons kan aanstoot gee. Is dit werklik wat ons moet doen, selfs al wys ons Afrikaanse spelling kontroleerders dit is \u0026rsquo;n fout? Dalk \u0026rsquo;n fout, maar darem polities korrek - dit laat meer mense gemaklik voel.\nEk wonder oor die konstante besorgdheid wat daar blykbaar behoort te wees oor hoe jy as mens oorkom aan ander. Want hoe jy oorkom maak saak, nie waar nie?\nEn ek wonder hoe hierdie besorgdheid ons verhinder om oop en eerlik te kan wees in ons omgang met ander.\nDan moet mense maar nie van my hou nie, of ek moet maar swak oorkom. Ek is nie baie lief vir skoonmaak, regpak, voorgee óf versag nie.\n","permalink":"/af/blog/oop-en-eerlik/index.html","summary":"\u003cp\u003eWil jy jou huwelik red? Hê \u0026rsquo;n oop en eerlike gesprek met jou man of vrou.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eWil jy gehoor word? Wees oop en eerlik.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOop en eerlik. Dis amper asof dit as antwoord verskaf word op elke verhoudings krisis.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eOm oop en eerlik te wees is vir my soos om iemand in jou huis, jou leef spasie, in te nooi, maar sonder om eers skoon te maak, reg of weg te pak. Dis anders as om net jouself te wees, want jouself kom gewoonlik met grimering. Oop en eerlik is weerloos.\u003c/p\u003e","title":"Oop en eerlik"},{"content":" ","permalink":"/af/blog/die-groot-ontbyt-onderhoud/index.html","summary":"\u003cdiv style=\"position: relative; padding-bottom: 56.25%; height: 0; overflow: hidden;\"\u003e\n\t\t\t\u003ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share; fullscreen\" loading=\"eager\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" src="/%22https://www.youtube.com/embed/5b91gvgp_ZU/index.html?autoplay=0\u0026amp;controls=1\u0026amp;end=0\u0026amp;loop=0\u0026amp;mute=0\u0026amp;start=0\%22" style=\"position: absolute; top: 0; left: 0; width: 100%; height: 100%; border:0;\" title=\"YouTube video\"\u003e\u003c/iframe\u003e\n\t\t\u003c/div\u003e","title":"Die GROOT ontbyt onderhoud"},{"content":"Ek vind drome fassinerend. Veral die wat ek nog so duidelik die volgende oggend kan onthou. Sulke drome laat my met iets om oor te mediteer die oggend wanneer ek gaan draf en iets om uit te pluis oor baie dae daarna. Ek hou van dink en rasionaliseer – so dit val so reg in my kraal.\nDie vreemdste droom het gisteraand in my onderbewuste afgespeel. Toe ek vanoggend wakker word toe sê ek vir my man dat ek onseker is of ek wel enigsins geslaap het. My droom het vir my so werklik gevoel dat dit vir my gevoel het asof ek wakker was.\nEk het gedroom dat ek in \u0026rsquo;n koshuis kamer intrek – eintlik was dit nie \u0026rsquo;n kamer nie. Dit was meer soos \u0026rsquo;n massiewe groot saal. Binne-in die saal was daar vreeslik baie meubels: beddens, losstaande hangkaste, lessenaars en spieëltafels. Al die meubels was geverf in verskillende kleure en afgewerk om te lyk asof dit baie oud was. Die meubels was ook in \u0026rsquo;n ou styl en meestal van hout. Die saal het houtvloere gehad, met groot los tapyte op plekke en was op die eerste verdieping. Die beddens het almal verskillende beddegoed op gehad. Alhoewel dit weelderig en stylvol gevoel het, was dit \u0026rsquo;n deurmekaarspul van kleure en style. Daar was honderde ander vrouens wat ook besig was om daar in te trek. Die grondvloer was \u0026rsquo;n soortgelyke saal, behalwe dat die koshuis se eetkamer deel was van die grondvloer saal. Die slaap eenhede was wel nie apart nie – alles was oopplan.\nEk het nie baie bagasie gehad nie, net \u0026rsquo;n paar goedjies wat vir my belangrik was: my beursie, \u0026rsquo;n paar stukkies juwele en een tas met klere. In die verste hoek van die saal op die eerste verdieping het ek \u0026rsquo;n bed, spieëltafel en lessenaar gesien wat ek gedink het vir my sal werk. Ek het my bagasie daar neergesit en begin uitpak, toe my man my kom roep het. Hy het hulp nodig gehad wat vereis het dat ek na sy plek moes gaan, wat vêr weg was van hierdie koshuis af. Ek het my goed net daar gelos en hom gaan help.\nLater daardie aand, so teen 23h00, kon ek eers terugkeer na my bagasie en verder uitpak net om te ontdek dat my goed nie meer daar was nie. Iemand anders wou in daardie hoek intrek en het my goed geskuif. Ek moes my goed soek in die deurmekaarspul, maar het dit wel gekry, maar ek moes na die grondvloer beweeg omdat daar nie meer oop beddens was op die eerste vloer nie.\nOp die grondvloer was die enigste oop plekkie regoor die groot eetkamertafel. Dit was nie \u0026rsquo;n baie private area nie, nie dat die ander slaap areas meer privaat was nie, maar die area sou baie voet verkeer kry. Dit was egter die enigste oop area wat nog beskikbaar was. Daar was \u0026rsquo;n groot mat waarvan \u0026rsquo;n deel opgerol was sodat die mat nie in die eet area sou wees nie. Ek het amper oor die opgerolde deel mat geval terwyl ek na die laaste beskikbare bed gestap het. Dit was al baie laat in die aand, maar daar was \u0026rsquo;n hele groep oumense wat besig was met \u0026rsquo;n passievolle vergadering om die eetkamertafel.\nEn toe word ek wakker…\nEk dink die droom het iets te doen daarmee om my plekkie in die lewe te probeer vind, maar ek pluis hom nog uit.\n","permalink":"/af/blog/droom/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk vind drome fassinerend. Veral die wat ek nog so duidelik die volgende oggend kan onthou. Sulke drome laat my met iets om oor te mediteer die oggend wanneer ek gaan draf en iets om uit te pluis oor baie dae daarna. Ek hou van dink en rasionaliseer – so dit val so reg in my kraal.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eDie vreemdste droom het gisteraand in my onderbewuste afgespeel. Toe ek vanoggend wakker word toe sê ek vir my man dat ek onseker is of ek wel enigsins geslaap het. My droom het vir my so werklik gevoel dat dit vir my gevoel het asof ek wakker was.\u003c/p\u003e","title":"Droom"},{"content":"Waarom moet mens seer kry? Is dit om aan jouself te bewys dat jy wel nog lewe? Dalk om jou nederig en op jou knieë te hou?\n\u0026ldquo;Sticks and stones may break my bones, but words will never hurt me.\u0026rdquo;\nO, maar hulle doen! Hulle maak baie seer. Die woorde maak seer. Die tyd wanneer dit gesê word maak seer. Die persone wat dit sê maak seer. Die plek waar dit gesê word maak seer. Dit wat nie gesê was nie maak seer. Dit wat nie gedoen was nie maak seer. My oordink en analiseer van wat alles vooraf moes gebeur het en wat wel gebeur het maak seer. Die hele situasie is \u0026rsquo;n amalgamasie van goed wat seer maak.\nEk gaan honderde kere deur my aksies. Wat het ek verkeerd gedoen? Kritiseer ek myself te veel? Kritiseer ek myself te min? Het ek die verkeerde mense vertrou? Hoe maak ek dit reg? Hoe voel ek beter? Hoe WORD ek beter?\nDis eers twee dae later toe iemand my vra, \u0026ldquo;Is jy okei?\u0026rdquo; wat die sluise oopgaan en ek skielik nie kan ophou huil nie. My hart is seer. Ek voel verraai. Ek voel misbruik, misverstaan, dom - asof niemand my waardeer nie. Seergemaak… Baie, baie seergemaak.\n","permalink":"/af/blog/seer/index.html","summary":"\u003cp\u003eWaarom moet mens seer kry? Is dit om aan jouself te bewys dat jy wel nog lewe? Dalk om jou nederig en op jou knieë te hou?\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e\u0026ldquo;Sticks and stones may break my bones, but words will never hurt me.\u0026rdquo;\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eO, maar hulle doen! Hulle maak baie seer. Die woorde maak seer. Die tyd wanneer dit gesê word maak seer. Die persone wat dit sê maak seer. Die plek waar dit gesê word maak seer. Dit wat nie gesê was nie maak seer. Dit wat nie gedoen was nie maak seer. My oordink en analiseer van wat alles vooraf moes gebeur het en wat wel gebeur het maak seer. Die hele situasie is \u0026rsquo;n amalgamasie van goed wat seer maak.\u003c/p\u003e","title":"Seer"},{"content":"Ek het hierdie as \u0026rsquo;n antwoord gestuur vir iemand wie se pleidooi vanoggend in my inbox beland het. Iemand wat al alles probeer het en net mooi niks werk nie. Ek weet nie of my antwoord reg is nie, maar, al is dit krom en skeef, ek dink dit mag dalk vir ander vrouens iets beteken:\nHier is hoe ek jou situasie sien.\nIewers het jy opgehou met lewe, jy bestaan nou net. Jy het nie meer \u0026rsquo;n lus vir die lewe of enige passie of doelwitte meer oor nie. Jy het opgehou lief wees vir jouself. En op een of ander manier kry jou gewig nou die skuld hiervoor.\nEnige dieet wat jy gaan volg gaan eventueel net vervaag want jy het nie werklik \u0026rsquo;n rede om dit te wil volg nie. Jy het \u0026rsquo;n klomp redes wat sê hoekom MOET jy dit doen. Maar niemand kan aangaan op \u0026ldquo;Ek moet, ek moet, ek moet\u0026rdquo; alleen nie. Iewers gaan jy iets moet kry wat gaan maak dat jy \u0026ldquo;Ek wil, ek wil, ek wil\u0026rdquo;.\nEk weet nie wat jou oplossing is nie, of hoe mens jou uit hierdie toestand uit gaan kry nie. Maar jy gaan weer moet begin lewe. Help dalk uit by \u0026rsquo;n organisasie. Skenk jou tyd. Sluit aan by \u0026rsquo;n oefenklub waar jy tussen ander kan wees en aan die beweeg kan kom. Stel vir jouself doelwitte en werk na dit toe. Kyk hoe en waar jy ander met jou tyd kan help. Dalk is daar iets wat jy nog altyd baie voor lief was, of iets wat jy nog altyd wou leer om te doen. Doen ondersoek daarna.\nOm gewig te verloor en dit af te hou, moet jy werklik glo dat jy dit werd is. Gesond eet en oefen is beide dade van selfliefde.\nOp een of ander manier gaan jy jou selfliefde en lus vir die lewe moet terug kry.\n","permalink":"/af/blog/die-persoon-wat-alle-hoop-verloor-het/index.html","summary":"\u003cp\u003eEk het hierdie as \u0026rsquo;n antwoord gestuur vir iemand wie se pleidooi vanoggend in my inbox beland het. Iemand wat al alles probeer het en net mooi niks werk nie. Ek weet nie of my antwoord reg is nie, maar, al is dit krom en skeef, ek dink dit mag dalk vir ander vrouens iets beteken:\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eHier is hoe ek jou situasie sien.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eIewers het jy opgehou met lewe, jy bestaan nou net. Jy het nie meer \u0026rsquo;n lus vir die lewe of enige passie of doelwitte meer oor nie. Jy het opgehou lief wees vir jouself. En op een of ander manier kry jou gewig nou die skuld hiervoor.\u003c/p\u003e","title":"Die persoon wat alle hoop verloor het"},{"content":"Toe my oudste gister in die kar klim na skool, toe deel hy my mee dat hy gisteraand by \u0026rsquo;n skool funksie móét uithelp met die klank — móét nogal.\n“Maar jy het swem oefening op Dinsdagaande!” roep ek uit, “Jy kan nie uithelp vanaand nie.”\n“Maar ek móét daar uithelp,” antwoord hy geïrriteerd terug, “Ek het reeds gesê ek sal.”\nEk is \u0026rsquo;n ma van vier bedrywige kinders. Ek werk spesiaal halfdag, en word gevolglik vir \u0026rsquo;n halfdag betaal (dis nie asof ek niks opoffer nie), sodat ek hulle by al hulle naskoolse aktiwiteite kan uitkry. Baie dae is besonderlik uitdagend en jaag ek myself werklik kapoet agter hulle aan.\nSoos dinge staan sukkel ek alreeds die laaste paar weke om my oudste by sy drie weeklikse swem oefeninge uit te kry. Daar is die hele tyd een of ander verskoning en voor ons ons oë uitvee is dit weer Vrydag en het ons nie by alles uitgekom nie. En swem oefeninge is duur! Ons kry nie afslag vir lesse wat gemis word nie.\n“Jy \u0026lsquo;moet\u0026rsquo; niks nie,” antwoord ek, ook al geïrriteerd, terug, “Gee my hierdie onderwyser se nommer. Ek sal haar kontak. Iemand moet haar laat weet sodat sy ook haar reëlings vir vanaand in plek kan kry — indien dit nog moontlik is.”\nNa \u0026rsquo;n redelike groot bakleiery kry ek uiteindelik vanaf \u0026rsquo;n dikbek tiener wat vies is vir sy onredelike ma en al luidkeels verklaar het dat hy gaan ophou deel wees van die klank span en nooit weer aanbied om iets te doen nie, die onderwyser se nommer.\nEk bel.\nEk stuur \u0026rsquo;n boodskap.\nNiks nie…\nEk kry die onderwyser nie in die hande nie.\nIntussen staan my seun ongeduldig en rondtrippel in sy fietsry klere, want hy het óók aangebied om die fietsry stalletjie te beman by die skool se ope-dag voordat hy later sou gaan uithelp met die klank.\n“Jy gaan nie gaan totdat ek hierdie uitgesorteer het nie,” verklaar ek.\n“Maar ma…”\n“Niks se ge-maar nie! Dis jý wat soos jou dinges reël. Jy dink jy kan doen net wat jy ook al wil doen en ek moet maar net planne maak. Ek is nou moeg daarvoor. Ek weet nie meer watse planne om te maak nie. Julle neem nooit my tyd en moeite in ag nie. Ek kry nie eers tyd vir my goed nie. Jy sal nie gaan totdat vanaand uitgesorteer is nie,” hou ek voet by stuk. Hierdie keer gaan hy nie wen nie.\nOns wag, maar ons hoor niks nie. Niemand bel terug nie. Ek weier om weer te bel óf om nog \u0026rsquo;n boodskap te stuur. Een keer se bel en boodskap stuur was mos genoeg. Intussen begin ek maar wasgoed uitsorteer en opvou. Ek moes eintlik ook weer ry om my jongste na afloop van haar koor oefening te gaan oplaai, maar in plaas daarvan staan ek en wag vir die juffrou. As ek dan nou moes wag dan kon ek seker maar netsowel produktief wees.\nSo met die wasgoed se opvou dwaal my gedagtes en ek kry myself sommer baie jammer — ’n kwaai-met-trane-wat-vlak-lê-jammer. Ek dink hoe dit seker weke is sedert ek laas my hare reguit gestryk het. Meeste oggende kry ek nie eers kans om my hare droog te blaas nie. Baie oggende sit ek nie eers meer oorbelle in nie — ek is lief vir oorbelle! My oggende is bedrywig met oefen, kinders en werk. My middae is \u0026rsquo;n dolle gejaag. My aande is gewoonlik gevul met skryfwerk. ‘Nie asof iemand dit in elk geval wil lees nie!’ dink ek terwyl ek terugdink aan van my nuutste skryfwerk wat ek met \u0026rsquo;n vriend gedeel het die afgelope naweek vir terugvoering en dit toe nooit gekry het nie — hy was te besig…\nEk laat val die kous wat ek besig is om om te dop. Ek gaan grawe my haarstrykyster uit die laai, rol sy koord af en druk die prop by die verlenging in. Dis vyf minute voor ek weer in die kar moet wees om my jongste te gaan haal, maar ek gaan nou my hare reguit stryk. Lyk my ek doen nou “Emotional Straightening”.\nDit was seker \u0026rsquo;n simpel, dom en kinderagtige ding om te doen. Dit het my nie eers beter laat voel nie! Boonop het ek dit nog half en gejaagd gedoen, omdat my mamma-hart nie wou toelaat dat ek ’n bietjie laat is nie.\nLater die middag, nadat ons die aand se gebeure uitgesorteer kon kry, vervies ek myself weer vir ’n skool vergadering wat ek gesê het ek sal by uithelp. Ek wil nie sommer net by ’n vergadering opdaag indien daar nie gereël was dat ek sal kom nie. Ek wil veral nie by ’n vergadering opdaag waar ek dalk nie gaan welkom wees nie. Teen daai tyd was dit toe nog net bietjie minder as ’n uur voor die vergadering én ook net minder as ’n halfuur voordat ons klub sou gaan saamloop. Ek het die vorige dag al probeer uitvind oor die vergadering. Ek het die oggend wéér daaraan herinner. Ek het genoeg gehad!\nEk stuur ’n boodskap: “Ek het nie van jou gehoor nie. Ek neem aan daar is óf nie gereël vir vanaand nie, óf daar is ongelukkigheid daarmee dat ek daar uithelp. Ek sal nie verder aanbied om te help nie. Ek gaan nou saam met die hardloopklub gaan loop.”\nDie loop saam met die hardloopklub het my siel goed gedoen en ons was bederf deur die pragtigste sonsondergang. Terug by die huis het ek wel nog steeds gevoel asof ander net oor my loop of my as vanselfsprekend aanvaar. Ek sug maar diep vir my en my gedagtes.\nGister was nie ’n lekker dag nie en ek weet nie regtig wat ek daaruit geleer het nie. Dalk was dit maar net om so dan en wan vir myself ook op te staan.\nMy man het darem die res van die wasgoed opgevou.\n","permalink":"/af/blog/gister-was-nie-n-lekker-dag-nie/index.html","summary":"\u003cp\u003eToe my oudste gister in die kar klim na skool, toe deel hy my mee dat hy gisteraand by \u0026rsquo;n skool funksie móét uithelp met die klank — móét nogal.\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e“Maar jy het swem oefening op Dinsdagaande!” roep ek uit, “Jy kan nie uithelp vanaand nie.”\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003e“Maar ek móét daar uithelp,” antwoord hy geïrriteerd terug, “Ek het reeds gesê ek sal.”\u003c/p\u003e\n\u003cp\u003eEk is \u0026rsquo;n ma van vier bedrywige kinders. Ek werk spesiaal halfdag, en word gevolglik vir \u0026rsquo;n halfdag betaal (dis nie asof ek niks opoffer nie), sodat ek hulle by al hulle naskoolse aktiwiteite kan uitkry. Baie dae is besonderlik uitdagend en jaag ek myself werklik kapoet agter hulle aan.\u003c/p\u003e","title":"Gister was nie 'n lekker dag nie"},{"content":"https://www.netwerk24.com/sarie/gesondheid/leserstorie-eks-80-kg-ligter-20220314\n","permalink":"/af/blog/sarie-tydskrif-artikel/index.html","summary":"\u003cp\u003e\u003ca href="/%22https://www.netwerk24.com/sarie/gesondheid/leserstorie-eks-80-kg-ligter-20220314/%22/u003ehttps://www.netwerk24.com/sarie/gesondheid/leserstorie-eks-80-kg-ligter-20220314/u003c/a/u003e/u003c/p/u003e%22,%22title%22:%22SARIE/index.html" Tydskrif Artikel"}]